Αμείλικτο το ερώτημα για τον καταταλαίπωρο -για να μην πούμε και χιλιοπροδομένο- κυπριακό λαό.
Εναβρύνονται, συγκεκριμένα, ορισμένοι πολιτικοί ταγοί πως μετά την εξεύρεση (με τη Δ.Δ.Ο) λύσης του Κυπριακού η Κύπρος θα διάγει εις τον παράδεισον της οικονομικής ευεξίας!

Και το ερώτημα που αυτομάτως ανακύπτει είναι και ωμόν και αδήριτον: Εμπιστεύονται έναν άνθρωπο που κατεξευτέλισε στην πατρίδα του θεσμούς κι αξίες, που φυλάκισε, προπηλάκισε, βασάνισε, απέλυσεν από τις θέσεις τους, δολοφόνησε χιλιάδες συμπατριώτες του, που ετοιμάζεται να επαναφέρει τη θανατική ποινή, παρ' όλες τις συναφείς προειδοποιήσεις της Ε.Ε.;

Πώς πιστώνουν θετικά έναν άνθρωπο που απαιτεί τη συνέχιση των τουρκικών επεμβατικών δικαιωμάτων στην Κύπρο, την κατάλυση της Κ.Δ. με τον συντελούμενον εποικισμό -δεν τους λέγει τίποτε το τραγικό παράδειγμα της Αλεξανδρέττας, για το οποίο θ’ ασχοληθούμε οσονούπω ενδελεχώς- έναν ηγέτη που εποφθαλμιά να υφαρπάσει το μισόν Αιγαίο (κι όλες οι ενδείξεις δακτυλοδεικτούν πως ίσως ακόμα κι εφέτος θα επιχειρήσει το συναφές αποτρόπαιον έγκλημα), έναν ηγέτη που παντοίω τρόπω προσπαθεί να καταστρατηγήσει συνθήκες διεθνείς (Λωζάνης κ.ά.), για να υφαρπάσει τη Θράκη κ.ά. ελληνικά εδάφη, και πασιχαρείς πανηγυρίζουν για τη στοχοθετούμενη επίτευξη λύσης, με τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία;

Ας φανεί, όμως, για όλους τούτους ο Θεός, στο τέλος, ελεήμονας!

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ