Ας υπάρξει αντίδρασή μας σε συνδυασμό με την ίδια την ευρύτερη οικογένειά μας, την Ευρωπαϊκή Ένωση, για αλλαγή πορείας, ώστε να καταστεί σύμφωνη και να διασφαλίζει απόλυτα την υπεροχή του κοινοτικού κεκτημένου
Οι δηλώσεις του κ. Ερντογάν επιβάλλουν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη να εμφανιστεί ενώπιον της Συνόδου του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη σαφή θέση ότι: Δικαιούται η Κυπριακή Δημοκρατία να έχει την απόλυτη στήριξη και την αλληλέγγυα στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των Οργάνων της καθώς, όσο κι αν είμαστε αδύναμοι ως μικρό Κράτος, η ιδιότητα του πλήρους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης μάς διασφαλίζει τη δυνατότητα να απαιτήσουμε την πλήρη και ενεργό ανάμειξη της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οφείλουμε να θέσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση την ξεκάθαρη θέση ότι πρέπει μεν να ενδιαφερθεί για τις εγγυήσεις αλλά, πρόσθετα, πως πρέπει να ενδιαφερθεί για όλα όσα θα απαιτηθούν να ισχύσουν στο πλαίσιο λύσης, ως συνταγματικές τροποποιήσεις, για να υπάρξει μια Ομοσπονδία που θα διέπεται απόλυτα από τις αρχές και αξίες του κοινοτικού κεκτημένου.
Πρέπει επιτέλους να εξηγήσουμε στα Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι, παρά τη για 43 χρόνια συστηματική παραβίαση του Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου από την Τουρκία και παρά τις υποχωρήσεις που έγιναν από τη δική μας αδύναμη πλευρά, ο κ. Ερντογάν συνεχίζει να απαιτεί, αντίθετα στο δίκαιο, πρόσθετη εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Τουρκίας. Πρέπει η λύση να διασφαλίζει σ' ένα Κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσα σταθερά ένα άλλο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ελληνική κυβέρνηση, διακηρύσσει υπέρ της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή λύση με σεβαστή την κυριαρχία, χωρίς εγγυήσεις, με πλήρη εφαρμογή ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με σεβασμό στο κεκτημένο.
Πρέπει πρόσθετα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να καλέσει, κατά το πνεύμα της αλληλεγγύης, τους αρχηγούς των άλλων 26 χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ενεργήσουν συλλογικά, ώστε η λύση να έχει σχέση με τις αρχές και αξίες που πρέπει να ισχύουν υπέρ όλων των Κρατών και πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Προφανώς η παρουσία της Αγγλίας, της Ελλάδος και της Τουρκίας διά των Υπουργών των Εξωτερικών τους στη Γενεύη προκάλεσε ένα διεθνές ενδιαφέρον, που κορυφώθηκε με τη στάση και του Προέδρου της Επιτροπής κ. Γιούνκερ. Μόνη εξαίρεση η Τουρκία, διά του Υπουργού των Εξωτερικών της που προετοίμασε τα επόμενα των αξιώσεων της χώρας με τον λαλίστατο κ. Ερντογάν, με αμετακίνητη θέση. Η παραπομπή σε τεχνοκράτες επιβεβαιώνει ότι δεν πετύχαμε κατάργηση της αναχρονιστικής πρόβλεψης του 1960. Απλώς καταστήσαμε το θέμα τεχνοκρατικό, για να υπάρξει πιο «σύγχρονος» τρόπος εγγυήσεων για ένα Κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό κάποια μορφή κηδεμονίας.
Όλα δε τούτα ενώ η επιβίωση, της όποιας λύσης, κύρια εξαρτάται και από όσα ήδη υπερβολικά παραχωρήσαμε στην τουρκοκυπριακή πλευρά, λόγω της συνεχούς, προς την πλευρά μας, πίεσης για συμβιβασμούς. Αυτά ήσαν αποτέλεσμα της για 43 χρόνια κατοχής, εποικισμού και διαίρεσης, αλλά και των δικών μας υποχωρήσεων λόγω της υπεροχής ισχύος της Τουρκίας. Υποχωρήσεις που εξέθρεψαν από πλευράς κ. Ερντογάν το θράσος να προβάλλει πρόσθετες και απαράδεκτες νέες αξιώσεις.
Το γεγονός ότι οργανώθηκε να προχωρά η συζήτηση με άλυτα πολλά και σοβαρά ζητήματα -που ρητά ο κ. Έιντε προδιέγραψε με δηλώσεις του ότι αλληλοεξαρτώνται από υποχωρήσεις και θα μπορούν να λυθούν κατά το «πάρε-δώσε»- προκάλεσε την αλαζονεία του κ. Ερντογάν. Υποχωρήσεις που αφορούν και την εκ περιτροπής Προεδρία, το περιουσιακό, τη συμμετοχή στη διακυβέρνηση. Συμβιβασμοί άδικοι.
Όλα αυτά ενώ η δική μας πλευρά έδωσε, χάριν λύσης, ήδη και πέραν των κόκκινων γραμμών, χωρίς να πάρει τίποτε στην πραγματικότητα. Είναι απαράδεκτο η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση να έχει εγκαταλείψει ένα Κράτος-Μέλος της, το οποίο, χωρίς τη δική της στήριξη, υποχρεώνεται να συζητά την εγκατάλειψη βασικών δικαιωμάτων από το κεκτημένο, για να εξασφαλίσει, έναντι άλλων κινδύνων, μιαν όχι δίκαιη και βιώσιμη λύση.
Όλα αυτά θα αποτελέσουν, χωρίς την άμεση εφ’ όλης της ύλης ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μια σαφέστατη παγίδευση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με παράλληλη ανάδειξη, διά της διεθνούς διάσκεψης, την ισότιμη συμμετοχή του κ. Ακιντζί, ο οποίος όμως εκπροσωπεί ένα αποσχιστικό παράνομο καθεστώς από το 1983, που ο ίδιος ο ΟΗΕ καταδίκασε με τα σχετικά ψηφίσματά του. Πρόσθετα, η Τουρκία δεν πανηγυρίζει απλώς γιατί βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά, αλλά γιατί πέτυχε οριστικοποίηση της πλήρους απαλλαγής της από τις ευθύνες της παράνομης στρατιωτικής κατοχής, διαίρεσης και εποικισμού, κι αναμένει να «βοηθήσει» δήθεν να επιλυθούν με «πάρε-δώσε» και όχι κατά το κεκτημένο τα όσα παραμένουν άλυτα προβλήματα.
Η Τουρκία είναι προφανές ότι αποβλέπει στο να πετύχει και επίσημα την καθιέρωση της επικυριαρχίας της σ’ ολόκληρο το νησί, με απρόβλεπτες συνέπειες στον Ελληνισμό της Κύπρου. Αυτή είναι η Τουρκία και η επιδίωξή της. Δεν χωρούν ψευδαισθήσεις. Ας υπάρξει η αντίδρασή μας σε συνδυασμό με την ίδια την ευρύτερη οικογένειά μας, την Ευρωπαϊκή Ένωση, για αλλαγή πορείας, ώστε να καταστεί σύμφωνη και να διασφαλίζει απόλυτα την υπεροχή του κοινοτικού κεκτημένου.
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
