Τον τίτλο του παρόντος άρθρου τον δανείστηκα από τα δελτία ειδήσεων των κυπριακών ΜΜΕ την ημέρα έναρξης της πρόσφατης διάσκεψης για την Κύπρο στη Γενεύη. Μου άρεσε γιατί το νόημά του ήταν πυθικό, αφού μπορούσε να εκφράσει διαμετρικά αντίθετες απόψεις. Αφενός, την άποψη των αφελών, ρομαντικών, αιθεροβάμονων, ενδοτικών που πίστευαν ότι στη Γενεύη οι Αγγλοαμερικανοί θα αναγνώριζαν τις γενναίες υποχωρήσεις των Ελληνοκυπρίων και θα έβαζαν την Τουρκία στον τοίχο, ώστε να υποχωρήσει από τις πάγιες μαξιμαλιστικές θέσεις της, για να μπορεί να δικαιολογηθεί ένας «έντιμος» συμβιβασμός και να εξευρεθεί μία «βιώσιμη» λύση του προβλήματος. Αφετέρου, την άποψη των ρεαλιστών, εθνικιστών, απορριπτικών, λυσοφοβικών που πίστευαν ότι στη Γενεύη θα επιβεβαιωνόταν το σκληρό, άκαμπτο, βουλιμικό, νεο-οθωμανικό πρόσωπο της Τουρκίας.
Εκ του αποτελέσματος, η Γενεύη επιβεβαίωσε τις ακόλουθες αλήθειες:
Πρώτον, η Τουρκία θεωρεί την Κύπρο ήδη ως προτεκτοράτο της και την Κυπριακή Δημοκρατία ως εκλιπούσα. Ουδέποτε θα συναινέσει στην απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων, στην κατάργηση των εγγυήσεων και στην αποχώρηση των εποίκων. Ουδέποτε θα δεχτεί τη χειραφέτηση των Τουρκοκυπρίων και την ύπαρξη ενός κυρίαρχου κράτους στην Κύπρο αν αυτό δεν ελέγχεται από αυτήν μέσω του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κρατιδίου.
Δεύτερον, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ελέγχεται από τον αγγλοαμερικανικό άξονα, ο οποίος κατάφερε να αποκλείσει από τη διάσκεψη τα άλλα 3 μόνιμα μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ (Ρωσία, Κίνα, Γαλλία), που, ως γνωστόν, είναι φίλια προσκείμενα στην Κυπριακή Δημοκρατία και τις θέσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς.
Τρίτον, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και οι ηγεσίες των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ είναι έτοιμοι να αποδεχτούν οποιαδήποτε λύση, έστω και αν αυτή ξεπερνά κατά πολύ τις κόκκινες γραμμές της ελληνοκυπριακής πλευράς όπως τέθηκαν από τις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου. Μάλιστα, έχουν τέτοιο πάθος και εμμονή, που δεν διστάζουν να ενεργήσουν ενάντια της βούλησης της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων, να τα βάλουν με οποιονδήποτε προασπίζεται τις κόκκινες γραμμές της και αντιδρά στις μηχανορραφίες όσων απεργάζονται τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την εξυπηρέτηση των τουρκικών συμφερόντων.
Τέταρτον, η σχολή σκέψης της παραχώρησης νόμιμα κεκτημένων πριν από την επιστροφή των παράνομα υφαρπαγμένων που επικρατεί ανάμεσα στην ελληνοκυπριακή ηγεσία από το 1988 και εντεύθεν, έχει κυριολεκτικά πτωχεύσει, αφήνοντας τεράστια χρέη στους ώμους του κυπριακού λαού και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πέραν των παρανοϊκών υποχωρήσεων που οδήγησαν σε ένα ρατσιστικό, θνησιγενές, αναποτελεσματικό, μη λειτουργικό πλαίσιο λύσης και οι οποίες δύσκολα αποσύρονται, έχουν καταβαραθρώσει το αγωνιστικό φρόνημα του λαού με τη συνεχή καλλιέργεια αβάσιμων ελπίδων για λύση που η μια μετά την άλλη καταρρέουν, έχουν αποπροσανατολίσει τον λαό από άλλα καυτά θέματα της διακυβέρνησης του τόπου (π.χ. διαφθορά, οικονομική ανέχεια, κοινωνική αποσύνθεση, πνευματική εξαθλίωση) και έχουν στοιχίσει αμύθητα ποσά σε διαπραγματευτικές διεργασίες, που δεν είχαν καμία προοπτική επιτυχίας.
Η ιστορία διδάσκει αφενός ότι η Τουρκία ουδέποτε παραχωρεί κεκτημένα, εκτός αν αναγκαστεί, και αφετέρου ότι δεν σέβεται διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο και συνεχώς απεργάζεται την καταπάτησή τους. Το πρόσφατο παρελθόν επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά αυτήν τη διαχρονική πρακτική. Απτά παραδείγματα, από τη μια η ριζική μεταστροφή των θέσεων της Τουρκίας σε σχέση με τη Συρία ως αποτέλεσμα του μεγάλου κόστους που της προξένησαν οι κυρώσεις της Ρωσίας, και από την άλλη η προκλητική αμφισβήτηση από την Τουρκία της συνθήκης της Λωζάννης.
Προ ενός έτους, γράψαμε σε αυτές τις στήλες ότι η λύση του Κυπριακού θα προκύψει μόνο αν αλλάξουμε στρατηγική. Η εναλλακτική στρατηγική της σκληρής γραμμής απέναντι στην Τουρκία με στόχο την πρόκληση κόστους είναι η μόνη που μπορεί να αποφέρει αποτέλεσμα. Η πρόταξη των παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου από την Τουρκία με την εισβολή, κατοχή και εποικισμό θα επανατοποθετήσει το πρόβλημα στην ορθή του διάσταση.
Η ορθή επεξήγηση στη διεθνή κοινότητα των πολλών και μεγάλων αδυναμιών της δι-κοινοτικής, δι-ζωνικής ομοσπονδίας και η πρόταξη εναλλακτικής λύσης που να διασφαλίζει τα συμφέροντα όλων των Κυπρίων σε ένα ενιαίο προηγμένο δημοκρατικά κράτος, όπου όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι να απολαύουν των βασικών ελευθεριών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε συνθήκες ασφάλειας, οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας, θα επιτρέψει την ανώδυνη απόταξή της και την μετάβαση σε μία νέα εποχή, που θα προσφέρει πραγματική προοπτική δίκαιης και βιώσιμης λύσης.
ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ
