Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, ο δημόσιος διάλογος σε σχέση με το Κυπριακό περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από τη Δι-κοινοτική Δι-ζωνική Ομοσπονδία (ΔΔΟ), η οποία αφού «κατοχυρώθηκε» μέσα από το ψήφισμα 780 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ τον Απρίλιο 1992, με τις άοκνες προσπάθειες του τότε Προέδρου Γιώργου Βασιλείου, ανήχθη σε ύψιστο στρατηγικό στόχο. Από τότε μέχρι σήμερα, όποιος τολμά να διαλογιστεί δημόσια και να την αμφισβητήσει θεωρείται απορριπτικός, ακραίος και σοβινιστής.

Λόγω της πλύσης εγκεφάλου που υπέστη ο κυπριακός λαός τις τελευταίες δεκαετίες από τη μονοπώληση του δημοσίου διαλόγου από τη ΔΔΟ, η μεγάλη πλειοψηφία τη θεώρησε ως δεδομένη και σταμάτησε να διερωτάται για τα πολλά παρανοϊκά, αντιδημοκρατικά, ρατσιστικά, δυσλειτουργικά και θνησιγενή χαρακτηριστικά της. Όταν δινόταν στον λαό η ευκαιρία να τοποθετηθεί γι’ αυτή είτε μέσω δημοσκοπήσεων είτε στο δημοψήφισμα του 2004, την κάκιζε και την απέρριπτε. Όμως, αρνείτο να ασχοληθεί εις βάθος με αυτή, λόγω των πολλών καθημερινών βιοτικών μεριμνών, των δαιδαλωδών και ακατανόητων προνοιών της και της ευρύτερης απαξίωσης των πολιτικών και των κομμάτων που καθημερινά αναλώνονταν σε άκαρπες ατέρμονες συζητήσεις γι’ αυτήν.

Χάρη στην αποδέσμευση εγγράφων από τα κρατικά αρχεία του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ, τη δημοσιοποίηση συγγραμμάτων Τούρκων πολιτικών προσώπων και την ερευνητική εργασία ακαδημαϊκών, ιστορικών και δημοσιογράφων, τα τελευταία χρόνια ξεκίνησαν να αποκαλύπτονται εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία σε σχέση με τη ΔΔΟ, ιδιαίτερα όσον αφορά την προέλευση, την επινόηση, την πατρότητα, τον στόχο και την αποστολή της. Τα στοιχεία αυτά άρχισαν να ρίχνουν φως σε απόκρυφες πτυχές του κυπριακού προβλήματος και να εξηγούν μεταγενέστερα φαινόμενα, που για χρόνια παρέμεναν ανεξήγητα.

Για παράδειγμα, με βάση τα στοιχεία αυτά, τεκμηριώνεται ξεκάθαρα ότι οι αρχιτέκτονες της ΔΔΟ είναι οι Άγγλοι. Όταν οι Άγγλοι κατάλαβαν ότι θα εξεδιώκοντο από την Κύπρο, το 1956 προσκάλεσαν την Τουρκία να επαναδιεκδικήσει τα συμφέροντά της στο νησί και συνεργάστηκαν, ώστε μέσα από την προσφιλή μέθοδο του «διαίρει και βασίλευε» να διαφυλάξουν εσαεί την παρουσία τους στο νησί.

Στηριζόμενοι στην οθωμανική Αρχή του διαχωρισμού των υπηκόων σε θρησκευτικές κοινότητες, ανήγαγαν τη μειοψηφία των μουσουλμάνων της Κύπρου σε «Κοινότητα» και της απέδωσαν εθνικό χαρακτήρα με την ονομασία «Τουρκοκυπριακή», μετέτρεψαν την πλειοψηφία σε «κοινότητα» και της απέδωσαν εθνικό χαρακτήρα ονομάζοντάς την «Ελληνοκυπριακή». Κατοχύρωσαν τον δι-κοινοτισμό μέσα στο σύνταγμα του 1960 και με το πρόσχημα της πολιτικής ισότητας έδωσαν αυξημένα δικαιώματα αρνησικυρίας, τα οποία έσπερναν τη διχόνοια και τη διαφωνία, και το καθιστούσαν θνησιγενές.

Ταυτόχρονα, διασφάλισαν την εσαεί παραμονή τους στο νησί μέσα από τις «κυρίαρχες» βρετανικές βάσεις, αφού οι σκέψεις για τριχοτόμηση (έχουν αποκαλυφθεί και χάρτες που αποδεικνύουν ότι υπήρχε προβληματισμός για την τριχοτόμηση του νησιού σε βρετανικό, ελληνοκυπριακό και τουρκοκυπριακό κρατίδιο) δεν τελεσφόρησαν.

Έκτοτε, υλοποιείται με απόλυτη ακρίβεια το στρατηγικό «Σχέδιο Ανάκτησης Κύπρου» του Γραφείου Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας, που συντάχθηκε το 1958 στη βάση των εκθέσεων του Νιχάτ Ερίμ του 1956, πάντοτε σε στενή συνεργασία Άγγλων και Τούρκων.

Σήμερα, 60 χρόνια μετά την ανεπίσημη αλλά ουσιαστική σύμπραξη των Άγγλων και των Τούρκων για αποκλεισμό των Ελλήνων από τον έλεγχο του νησιού, έχουμε αδιάσειστα στοιχεία που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας το όραμα αλλά και τη στρατηγική των ανθελλήνων, για εθνικό ξεκαθάρισμα των Ελλήνων από την Κύπρο.

Είναι τραγικό που η κυβέρνηση του τόπου και οι ηγεσίες των δύο μεγάλων κομμάτων ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ είναι βραχυκυκλωμένες από συμφέροντα και ιδεολογικές αγκυλώσεις, και είναι έτοιμες να προσυπογράψουν τη νομιμοποίηση της ντε φάκτο επιβολής των σχεδίων των Αγγλοτούρκων. Ευχόμαστε τα υπόλοιπα κόμματα, πέραν της απόρριψης του κυοφορούμενου σχεδίου, να αρθούν στο ύψους των περιστάσεων και να αποταχθούν μια για πάντα τη ΔΔΟ. Ο λαός έχει ευθύνη να επανορθώσει τις λανθασμένες επιλογές πολιτικής ηγεσίας και με τη δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας είτε να τη σωφρονίσει είτε να την εξοστρακίσει.

Η ΠΝΟΗ ΛΑΟΥ, αναλογιζόμενη την ευθύνη που της αναλογεί, έχει ξεκινήσει κύκλο πολιτικής διαβούλευσης με τίτλο «Όχι στη Δι-Ζωνική», ο οποίος αποσκοπεί, αφενός, στην ορθή ενημέρωση του λαού και, αφετέρου, στη διαμόρφωση εναλλακτικής στρατηγικής, η οποία θα αντιμετωπίζει τα οράματα των Αγγλοτούρκων και θα διασφαλίζει εσαεί την πλειοψηφική παρουσία των Ελλήνων στη μεγαλόνησο και την ειρηνική συνύπαρξή της με τις μειοψηφίες των Τούρκων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και άλλων, σε ένα ευρωπαϊκό σύγχρονο κράτος δικαίου, όπου όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι να απολάβουν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των βασικών ελευθεριών και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου σε συνθήκες ασφάλειας, οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας.

ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ