Αναιρεί τον Μουσταφά Ακιντζί η πεισματική εμμονή στις στρατιωτικές τουρκικές «εγγυήσεις» και στην «εκ περιτροπής προεδρία», κατά παράβαση των αρχών του πολιτισμένου κόσμου. Τον μηδενίζει. Διότι άλλα έλεγε στα χρόνια του Ντενκτάς και της τουρκικής τρομοκρατίας που αποκεφάλιζε τους αντιπάλους όπως τον Γκιουρκάν και τον Χικμέτ, τον Κουτλού Ανταλί και αποδυνάμωνε ελευθερόφρονες πολιτικούς όπως τον Οζγκέρ Οζκιούρ.

Άλλα ξεφουρνίζει τώρα. Τότε επιτύγχανε συμπάθειες. Τώρα προκαλεί αγανάκτηση. Κατήντησε μεταλλαγμένο παραπολιτικό προϊόν της παρανοϊκής πολιτικής του Ερντογάν. Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης το μόνο που κατορθώνει είναι η ένταση της βουλιμίας του όχλου και το γκρέμισμα των γεφυρών συνεννόησης του λαού που αναμένει αποκατάσταση της φιλίας των πατέρων μας και την ειρήνη στη ζωή σε καθεστώς δικαιοσύνης.

Ο Μουσταφά Ακιντζί υποδαυλίζει κατά διαταγή την εχθρότητα, με προσανάμματα που του παραδίδει το Γραφείο Πολέμου της Άγκυρας, το οποίο ευθύνεται για όλες τις προβοκάτσιες των εμπρησμών από τη δεκαετία του πενήντα, με αψευδείς μαρτυρίες Εμίν Ντιρβάνα, Ραούφ Ντενκτάς και στρατηγού Γερμεσίογλου.

Πέραν όμως τούτων, στον κύκλο των ενόχων συγκαταλέγονται και διμοιρίες της πέμπτης φάλαγγας, που με τις ενέργειές της παρασύρει στο εδώλιο της ιστορίας την ελληνική κοινωνία της πατρίδας μας. Διότι με τις απερίσκεπτες μετακινήσεις της αλωνίζει τα τουρκοκρατούμενα εδάφη και δαπανά αλόγιστα εκατομμύρια στα λεηλατημένα ξενοδοχεία μας, στα κέντρα και στα υπόγεια της τούρκικης ψυχαγωγίας, στα ερείπια των εκκλησιών μας που οι βέβηλοι μετέτρεψαν σε οίκους ακολασίας και εκεί καταθέτει παράνομα ή νόμιμα κέρδη από την προσφυγιά των 43 κατοχικών χρόνων.

Ακόμα και τον τουρκικό υπόκοσμο πλουτίζουν οι περιπλανώμενοι τζογαδόροι του αρχοντοχωριατισμού, δαπανώντας στην πράσινη τσόχα των καζίνων τεράστια ποσά ή στις αγορές της Τουρκίας που περιηγούνται αδιάντροπα, ταξιδεύοντας από το αεροδρόμιο του κατοχικού στρατού. Και συνιστά τεκμήριο, ηθικής ώς τώρα, καταδίκης, το γεγονός ότι πλήθη διαμενόντων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου κερδοσκοπούν αμύθητα πλούτη από τα εκατομμύρια των Ελλήνων πελατών τους, σε καιρούς που χιλιάδες συνανθρώπων μας λιμοκτονούν άνεργοι για χρόνια και τα νειάτα μας αναζητούν ίχνη ζωής στα ξένα.

Αυτό το κακό ξεκίνησε από τη σατανική παγίδα του Ντενκτάς, που πάτησαν ηλιθίως οι πολιτικοί μας αυθέντες. Κλονιζόταν ο κατοχικός εγκάθετος από τις διαδηλώσεις των Τουρκοκυπρίων που κακοπαθούσαν σε ψευδοκράτος ανέχειας και άπειρων στερήσεων, η ψευδοκυβέρνηση σειόταν εκ θεμελίων από τη φτώχια και οι σοφοί μας ηγέτες κατήργησαν τα οδοφράγματα και πήραν θέσεις τροχονόμων που κατηύθυνον τον κόσμο της ασίγαστης νοσταλγίας να δει τα σπίτια όπου γεννήθηκε, ν’ ανάψει τα καντήλια των τάφων των πατέρων, να προσκυνήσει τη μικρή, πικρή, κλεμμένη πατρίδα που στέναζε υπό τον βαρύ της νέας τουρκικής δουλείας ζυγό. Και ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται.

Οι ευγενείς πόθοι και οι νοσταλγίες τεχνηέντως μεταλλάχθηκαν σε παγίδες άγριας εκμετάλλευσης. Και η εκμετάλλευση παγίδευσε τις μάζες σε χρυσοφόρους πακτωλούς αφελών, που ανοήτως γέμιζαν τις τσέπες Τουρκοκυπρίων και εποίκων με ελληνικό χρήμα και τις κενές κάσες του κατοχικού ψευδοκράτους σε θησαυροφυλάκια. Σε πηγές που εξοπλίζουν με χαντζάρες για «σφαγή των απίστων», που το φυλετικό μίσος αποκεφάλιζε 308 χρόνια πρώτης τουρκοκρατίας και τον αιμοσταγή «Αττίλα» σε επανάληψη, με έξι χιλιάδες νεκρών, αγνοουμένων, βιασμένων γυναικών και Κύριος οίδε ποίων άλλων δεινών.

Και εδώ εγείρεται και πάλιν το ερώτημα: Πότε θα κατανοήσει ο αρχοντοχωριάτικος όχλος, ότι με την απερισκεψία του συμπορεύεται με τους προσκυνητές των εστιών μας αλλά λοξοδρομεί στα καζίνα και στα ευωχεία, με αποτέλεσμα να εξάπτει την αδηφαγία των καραδοκούντων οργάνων της Τουρκίας και να χύνει νερό στον μύλο της προπαγάνδας του κατακτητή; Πότε θα αντιληφθεί ότι εξαγριώνει την αδιαλλαξία και υποστηλώνει την άρνηση στη δίκαιη επίλυση του Κυπριακού, εφ’ όσον μια δίκαιη λύση θα ανακόψει τους χειμάρρους πλουτισμού των «επιχειρήσεων» που θησαυρίζουν;

Και το σοφό μας κράτος πότε θα καταλάβει ότι οφείλει να παρέμβει για την ανακοπή της αισχροκέρδειας των εκμεταλλευτών τής απ’ εδώ μεριάς, που με την κερδοσκοπία της σπρώχνει στις αγορές του κατοχικού καθεστώτος; Οι τιμές των φαρμάκων είναι διπλάσιες.

Κι η φτωχολογιά πηγαίνει αντίπερα γιατί χρειάζεται φάρμακα να ζήσει ως κοινωνία που την παραδέρνει η αναλγησία των χρυσοθηρών της αγοράς; Πότε οι πάνσοφοι κρατικοί μας θα παραδεχθούν την αλήθεια πως οι χείμαρροι προς τα κατεχόμενα συντηρούν το ψευδοκράτος και αποθηριώνουν τον κατακτητή, ώστε να τριγυρνά στα διεθνή φόρα, να μας βρίζει, να μας εξευτελίζει και να μας εκβιάζει;

Περαίνω με την υπόδειξη ότι τη δύναμη της οικονομικής αντίστασης παραδέχθηκαν οι Άγγλοι κατά την παθητική αντίσταση της ΕΟΚΑ το 1958, όταν ένας βιομήχανος δήλωσε: Αν συνεχιστεί η παθητική αντίσταση των Κυπρίων, θ’ αναγκαστούμε να πέσουμε στις γραμμές των τρένων!..

Και επιλέγω: Είναι καιρός να θυμηθούμε το απόφθεγμα του Αϊνστάιν: Η βλακεία και το σύμπαν δεν έχουν τέλος. Αν και δεν είμαι βέβαιος για το δεύτερο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ