Η πολιτική του εξευμενισμού συνεχίζεται ακάθεκτη. Ο ΠτΔ θερμοπαρακαλεί τον Ερντογάν τον Μεγαλοπρεπή να αποδείξει τη θετική ρητορική του, αφού πρώτα τον «υποχρέωσε να καθίσει απέναντί του, να συζητήσει ζητήματα ασφάλειας και να δώσει χάρτη», αναμένει κι άλλα μέτρα καλής θέλησης από την Τουρκία. Στο πλαίσιο αυτό συντηρεί την ουδέτερη στάση της κυπριακής κυβέρνησης ως προς τη διένεξη Ελλάδας - Τουρκίας, παρά το παραλήρημα επιθετικότητας της Άγκυρας. Μεγάλες επιτυχίες.
Παράλληλα, με «νέα οδηγία προς ναυτιλομένους», δηλαδή προς τους Ευρωβουλευτές, η κυπριακή κυβέρνηση επισημαίνει ότι ΔΕΝ έχει προβάλει ενστάσεις στη διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη στους θεσμούς της ΕΕ και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για την εμβάθυνση της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία. Ούτε πρόβαλε οποιαδήποτε ένσταση στο Συμβούλιο Μεταφορών του περασμένου Ιουνίου για τη συμφωνία αεροπορικής σύνδεσης Τουρκίας - ΕΕ, παρά τα γνωστά προβλήματα που προκαλεί στην ΚΔ η Τουρκία (Τύμπου, FIR, εμπάργκο στα κυπριακά αεροπλάνα κλπ.).
Η πρακτική αυτή είναι η συνέχιση της πολιτικής της καλής θέλησης, δηλαδή της πλήρους υποταγής, την ίδια στιγμή που είναι πρόδηλο πλέον ότι η Τουρκία κλιμακώνει την προκλητικότητά της και σε πλήρη συνεργασία με τον Έιντε και τους εργαζόμενους στις Βρυξέλλες «κυβερνητικούς», «απαγορεύοντας» με παρέμβασή της την πραγματοποίηση ακόμη και μιας απλής έκθεσης φωτογραφίας από τη μοιρασμένη Λευκωσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η προφορική δικαιολογία ήταν ότι οι συνομιλίες βρίσκονται σε κρίσιμη φάση και από μέρα σε μέρα «οι δύο ηγέτες θα συμφωνήσουν». Γραπτή απάντηση δεν δόθηκε ακόμη παρόλο που πέρασαν 15 μέρες από την απαγόρευση.
Αθωώνεται η Τουρκία για την κατοχή και δαιμονοποιείται μια έκθεση καλλιτεχνικής φωτογραφίας για ό,τι συμβαίνει. Οι συνομιλίες θα καταρρεύσουν δήθεν από μια έκθεση φωτογραφίας που αποτυπώνει την κατοχή και όχι από την ίδια την κατοχή.
Γι' αυτό το ζήτημα η Κυβέρνηση έχει ευθύνες.
Πέραν όμως τούτων, υπάρχουν ουσιώδη ζητήματα που αφορούν στις υποχρεώσεις της Τουρκίας και είναι συναφή με την τελωνειακή ένωση. Η Άγκυρα ποτέ δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της προς την Κυπριακή Δημοκρατία και την ίδια την ΕΕ, αφού ποτέ δεν τερμάτισε το εμπάργκο που επιβάλλει σε βάρος των πλοίων και των αεροσκαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας και της εισαγωγής προϊόντων της στην τουρκική αγορά. Ποτέ δεν δέχθηκε να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία παρότι η αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου του 2005 καθορίζει ρητώς ότι είναι προϋπόθεση για τη συνέχιση της ενταξιακής της πορείας.
Το αβίαστο ερώτημα είναι γιατί η Κυπριακή Κυβέρνηση συνεχίζει την ίδια αναποτελεσματική πολιτική: να παρακαλεί, να έρπει, να γλύφει την Τουρκία. Γιατί συνεχίζει να την διευκολύνει στην ενταξιακή της πορεία, όταν ακόμη και στη Γενεύη ήταν σαφέστατη η τουρκική θέση ότι δεν θα υπάρξει λύση εκτός και αν διατηρηθούν οι εγγυήσεις; Στη βάση ποιας λογικής θα μπορούσε να γίνει δεκτή η διευκόλυνση της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία; Εάν δεχθούμε χωρίς ισχυρές ενστάσεις κάτι τέτοιο από μέρους της Κυβέρνησης, δεν θα θεωρηθεί ως νέα υποχώρηση και αδυναμία;
Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι σε πλήρη ανυποληψία διεθνώς. Η τουρκική θέση ότι είναι «εκλιπούσα» έχει γίνει αποδεκτή και η ίδια η Δημοκρατία το επιβεβαιώνει καθημερινά με τη στάση και τη συμπεριφορά της.
Η Άγκυρα μας απειλεί παντού και στην Κύπρο και στο Αιγαίο και στη Θράκη. Εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα και συνεχίζουμε τον χαβά μας: Θα τα βρούμε με τον Ακιντζί!
Βρείτε τα. Αλλά μην έρθετε αύριο να μας πείτε ότι μετά την εκ περιτροπής προεδρία, τη μη επιστροφή της Μόρφου, την αποδοχή του χάρτη που κατέθεσε ο Ακιντζί, τη διατήρηση των εγγυήσεων, την παραμονή των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων, αποδεχθήκατε και την παραχώρηση δικαιωμάτων Ευρωπαίου πολίτη στα 80 εκατομμύρια των Τούρκων υπηκόων. Γιατί ο λαός θα αντιδράσει δυναμικά.
