Εγώ, δεν εξεπλάγην καθόλου, με την είδηση που ήθελε τον Ρώσο πρέσβη, Stanislav Osatchy,να συμμετέχει σε σεμινάριο, που στόχο είχε τον εκτροχιασμό κάθε προοπτικής για λύση στην Κύπρο και επανένωση του νησιού. Αν κοιτάξετε στην σελ. 23 της εφημερίδος «Φ», ημερομηνίας 5 Δεκεμβρίου 2016, θα δείτε κείμενό μου, όπου κάνω λόγο για το γεγονός ότι δεν συμφέρει στη Ρωσία η λύση, διότι τη βολεύει η διατήρηση έντασης μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας, χωρών-μελών του ΝΑΤΟ!.. Αλλά, βλέπουμε τώρα και επισήμως αυτές τις απόψεις στην έγκριτη New York Times, σε άρθρο με την υπογραφή του Andrew Higgins, ανταποκριτή της εφημερίδας στη Μόσχα.

Η συμμετοχή του Osatchy στο εν λόγω σεμινάριο, χαροποίησε τους σκληροπυρηνικούς απορριπτικούς πολιτικούς κύκλους στην Κύπρο. Φυσικά, έχουμε και την απάντηση του κ. Αναστασιάδη σε σχετική ερώτηση, που προσπαθεί να δικαιολογήσει το ατόπημα του Ρώσου διπλωμάτη, λέγοντας ότι ο τελευταίος απολογήθηκε ότι τάχα «είχε παρανοήσει τη φύση του σεμιναρίου αυτού»!..

Εγώ προσωπικά, ως γνωστόν, ανήκω σ' εκείνους που αμφισβητούν τη βιωσιμότητα ενός σχεδίου λύσης υπό μορφήν ΔΔΟ για πολλούς και διάφορους λόγους, που δεν είναι του παρόντος να αναλύσω εδώ. Άρα, θα είχα κάθε λόγο να υποστηρίξω τη στάση του Osatchy. Αλλά, επειδή απεχθάνομαι την υποκρισία και το ψέμα, δεν θα μπορούσα να αφήσω να περάσει απαρατήρητο το γεγονός αυτό. Να ακούμε συχνά-πυκνά τον ίδιο να δηλώνει αόριστα το ποιηματάκι: «Η Μόσχα πάντα στηρίζει τις προσπάθειες ειρήνης και ομαλότητος στην Κύπρο...».

Διότι υπάρχουν και άλλα στοιχεία στη θλιβερή αυτή ιστορία, που παίζεται στην πλάτη των Ε/κ που επείγονται για λύση:
1) Δεν ήταν το ρωσικό veto στο Σ.Α. των Ην. Εθνών το 2004, σχετικά με τις διευθετήσεις για την Ασφάλεια, που απέτρεψε την όποια πιθανότητα λύσης;

2) Αμφιβάλλει κανείς, ότι με τη διευθέτηση-λύση του εθνικού μας θέματος, μπαίνουν εμπόδια στην εξάρτηση της Τουρκίας από τη ρωσική Gazprom, σε σχέση με την παροχή φυσικού αερίου;

3) Γιατί μέσα σε μια νύχτα τον Απρίλη του 2004, το ΝΑΙ του ΑΚΕΛ μετατράπηκε σε ΟΧΙ, τάχα για... τσιμέντωμα της λύσης;

4) Ξεχνάμε την πολεμική που δέχθηκε ο συγγραφέας Μακάριος Δρουσιώτης, το 2014, για το βιβλίο του: «Η κυπριακή κρίση και ο Ψυχρός Πόλεμος», που έμμεσα έριχνε ευθύνες στη διαχρονική ρωσική εξωτερική πολιτική σε σχέση με την Κύπρο;
Και να μην ξεχνάμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγονται αυτά τα πράγματα, σχετικά με τη στάση της ρωσικής υπερδύναμης στο Κυπριακό. Προηγήθηκαν δημοσιεύσεις στο Bloomberg αλλά πρόσφατα και στον λεγόμενο ιστότοπο Politico.eu.

Λοιπόν. Να σταματήσουν κάποιοι να παίζουν με τη νοημοσύνη μας. Δεν είμεθα ούτε αφελείς, ούτε ηλίθιοι. Κύριε Αναστασιάδη, αλήθεια, εσείς τι πιστεύετε για όλα αυτά; Αξίζει να γνωρίζουμε αν ο πρώτος πολίτης της χώρας ανέχεται αυτά τα παιχνίδια, ή να τολμήσω να ερωτήσω: Μήπως, κάπου έχετε στο μυαλό σας τις Προεδρικές του 2018; Με όλο το σέβας!..

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ