Κάθε λίγο και λιγάκι οι εκάστοτε Υπουργοί Γεωργίας και Φυσικών πόρων των δύο τελευταίων κυβερνήσεων μάς υπενθυμίζουν πως έχουμε αποταθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να κατοχυρώσουμε το Χαλλούμι σαν Κυπριακό Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ).

Πολύ πρόσφατα ακόμα, ο κ. Κουγιάλης μάς υπενθύμισε πως όπου να ΄ναι την κατοχύρωση την έχουμε στην τσέπη και μάλιστα αυτή δεν συνδέεται με τη λύση του Κυπριακού. Λυπούμαι να παρατηρήσω πως προσωπικά δεν τρέφω αυτήν την αισιοδοξία, γιατί οι Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας έκαμαν δύο βασικά λάθη στην αίτησή μας για το χαλλούμι.

Το πρώτο λάθος έχει σχέση με τις ποσοστώσεις του γάλακτος και την προσθήκη αγελαδινού, σε μια προσπάθεια να αυξήσουμε τις παραγόμενες ποσότητες χαλλουμιού και να ικανοποιήσουμε ορισμένους τυροκόμους, οι οποίοι δεν σκέπτονται το συμφέρον του τόπου αλλά της τσέπης τους. Το χαλλούμι στη μακρόχρονη ιστορία του παραγόταν αποκλειστικά από αιγοπρόβειο γάλα.

Στην Κύπρο δεν υπήρχε αγελαδινό γάλα παρά στα τελευταία 70-80 χρόνια και το οποίο άρχισε να χρησιμοποιείται ως πόσιμο, ιδιαίτερα από τις αγγλικές οικογένειες της αποικιοκρατίας, για να εξελιχθεί ως πρωινό ρόφημα και στο ευρύ κοινό. Ως εκ τούτου, θέσαμε σε κίνδυνο το ίδιο το χαλλούμι με το να προσθέσουμε στο πρότυπο αγελαδινό γάλα, γιατί κάλλιστα η ΕΕ μπορούσε να απορρίψει την αίτησή μας. Είναι κανείς τυροκόμος που σέβεται τη βιοτεχνία του διατεθειμένος να παρασκευάσει κυπριακό τυρί τύπου γραβιέρας ή κασκαβάλι, με αγελαδινό γάλα ή μείγμα με αιγοπρόβειο;

Μπορεί κανείς να διανοηθεί στο Μέτσοβο ή στην Κρήτη οι τυροκόμοι να παρασκευάζουν γραβιέρα με μείγμα αιγοπρόβειου και αγελαδινού γάλακτος; Στην Ισπανία παράγεται ένα τυρί παρόμοιο με το κυπριακό, αποκλειστικά από πρόβειο γάλα, το Manchego, το οποίο αγοράζω εδώ στο Χιούστον. Πιστεύει κανείς πως αν οι τυροκόμοι εκεί προσθέσουν και αγελαδινό γάλα για να αυξήσουν τη παραγωγή του τυριού αυτού, θα επιτύχουν;

Το μόνο που θα επιτύχουν θα είναι την καταστροφή τους.
Το δεύτερο λάθος που οι Αρχές μας έκαναν ήταν η προσθήκη του τουρκικού ονόματος Hellim στην αίτησή μας. Αυτό ήταν θανάσιμο σφάλμα, όπως πολλές φορές εξήγησα σε επιστολές μου στον Τύπο, γιατί συνδέσαμε την κατοχύρωση με τη λύση του Κυπριακού.

Και για να μη μακρυγορώ, θα αναφέρω επιγραμματικά δύο λόγια για το τι έπρεπε να κάνουμε όλα αυτά τα χρόνια που προσπαθούμε να το κατοχυρώσουμε, για να αυξήσουμε τα έσοδά μας από το χαλλούμι. Αύξηση του αιγοπρόβειου γάλακτος με βοήθεια προς τους αιγοπροβατοτρόφους για αύξηση των ζώων τους, για βελτίωση των ποιμνίων τους, των υποστατικών τους, της παροχής κτηνιατρικής φροντίδας, αλλά και την παραγωγή ζωοτροφών με τη χρήση του εξαγνισμένου νερού από τα αποχετευτικά συστήματα (στη Μια Μηλιά οι Τούρκοι εκμεταλλεύονται 10 εκ. τόνους εξαγνισμένου νερού και μας κοροϊδεύουν πως θα μας παράσχουν την ποσότητα που δικαιούμαστε).

Θα πρέπει επίσης να παραχθούν περισσότερες ζωοτροφές από νερό που να παράγεται με αφαλάτωση και ηλιακή ενέργεια. Αφήσαμε να περάσουν τόσα χρόνια ανεκμετάλλευτα, χωρίς προγραμματισμό και ουσιαστική βοήθεια προς τους αιγοπροβατοτρόφους, με τη μερίδα του λέοντος της βοήθειας προς τους παραγωγούς γάλακτος να κατευθύνεται προς τους αγελαδοτρόφους.

Όσο για τις ποσότητες του αγελαδινού γάλακτος που διαθέτουμε για τυροκόμηση, αυτές κάλλιστα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για παραγωγή άλλων προϊόντων, ακόμα και τύπο χαλλουμιού το οποίο βέβαια θα είχε διαφορετικό όνομα και τιμή. Πραγματικά είμαστε αξιολύπητοι, γιατί μας χαρακτηρίζει η προχειρότητα και το προσωπικό όφελος, αντί το δημόσιο!

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΧΡ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ