Υπό τη σκιά της απόλυτης σύγχυσης αλλά και της θλίψης που προκάλεσε ο δημόσιος διάλογος στο θέμα της απόφαση της Βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα, τιμούμε φέτος την επέτειο του ολοκαυτώματος στον Μαχαιρά. Η 60ή επέτειος της ιστορικής θυσίας του Γρηγόρη Αυξεντίου, που κτυπά την πόρτα μας σε κρίσιμες στιγμές για τα τεκταινόμενα στο Κυπριακό και στα μείζονα κοινωνικοοικονομικά ζητήματα, παραμένει όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρη και διδακτική. Η εντεινόμενη ιδεολογική ηχορύπανση, οι αναζωπυρούμενες κομματικές αναθυμιάσεις και η συστηματική προσπάθεια απονεύρωσης της εθνικής μας καταβολής απειλούν σοβαρά την ανακοπή της ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού στην Κύπρο. Παράλληλα, η εκδηλούμενη από κομματικά επιτελεία ταρίχευση της εθνικής μας συνείδησης και η έντεχνη έκθεσή της στις ψηφοθηρικές βιτρίνες προβάλλει ως εφιάλτης για την εθνική επιβίωσή μας στη γη των πατέρων μας.

Έξι δεκαετίες μετά το ολοκαύτωμα του Μαχαιρά -στις 3 Μαρτίου του 1957- και το Μολών Λαβέ του Αυξεντίου, η κινδυνεύουσα από έξωθεν και έσωθεν εχθρούς ακρωτηριασμένη πατρίδα μάς καλεί σε αφύπνιση και εγρήγορση, για να κρατήσουμε αλώβητη την ιστορική μας συνέχεια στην Κύπριδα Γη, την ποτισμένη με τον ιδρώτα και το αίμα ελληνικής παρουσίας 30 αιώνων.

Η βαριά κληρονομιά που μας άφησε ο Σταυραετός του Μαχαιρά μάς υπαγορεύει να αγωνιστούμε αταλάντευτα και ανυποχώρητα για τον τερματισμό της κατοχής, τη διαφύλαξη της ενότητας του κράτους, τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών του συνόλου του κυπριακού λαού. Μας υποχρεώνει να διαμηνύσουμε σε εχθρούς και φίλους ότι ο κυπριακός Ελληνισμός δεν γονατίζει μπροστά στη στρατιωτική υπεροπλία του κατακτητή. Με σωφροσύνη, εθνική αυτογνωσία, πίστη στο δίκαιο του αγώνα μας αλλά και διεκδικητικό ρεαλισμό, καλούμαστε να πράξουμε στο ακέραιο το καθήκον μας έναντι στην Ελληνική μας ιστορία και τον πολιτισμό μας. Κανένας εκβιασμός, καμιά απειλή, καμιά δυσκολία και καμιά έξωθεν πίεση δεν πρέπει να μας σύρει στην ταπεινωτική συνθηκολόγηση.

Με το βλέμμα στραμμένο στις αετοφωλιές του Μαχαιρά και το μυαλό να στριφογυρίζει στον βουβό Πενταδάκτυλο, έχουμε υπέρτατο χρέος να επιμένουμε στην εξεύρεση λύσης με κατοχύρωση των δικαίων του συνόλου του κυπριακού λαού και αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό συνεπάγεται αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, διασφάλιση εύρυθμης-αποτελεσματικής λειτουργίας της κυπριακής πολιτείας και ειρηνική συμβίωση με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, σε συνθήκες ευημερίας, στη βάση των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών, χωρίς εκπτώσεις.

Μοναδικός κριτής μας ο Γρηγόρης της Κύπρου και του Ελληνισμού, που μας παρακολουθεί από το Πάνθεον των Αθανάτων. Το πρότυπο ήθους, φιλοπατρίας, αξιοπρέπειας, ευτολμίας και λεβεντιάς του Γρηγόρη Αυξεντίου είναι η βαριά παρακαταθήκη την οποία έχουμε χρέος να διαχειριστούμε και να τιμήσουμε όπως της αξίζει. Σ' αυτή την κομβική συγκυρία αναμετράται με την ιστορία η στάση της κοινωνίας των πολιτών και των οργανωμένων συνόλων έναντι των κινδύνων που καραδοκούν να μας μετατρέψουν σε ασπόνδυλα όντα, οι κάθε λογής ντόπιοι και ξένοι έμποροι των εθνών.

ΞΕΝΗΣ Χ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ
Δημοσιογράφος,
πρόεδρος Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού.