Οι αφανείς ήρωες της υγείας

Έρευνες και μελέτες, ένα μάτσο... χαρτιά, πεταμένα στον κάλαθο των αχρήστων, χρυσοπληρωμένα από τον Κύπριο φορολογούμενο πολίτη

Ανήμερα Χριστούγεννα ήμουν στο Τμήμα των Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού και πραγματικά νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου. Ο κόσμος έξω υπομονετικά να περιμένει τη σειρά του με την όλη διαδικασία εγγραφής, αναμονής και εισαγωγής να εξελίσσεται κάπως αργά. Ως εδώ είναι ίσως που μένουν κάποια ρεπορτάζ και κάποιες κακές κουβέντες, κατακρίνοντας γενικά το σύστημα της Υγείας μας πως παίρνει απροβίβαστο.

Πίσω από εκείνη την πόρτα, όμως, είναι που κρύβεται η πραγματική αλήθεια. Νοσοκόμοι, πληρώματα ασθενοφόρου (τραυματιοφορείς) και ιατροί να τρέχουν από θάλαμο σε θάλαμο, να μεταφέρουν ασθενείς από τον θάλαμο σε καρέκλα για να μπορέσουν να περιθάλψουν ακόμα έναν συνάνθρωπό μας.

Ασταμάτητα, με ευγένεια αλλά και σβελτάδα, προσπαθούν να εξυπηρετήσουν όσο περισσότερο κόσμο μπορούν και όλα αυτά κάτω από μία πραγματικά απίστευτη πίεση, εξαιτίας της οποίας πολύ εύκολα μπορεί να υποπέσουν σε ανθρώπινο λάθος. Ανθρώπινα λάθη που εκμεταλλεύονται κάποια ΜΜΕ για να αυξήσουν τις πωλήσεις και τα likes τους, στήνοντας στον τοίχο αδίκως αυτούς τους ανθρώπους.

Το πιο απλό που θα μπορούσα να αναφέρω είναι πως από την πολλή πίεση, μέχρι και τον ιατρικό σφιγκτήρα αιμοληψίας δεν μπορούν να θυμηθούν πού τον άφησαν τελευταία φορά, αφού η προτεραιότητα στο μυαλό τους είναι η έγνοια τής όσο το δυνατόν καλύτερης περίθαλψης.

Και όλα αυτά σε ένα πραγματικά αντίξοο εργασιακό περιβάλλον, που το ίδιο το σύστημα τούς προκαλεί κάθε λεπτό να υποπέσουν σε λάθος. Αν κάνεις μια έρευνα σε όλο το νοσοκομειακό προσωπικό, δύσκολα θα βρεις κάποιον να σου πει πως επιθυμεί να εργαστεί στο Τμήμα των Πρώτων Βοηθειών. Καμία εργονομία, ελάχιστη στήριξη, αρκετές ελλείψεις. Παρόλα αυτά, όμως, αυτοί οι αφανείς ήρωες των Πρώτων Βοηθειών δίνουν σε κάθε βάρδια το 100% των δυνάμεών τους. Δεν έχουν καν την ευχέρεια να χαλαρώσουν στο 90% σε καμία περίπτωση.

Τόσα εκατομμύρια όμως τα πληρώνουμε από την τσέπη μας από τον Απρίλιο του 2001, όταν πρωτοσυζητήθηκε το θέμα του Γενικού Συστήματος Υγείας (ΓεΣΥ) στη Βουλή. Έρευνες και μελέτες, ένα μάτσο... χαρτιά, πεταμένα στον κάλαθο των αχρήστων, χρυσοπληρωμένα από τον Κύπριο φορολογούμενο πολίτη. Τόσα εκατομμύρια που, αν τα μισά ξοδεύονταν στην αναβάθμιση των υπηρεσιών της πρώτης γραμμής, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Η μόνο αλλαγή των τελευταίων ετών ήταν η επιβολή του δεκάευρου στην εγγραφή, που και αυτά τα λεφτά χάνονται στη μαύρη τρύπα του Υπουργείου Υγείας.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΕΚΛΑΣ
Αντιπρόεδρος Κινήματος Αλληλεγγύης