Χωρίς συνεννόηση και συμβίωση των δυο κοινοτήτων

Μερικές αναφορές για τις επιλογές για τη λύση εθνικού θέματος.
1. Υπάρχει άλλη επιλογή για να αποφευχθεί η διχοτόμηση, εκτός από κάποια συμφωνία με τους σύνοικούς μας Τουρκοκυπρίους, δηλαδή συμφιλίωση και συμβίωση των δυο κοινοτήτων.

2. Υπάρχει περίπτωση, όταν δεν συνεννοούμεθα μεταξύ μας Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, να βρούμε κάποια λύση; Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Θα νοιασθεί κανείς άλλος και θα μας υποχρεώσει να βρούμε λύση; Όχι, όπως δεν νοιάστηκαν στα 43 χρόνια που πέρασαν.

3. Υπάρχει περίπτωση, όταν δεν επικρατήσει το πνεύμα της συμφιλίωσης, συνύπαρξης των δυο κοινοτήτων και καλλιεργείται η αντιπαλότητα, δεν υπάρχει η ανθρώπινη συνεργασία και συμπεριφορά, είναι δυνατόν με τέτοιες σκέψεις να υπάρξει λύση και να εδραιωθεί και να αποφευχθεί η διχοτόμηση;

4. Η ζωή μας διδάσκει ότι κανένας συνεταιρισμός, καμία επανασύνδεση αντρογύνου δεν μπορεί να γίνει και να εδραιωθεί χωρίς συνεννόηση, συνεργασία και συμφιλίωση. Όσες προσπάθειες και αν γίνουν, ουδέποτε θα φέρουν αποτέλεσμα, αν μέσα στο μυαλό των ενδιαφερομένων λείπουν αυτές οι σκέψεις.

5. Η αλήθεια μας λέει ότι όλα στη ζωή διαμορφώνονται αναλόγως της σκέψης των ανθρώπων. Αν δεν υπάρχουν οι άνθρωποι που καλλιεργούν, που μεταδίδουν τα φρονήματα της ωφέλειας, της συμφιλίωσης, της πραγματικότητας, των απαραίτητων σωτήριων επιλογών, σίγουρα η λύση θα απομακρυνθεί και η διχοτόμηση θα εδραιωθεί.

6. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι με τα δεδομένα του σημερινού κόσμου, οι αλήθειες και τα δίκαια διαμορφώνονται αναλόγως της ισχύος, της δύναμης εκάστου. Δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρχει διαμάχη μεταξύ μεγάλου, ισχυρού και αδύνατου, και να δικαιωθεί ο αδύνατος, γεγονός που ισχύει από κτίσεως του κόσμου και από εδώ γεννιέται η επιλογή της συμφιλίωσης, του συμβιβασμού, για να αποφευχθούν τα χειρότερα για τους αδυνάτους. Παράδειγμα η δική μας περίπτωση, να αποφευχθεί η διχοτόμηση που είναι η εσχάτη επιλογή.

7. Η φωνή της αλήθειας μας το λέει για χιλιοστή φορά, ότι από το 1960 που είμεθα κράτος ποτέ δεν κερδίσαμε ως ελληνοκυπριακός λαός, διότι ποτέ δεν στοχεύσαμε εκεί που έπρεπε, εκεί που χρειαζόταν. Από χρόνια πάσχουμε, έχουμε απέχθεια με ωφέλιμους, κερδοφόρους στόχους, γι’ αυτό ήλθαμε σε αυτή τη μοιραία θέση. Η συμφιλίωση, ο συμβιβασμός έπρεπε να ήταν η πρώτη επιδίωξη και στόχος μας.

Η αντιπαλότητα είναι νερό στον μύλο της Τουρκίας, είναι αυτό που την κρατεί, που την οπλίζει και μένει ανενόχλητη 43 χρόνια με το πρόσχημα, με το άλλοθι, ότι οι δύο Κοινότητες δεν μπορούν να συμβιώσουν μαζί και πρέπει να μένει ως φύλακας της ειρήνης. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η αντιπαλότητα είναι αυτή που κλείνει τις πόρτες της ειρήνης και της λύσης, και ανοίγει τις πόρτες της διχοτόμησης.

Ο συμβιβασμός μπορεί να μη δικαιώνει απόλυτα ένα θέμα, αλλά το αποτρέπει να πάει στο χειρότερο, στο αθεράπευτο, που είναι το «πάλι με χρόνια με καιρούς» έτερη μικρασιαστική καταστροφή, τουρκοποίηση της μισής Κύπρου.

ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΒΟΥΛΟΥ
Λαογράφος