Οι μόνοι που μείναμε να... αναμένουμε στο ακουστικό μας, αμήχανοι, απογοητευμένοι, λυπημένοι έως θανάτου, είμαστε εμείς οι Κερυνειώτες που σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στις εστίες και στη Γη των Πατέρων μας

Και τώρα τι; Μετά την πολυδιαφημισμένη -γιατί άραγε- διάσκεψη στη Γενεύη, μπορούν όλοι να είναι ικανοποιημένοι; Νομίζω, ναι.

Ο κ. Αναστασιάδης απέδειξε και έμπρακτα ότι επείγεται για λύση.
Ο κ. Ακιντζί αναβαθμίστηκε σε «His Excellency», κατι που ούτε και στα πιο τολμηρά του όνειρα δεν ανέμενε όταν, ως δήμαρχος κατεχόμενης Λευκωσίας, συζητούσε το αποχετευτικό με τον κ. Λέλλο Δημητριάδη.

Ο νέος Γ.Γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουντιέρες, άρχισε τις υπηρεσίες του με ένα «κατόρθωμα»: Έφερε επιτέλους τις δύο πλευρές σε ένα face to face διάλογο, έφερε την Οθωμανική υπερδύναμη απέναντι από το θύμα της, για το επίμαχο θέμα που κυρίαρχα ταλανίζει τις συνομιλίες 42 τόσα χρόνια: Τις αναχρονιστικές εγγυήσεις και τα θέματα ασφάλειας.

Ο Έσπεν Μπαρθ Έιντε απέδειξε ότι μπόρεσε να φέρει, σε κάποια σχετική απόσταση συμφωνίας, τους δύο ηγέτες. Έστω και αν τον ειρωνευτήκαμε ως αστροσκόπο! Έστω και αν ο δρόμος που υπάρχει για να διανυθεί είναι πραγματικά πολύ μακρύς.

Η μητέρα Ελλάδα έδειξε ότι μας στηρίζει στα θέματα Εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων των εγγυητριών δυνάμεων.
Από την άλλη, ο Σουλτάνος Ερντογάν έδειξε για άλλη μια φορά την απαξίωσή του προς τα τεκταινόμενα, μη αφήνοντας ελπίδες ότι θα παρευρεθεί έστω για μια ώρα-για τους τύπους.

Η κυπριακή αντιπολίτευση είχε την ευκαιρία να ξαναδείξει την πατριωτική της στάση, υποδεικνύοντας προς τον Πρόεδρο ότι ...σύρθηκε σε μια Διάσκεψη, υποκύπτοντας στις τουρκικές απαιτήσεις για 5μερή, στο περιβόητο πια δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου.

Everybody happy. Αλλά, χειροπιαστό αποτέλεσμα μηδέν. Μια ανοικτού τέλους διάσκεψη, ναι μεν δεν αποτελεί ναυάγιο -ή έτσι τουλάχιστον προσπαθούν να μας πείσουν κάποιοι- αλλά ούτε και το τέλος του δρόμου είναι. Δεν δημιούργησε την αισιοδοξία που κάποιοι ανέμεναν.

Διαβάζω κάπου, ότι ο κ. Ερντογάν δεν θα ανοίξει πλήρως τα χαρτιά του πριν από την προσεχή άνοιξη που θα υπάρξουν αποτελέσματα στις προσπάθειές του, μέσω της αναθεώρησης του Τουρκικού Συντάγματος, να αναδειχθεί σε υπέρτατο ηγέτη της Τουρκιάς, με απεριόριστες αρμοδιότητες-εξουσίες.

Οι μόνοι που μείναμε να... αναμένουμε στο ακουστικό μας, αμήχανοι, απογοητευμένοι, λυπημένοι έως θανάτου, είμαστε εμείς οι Κερυνειώτες που σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται να επιστρέψουμε στις εστίες και στη Γη των Πατέρων μας. Αλλά, αυτό ολίγον ενδιαφέρει τους την ΔΔΟ επιδιώκοντες, που έδωσαν σχεδόν τα πάντα, που έδωσαν γην και ύδωρ, χωρίς ακόμη να πάρουμε κάτι ουσιαστικό.

Ας αναμένουμε, λοιπόν. Μέχρι πότε όμως;

ΑΝΤΩΝΗΣ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ