Η βαθιά γνώση της ιστορίας του τουρκικού κράτους μαρτυρεί το φαύλο καθεστώς του

Πώς χαρακτηρίζεται η πολιτική της Αγγλίας απέναντι στην Ελλάδα κατά τη Μικρασιατική Εκστρατεία? Απάντηση: Η πολιτική της Αγγλίας χρησιμοποίησε την Ελλάδα για εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων. Προς τούτο, σε μήνυμά του προς τον Βενιζέλο, ο επικεφαλής της Αγγλίας δήλωνε: «Επιθυμία μου είναι να δημιουργηθεί μια Μεγάλη Ελλάδα», και του ζήτησε να ταυτιστεί με την πολιτική του. Σκοπός του Άγγλου, βέβαια, ήταν τα πετρέλαια της Ανατολής, γιατί υπήρχε κίνδυνος να χάσουν την περιοχή της Εγγύς και της Μέσης Ανατολής.

Αυτήν την πολιτική οι Έλληνες πολιτικοί ενστερνίσθησαν, πρώτον, λόγω του προβλήματος του αλυτρωτισμού. Η λύτρωση των ομοεθνών συσπείρωνε τους Έλληνες και τους ωθούσε να γίνουν πρόθυμοι υπηρέτες των ξένων συμφερόντων. Δεύτερος λόγος και πιο σοβαρός ήσαν οι σφαγές των Νεοτούρκων που μετέτρεψαν τη Μ. Ασία σ' ένα πρωτόγνωρο σφαγείο των χριστιανικών πληθυσμών.

Η πολιτική των Νεοτούρκων ήταν η εξόντωση εκατομμυρίων Χριστιανών παρά τις έντονες διαμαρτυρίες των εκκλησιών και των ηγετών των ευρωπαϊκών κρατών.
Ο αγώνας της Ελλάδας ήταν ο αγώνας επιβίωσης της εθνότητάς της.

Οι Άγγλοι με την τακτική τους χρησιμοποίησαν τον ελληνικό στρατό, για να επιβάλουν την πολιτική τους στην Ανατολή.
Η συνδυασμένη επίθεση δεν εξόντωσε τους Τούρκους, ούτε τους ανάγκασε να συνθηκολογήσουν όπως πίστευε ο Βενιζέλος. Τουναντίον, οι Τούρκοι διέταξαν γενική επιστράτευση, επιδιδόμενοι σε αγώνα ολοκληρωτικής αντίστασης.

Στην πρώτη φάση των επιχειρήσεων οι Έλληνες ήσαν κάτω από την απόλυτη εξάρτηση των Άγγλων. Στο τέλος, όμως, αυτόν τον πιστό φίλο τους τον εγκατέλειψαν και γινόμενοι φίλοι με τον Τούρκο Κεμάλ ήλθαν σε συμφωνία με τα της αναθεώρησης της Συνθήκης των Σεβρών.

Η Συνθήκη ειρήνης των Σεβρών, υπογραφείσα τον Αύγουστο του 1920, είχε μειονεκτήματα, τα οποία την καθιστούσαν προβληματική. Για να λειτουργήσει έπρεπε να εκπληρωθούν δύο προϋποθέσεις:
- Οι λαοί της Τουρκίας και της Εγγύς Ανατολής να αποδεκτούν τους όρους της
- Για να εφαρμοστεί, έπρεπε οι νικήτριες δυνάμεις να την επιβάλουν.
Η Συνθήκη αυτή ήταν μια ουτοπία, γιατί δεν εξυπηρετούσε την ειρήνη στην περιοχή.

Στην Ελλάδα δημιούργησε τεράστια προβλήματα, ενώ από τη δική τους σκοπιά την κατεδίκαζαν οι Ιταλοί και οι Γάλλοι.
Από την άλλη, οι Αμερικάνοι δήλωναν πως δεν πρόκειται να την αναγνωρίσουν γιατί δεν πήραν μέρος στη συζήτηση.
Στη διάσκεψη στη Λωζάννη οι Τούρκοι έθεσαν ως βασικό όρο την εκκένωση της Ανατολικής Θράκης. Την Ελλάδα αντιπροσώπευαν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, την Τουρκία ο Ισμέτ Ινονού, τη Γαλλία ο πρωθυπουργός Πουαγκαρέ, την Αγγλία ο Κώρζον και την Ιταλία ο Μουσολίνι.

Οι Τούρκοι ζητούσαν πολλά και όχι μόνο από τους Έλληνες. Από τους Άγγλους απαιτούσαν να επιστρέψουν την περιοχή της Μοσούλης και από τους Γάλλους τον Νομό της Αλεξαντρέττας.
Η Ελλάδα εκκένωσε την Ανατολική Θράκη, το τρίγωνο Καραγάτς καθώς και την Ίμβρο και την Τένεδο.

Συμφωνήθηκε η ανταλλαγή πληθυσμών εκτός των Ελλήνων Κωνσταντινούπολης και των Τούρκων της Δυτικής Θράκης.
Έτσι πήρε τέλος η Μικρασιατική εκστρατεία με ποτάμια από αίμα και με τους τάφους Ελλήνων πολιτικών, οι οποίοι έγιναν οι πιστοί υπηρέτες και εντολοδόχοι των ξένων.

Η εκστρατεία της Μ. Ασίας ήταν τυχοδιωκτική. Τέθηκε στο στόχαστρο των Άγγλων, γιατί υπήρχε κίνδυνος να χάσουν τα πετρέλαια της Μοσούλης.

Η ακριβής γνώση του τουρκικού κράτους και η βαθιά γνώση της Ιστορίας του, μαρτυρούν το φαύλο καθεστώς του.
Απορίας άξιον, πώς η πολιτισμένη Ευρώπη το ανέκτηκε ή και το ανέχεται ακόμη μέχρι σήμερα?

Ο πολιτισμένος κόσμος δεν αγνοεί την ιστορία της Τουρκίας ή το κίνημα των Νεοτούρκων που στόχευσε να εξαπατήσει την κοινή γνώμη με το πρόσχημα απελευθέρωσης των λαών, με μια προκήρυξη που βάφτηκε με το αίμα του ελληνικού και αρμένικου λαού.

Σημείωση: Ο Ερντογάν με την ολοκλήρωση του δημοψηφίσματος αναμένει να θέσει σε εφαρμογή τα στρατηγικά σχέδιά του: Να ανατρέψει, σύμφωνα με τα προλεγόμενα του, τη Συνθήκη της Λωζάννης. Να αναθεωρήσει το Σύνταγμα κι ενισχυμένος με τις επιπλέον εξουσίες να καταστεί ο ανώτατος άρχων της Υψηλής Πύλης. Να γιατί λοξοδρόμησε από την πορεία των διαπραγματεύσεων και ακολούθησε την τεθλασμένη ή την διακεκομμένη, με ταπεινωτικούς όρους.

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ