...καθίσταται αγεφύρωτο χάσμα

Δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη του κρισιμότερου γύρου συνομιλιών για το Κυπριακό, στις 9 Ιανουαρίου του χρόνου που έρχεται, η κατάσταση είναι εξωφρενική και ως τέτοια έχει επηρεάσει έντονα τους πολίτες.

Την πολύμηνη απόλυτη συσκότιση, που είχαν επιβάλει στους πολίτες αυτοί που διαπραγματεύονται το Κυπριακό, έχει διαδεχθεί ένας καταιγισμός συγκεχυμένων, αντικρουόμενων και αντιφατικών πληροφοριών, που το μόνο που «πετυχαίνουν», είναι την απόλυτη σύγχυση.

Μετά την απόλυτη συσκότιση, έχουμε την απόλυτη σύγχυση και αυτό προκαλεί στο λαό τον απόλυτο εκνευρισμό, προκαλεί στον λαό, πολλές φορές, νευρασθενικές και σχιζοφρενικές συμπεριφορές.

Αν απομονώσουμε χρονολογικά τα γεγονότα, με αφετηρία το τέλος του Σεπτεμβρίου, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε λάβει μέρος σε τριμερή συνάντηση με τον μέχρι πρότινος ΓΓ του ΟΗΕ και τον κατοχικό ηγέτη, θα δούμε τα εξής:

Στις 25 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη είχαμε την εντύπωση ότι ο Νίκος Αναστασιάδης δεν είχε δεχτεί τις τουρκικές αξιώσεις. Στις 4 και 5 Οκτωβρίου, αφότου είχαν επιστρέψει και οι δύο στην Κύπρο και άρχισαν να επαναλαμβάνουν τις συναντήσεις τους, αποκαλύφθηκε ότι ο κ. Αναστασιάδης είχε αποδεχτεί να μεταβεί εκτός Κύπρου, για να συζητηθεί το Εδαφικό, κάτι που ήταν αξίωση της τουρκικής πλευράς. Γιατί αλήθεια αυτή η εμμονή του εχθρού να διεξαχθούν οι συνομιλίες εκτός Κύπρου;

Στον πρώτο γύρο συνομιλιών στην Ελβετία άρχισαν να αποκαλύπτονται σιγά - σιγά οι πρώτες ενδείξεις ότι η πλευρά μας είναι έτοιμη να υποχωρήσει, για να μπορέσει να εκπληρωθεί η τουρκική αξίωση για ορισμό ημερομηνίας σύγκλησης πενταμερούς διάσκεψης για το Κυπριακό.

Στον δεύτερο γύρο των συνομιλιών στην Ελβετία δόθηκε η εντύπωση -γιατί προφανώς εντύπωση ήταν- ότι οι διαπραγματεύσεις ναυάγησαν, λόγω της τουρκικής αδιαλλαξίας.

Αυτή ήταν τελικά η μισή αλήθεια. Όντως, η τουρκική πλευρά ήταν ακραία αδιάλλακτη, παρά τις σοβαρές υποχωρήσεις του κ. Αναστασιάδη στην ποιοτική και ποσοτική διάσταση των κριτηρίων για το Εδαφικό.

Και τότε, κρυφά, αιφνιδιαστικά και βεβαίως εκβιαστικά, ο κ. Αναστασιάδης αποδέχεται όλες τις τουρκικές απαιτήσεις επί της διαδικασίας (που είναι και ουσία) και αποδέχεται άνευ όρων, ερήμην της Ελλάδος και της κυπριακής πολιτικής ηγεσίας, τη σύγκληση διάσκεψης για το Κυπριακό και μάλιστα πενταμερούς, όπως ακριβώς την ήθελε η τουρκική πλευρά, με τα δύο μέρη και τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις και στην απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Και τώρα είμαστε στο σημείο όπου η πλευρά μας, Κυβέρνηση και υπόλοιποι ηγετίσκοι, ισχυρίζονται ότι θα είναι παρούσα η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες χώρες, όπως η Ρωσία, η Κίνα και η Γαλλία, ενώ η τουρκική πλευρά δηλώνει με πάθος εντελώς τα αντίθετα και ο αξιωματούχος του ΟΗΕ, ο Έιντε, εκφράζεται μεσοβέζικα και με ηλίθια διπλωματική γλώσσα, την οποία όμως καταλαβαίνουμε και τον κατατάσσουμε στις φιλοτουρκικές δυνάμεις και τις υποχθόνιες προσπάθειές του να εξυπηρετήσει αλλότρια συμφέροντα.

Ο λαός δεν ξέρει τι να πιστέψει. Ακούει από τη μια την Κυβέρνηση, τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ να ωραιοποιούν την κατάσταση και από την άλλη τα υπόλοιπα κόμματα να τη διεκτραγωδούν.

Ο λαός κοιμάται τα βράδια και δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει. Ανασφάλεια, εκνευρισμός, καχυποψία, όλα συνηγορούν στο να γίνεται ο απλός άνθρωπος όλο και πιο ευάλωτος.

Ζει, όπως έχουμε αναφέρει πιο πάνω, την απόλυτη σύγχυση.
Θα τολμούσαμε να πούμε ότι, ο λαός έχει αηδιάσει.

Και αυτό είναι ένας εκ των παραγόντων που τον ώθησαν, την περασμένη Κυριακή, να αψηφήσει σε μεγάλο βαθμό τις επιλογές και τους εκλεκτούς των κομματικών μηχανισμών στις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Το σύστημα εισέπραξε ένα ηχηρό χαστούκι, ακόμα και αν αυτό ήταν με αφορμή τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση και αυτό αποδεικνύεται από τις εκπλήξεις, τη μικρή διαφορά νίκης σε πολλές περιπτώσεις και, κυρίως, από το γεγονός ότι οι «αντάρτες» των κομμάτων, αυτοί δηλαδή που δεν αποδέχτηκαν τα παιγνίδια και τα παζάρια πίσω από κλειστές πόρτες κομματικών γραφείων, σε αρκετές περιπτώσεις εκλέγησαν από τον λαό.

Είναι για όλα αυτά που το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης προειδοποιούσε τόσα χρόνια, πλην όμως οι κομματικές ηγεσίες «αγρόν ηγόρασαν». Και, παρά τη σθεναρή αντίσταση που αντιμετώπισαν, δεν είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι ότι θα λάβουν τα μηνύματα.

Και είναι γι’ αυτό που η απόσταση μεταξύ του λαού και των ηγεσιών των κομμάτων θα μεγαλώνει και θα καταστεί κάποια στιγμή χάσμα. Ένα χάσμα που θα φέρει την οποιανδήποτε μορφή νόμιμης λαϊκής επανάστασης, η οποία θα δικάσει και θα τιμωρήσει όλους αυτούς τους υπαίτιους της καταστροφής του.

Ο λαός χρειάζεται ειλικρίνεια, διαφάνεια, συλλογικότητα και συμμετοχή, κάτι που τα κόμματα δεν προσφέρουν αυτή την ώρα.
Πρέπει να βρεθούν άλλοι τρόποι οργάνωσης των πολιτών, ξεκινώντας πρώτα απ’ όλα από την αυτο-οργάνωση, την αντίδραση και τον σεβασμό προς τον πολιτισμό και την πατρίδα μας.

ΚΡΙΝΟΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου