Ο λαός μας αγωνίζεται για μια δίκαιη λύση -της εποχής μας και των χρόνων που θα μας έλθουν- που να κατοχυρώνει την ελευθερία του και να είναι σεβαστή η αξιοπρέπειά του

Σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια καλό είναι κάθε τόσο, κάθε κράτος -κάθε ηγέτης- να κάνει αυτοκριτική. Να επανεξετάζει τα πιστεύω του, να αναθεωρεί παγιωμένες πεποιθήσεις του, να ομολογεί λανθασμένες εκτιμήσεις του, να υπερβαίνει μονολιθικές αξιολογήσεις ώστε να μπορεί ο λαός του να ζει τον αέρα της ελευθερίας του.

Πιο πολύ όμως απ’ όλες τις χώρες ή τους ηγέτες τους, έχει αυτήν την ανάγκη η Άγκυρα διά του Ερντογάν. Ο Τούρκος ηγέτης, για να ικανοποιεί τις άρρωστες επιθυμίες του και να πετυχαίνει τους σκοπούς του, γίνεται στοιχείο διαλυτικό. Ζεί σ’ ένα σύστημα που προσχεδιάζει και προσπαθεί κάθε είδους κατάκτηση. Ολόκληρη η κοινωνία του σείεται μέσα από αντιφάσεις, κατάφωρες αδικίες, βία, απειλές ή παραβιάσεις της.

Για να μην επεκταθώ στα διάφορα άνομα της Τουρκίας ή βαρβαρότητές της, περιορίζομαι στα της δικής μου πατρίδας -στα της γης της δικής μου πατρίδας- όπου κομμάτι της εδώ και μισό αιώνα βρίσκεται υπό κατοχήν. Ο λαός της, ξεγυμνωμένος και ξεριζωμένος από τις πατρογονικές του εστίες, αγωνίζεται για το δίκαιό του και την ελευθερία του.

Εδώ σ’ αυτήν τη χώρα διεγράφησαν ανθρώπινες αξίες που καθαγιάστηκαν από την Ιστορία και για τις οποίες χύθηκαν ποταμοί από αίματα. Προπαγανδίζει ο Ερντογάν πως ό,τι κάνει, το κάνει για το καλώς νοούμενο συμφέρον -για τους Τουρκοκυπρίους- και όχι για τον εαυτό του. Αυτό είναι ηθικά αδικαίωτο, κι αυτός ο τρόπος κάθε άλλο παρά ανθρώπινος είναι.

Ο Ερντογάν, απόλυτα εγωκεντρικός για να ικανοποιεί τις άρρωστες επιθυμίες του και να πετυχαίνει τους ανίερους σκοπούς του, εποφθαλμιά ολόκληρη τη νήσο. Στη χώρα του Ερντογάν βασιλεύει ο «Καίσαρας» -ένας κοσμικός θεός- και κανένας άλλος δεν έχει θέση εκτός από αυτόν.

Ενδιαφέρεται, λέγει, για την ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων -μια μειοψηφία του 18%- και απαιτεί εκτός των άλλων εγγυήσεις, παραμονή τουρκικών στρατευμάτων κι εποίκων, εκ περιτροπής Προεδρία. Οι αξίες είναι υπό διωγμόν - η δημοκρατία, η ελευθερία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δικαιοσύνη. Η τύφλωσή του τον κάνει να απεμπολεί αρχές και αξίες, που ξεφεύγουν από τα όρια της λογικής και ανάγονται στη σφαίρα της ανθρώπινης παθολογίας.

Ο λαός μας διψά για την ελευθερία του. Ζητά το δικαίωμα οι πολίτες του να είναι άνθρωποι, γιατί όποιοι ή όσοι στερούν από τον άνθρωπο τη βασική του ιδιότητα να είναι ελεύθερος, ηχούν εκτός τόπου και χρόνου. Όσα πέρασαν είναι παρόντα και όσα υπάρχουν, μορφοποιούν την πορεία του μέλλοντος.

Αλήθεια, ποια Δύναμη ή Διεθνής Οργανισμός μπορεί ν’ ασκήσει την επιρροή του σ’ αυτήν την κατακτητική χώρα, ώστε να την φέρει σε μια ή σε κάποια ορθή πορεία? Οπωσδήποτε δεν μπορούμε να δώσουμε άφεση αμαρτιών σε οργανισμούς ή σε όποια ηγέτιδα Δύναμη που ζει με τα δικά της ανομήματα. Γιατί τίθεται επί τάπητος το πρόβλημα της αξιοπιστίας τους.

Ασφαλώς, μέσα σ’ αυτές τις κρίσιμες καταστάσεις, η Ε.Ε., μέλος της οποίας είναι και η Κύπρος, έχει καθήκον να αξιοποιήσει το κύρος της. Να αναγεννήσει το ατροφικό σύστημα και να ταχθεί στην πρώτη γραμμή ή να γίνει πρωτοπόρος στην εφαρμογή του Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου. Ο λαός μας αγωνίζεται για μια δίκαιη λύση -της εποχής μας και των χρόνων που θα μας έλθουν- που να κατοχυρώνει την ελευθερία του και να είναι σεβαστή η αξιοπρέπειά του.

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ