Μέρος Β'

*ΗΠΑ: Η νέα ηγεσία των ΗΠΑ αποτελείται από επιχειρηματίες που έχουν στην κατοχή τους άνω των 14 δις δολαρίων χωρίς πολιτική πείρα και αυτό το πείραμα θα αποδείξει εάν η πολιτική δεν παίρνει κατεύθυνση από τα κόμματα, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη, όπου οι νέοι ηγέτες προέρχονται από τα κομματικά φυτώρια. Το νέο εγχείρημα θα διαμορφώσει το μέλλον της διακυβέρνησης των χωρών. Εκτός του γεγονότος αυτού, η θητεία του Τραμπ θα ασκηθεί σε μια παγκόσμια εύθραυστη ισορροπία, η οποία προκαλεί αβεβαιότητα, σύγχυση και νέες παλινδρομήσεις.

Η πρώτη ζαριά που έριξε είναι προς την πλευρά της Κίνας για να αμφισβητεί την ενιαία κυριαρχία της, διαχωρίζοντάς την από την Ταϊβάν και να προκαλέσει ρωγμές στην κυριαρχία της σαν ηγέτιδας δύναμης στην Ασία, παρ' όλο που είναι αυτή που φρενάρει τον Κιμ της Βόρειας Κορέας, καθώς επίσης για να εξισορροπήσει το εμπόριό της, που τώρα φθάνει τα 598 δις δολάρια, από το οποίο επωφελείται η Κίνα με τις εξαγωγές της προς τις ΗΠΑ, καθώς και την αλλαγή της νομισματικής πολιτικής.

Στόχος του νέου Προέδρου των ΗΠΑ είναι να δημιουργήσει ζώνες ανάπτυξης στις ΗΠΑ, ούτως ώστε να καταστεί η πρώτη βιομηχανική και οικονομική δύναμη στον κόσμο, γι' αυτό επιβάλλει φορολογία ύψους 35% σε αμερικανικά προϊόντα που παράγονται εκτός ΗΠΑ, την επιστροφή των αμερικανικών κεφαλαίων και επενδύσεων, εκ των οποίων ήδη έχουν επιστραφεί 11 δις από Ασία, και να μείνει ο υπόλοιπος κόσμος χωρίς ανάπτυξη.

Παρ' όλο που οι προκάτοχοί του προώθησαν την απελευθέρωση του εμπορίου και την ανάπτυξη τη δεκαετία του ΄80, που τα τελευταία 40 χρόνια η μεταβολή των παγκόσμιων αγορών, εμπορευμάτων και υπηρεσιών άγγιξε το 65% του Παγκοσμίου ΑΕΠ προ της κρίσης του 2008 και τα κέρδη των πολυεθνικών εταιρειών ξεπερνούσαν τα 20% των παγκόσμιων κερδών.

Η νέα πολιτική του Τραμπ αποσκοπεί στην πρόκληση ρήξης στις σχέσεις Ρωσίας-Κίνας λόγω πετρελαίων, παρ' όλο που η δεύτερη είναι ένας από τους χρηματοδότες του αμερικανικού χρέους σε ομόλογα με εισφορά 1,23 τρις δολάρια και ακολουθούν η Fed με 2 τρις και οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις της χώρας με 3 τρις δολάρια. Εάν αποτύχει αυτή η πολιτική, οι δύο χώρες θα συσφίγξουν περαιτέρω τις σχέσεις τους και η ΗΠΑ θα χάσουν το παιχνίδι.

Άλλος στόχος του Τραμπ είναι να αυξήσει τα αμερικανικά επιτόκια μέχρι το 2019, ούτως ώστε να εισρεύσουν νέα κεφάλαια για να χρηματοδοτηθούν τα νέα έργα που εξήγγειλε, και να αυξηθεί η αξία του δολαρίου και του αμερικανικού χρέους και του χρέους των τρίτων χωρών, με επιστέγασμα την καταγγελία των διεθνών εμπορικών συμφωνιών ΤΤΡ και ΤΤΙΡ.

*Κίνα: Πρέπει να τονιστεί ότι παρ' όλο που η κινεζική οικονομία βρίσκεται με το εμπόριό της στην πρωτοκαθεδρία, εντούτοις αντιμετωπίζει υποχώρηση των ρυθμών ανάπτυξής της, όπως και η παγκόσμια οικονομία και το επιχειρείν στην περιοχή της Ασίας.

*OPEC: Η νέα συμφωνία των πετρελαϊκών χωρών θα επιφέρει αύξηση κατά 40-50 δολάρια το βαρέλι, το οποίο θα αγγίζει και τα 100 δολάρια για να επέλθει εξίσωση στα κόστη της παραγωγής πετρελαίου από σχιστόλιθο, αφού η παραγωγή θα περιοριστεί στα 34,2 βαρέλια την ημέρα.

*Μέση Ανατολή - Συρία: Η τροπή των μαχών στη Συρία θα επιτρέψουν να διαφανεί εάν θα υπάρξει μια νέα συνεργασία Ρωσίας-ΗΠΑ για το Συριακό και Ουκρανικό σε βάρος της Κίνας, με στόχο τον έλεγχο των δύο περιοχών, αντί τη Ρωσία και το Ιράκ, από τις ΗΠΑ. Πάντως τα πράγματα δεν φαίνονται ρόδινα με τη νέα προσέγγιση που έκαναν Ρωσία-Τουρκία-Ιράν για το Συριακό και από τη νέα επένδυση που έγινε από ρωσική εταιρεία πετρελαίων στην ΑΟΖ της Αιγύπτου, αφού της δίδεται η ευκαιρία να ξεφύγει από τη Β. Θάλασσα και να κάνει δυναμική εμφάνιση στη Μέση Ανατολή.

*Τουρκία: Παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η γειτονική χώρα και που προκύπτουν από την τρομοκρατία, τη μείωση της παραγωγής της, τη φυγή κεφαλαίων, την υποτίμηση της τουρκικής λίρας και την αύξηση του χρέους της, εντούτοις ο Τούρκος Πρόεδρος μένει προσηλωμένος στην κρίση της Μέσης Ανατολής και των πολέμων που διεξάγονται στην περιοχή, και στην αναζήτηση νέων ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή, με επίκεντρο τη Μεσοποταμία (Συρία-Ιράκ-Ανατολική Μεσόγειο) και έχει σκληρύνει τη στάση του με Αμερικανούς, Ευρωπαίους, Ισραηλινούς, παρά τη βελτίωση των σχέσεών τους σε σημαντικό επίπεδο με Ελλάδα και Κύπρο, και βαστά άσους στο μανίκι του, και εάν δεν εξασφαλίσει τα ανταλλάγματα που θέλει δεν θα συγκατανέψει, γιατί η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο έχει ακόμη μακρύ δρόμο.

*Ελλάδα - Κύπρος: Μπροστά στις διαμορφούμενες εξελίξεις:- πολιτικές ελίτ, κόμματα και λαοί θα πρέπει να κατανοήσουν τους κινδύνους που εγκυμονούνται στην περιοχή, τον ρόλο και την αποστολή τους, και να εργαστούν για το μέλλον και την αξιοπρέπεια των χωρών τους, μακριά από προσωπικές μισαλλοδοξίες και κομματικούς τακτικισμούς, και να λύσουν όλα τα εκκρεμούντα προβλήματα των δυο χωρών με ενότητα και σύμπνοια σε όλους τους τομείς, μακριά από το σαράκι του «εγώ».
Βρισκόμαστε σε μια ανοιχτή θάλασσα και δεν πρέπει να τροφοδοτούμε τη διχαστική ρητορική και αντιπαλότητα, και εάν φθάσουμε σε λιμάνι, η σκέψη μας θα πρέπει να είναι το μέλλον, γιατί μπροστά μας έχουμε αρκετές θύελλες.

Χρειαζόμαστε ένα νέο Βενιζέλο για Ελλάδα-Κύπρο και ένα νέο Ατατούρκ για Τουρκία. Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι βρισκόμαστε σ’ ένα πλέγμα παγκοσμίων ανακατατάξεων, όπου θυσιάζονται ιδεολογίες, αξίες, με επίκεντρο πλέον το κρατικό συμφέρον, και η δημοκρατία θα χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο από αντιφιλελεύθερες και αντιδραστικές ομάδες, που θα οδηγήσουν στα τραγικά αποτελέσματα του Μεσοπολέμου, όπου οι ναζιστές χρησιμοποίησαν το πνεύμα της δημοκρατίας για τις δικές τους επιδιώξεις.