Μια μέρα, πριν από πολλά χρόνια, ετοίμαζα ένα τηλεοπτικό ρεπορτάζ για το Κυπριακό, εν μέσω διακοινοτικών συνομιλιών. Ο τότε διευθυντής μού εισηγήθηκε, στον χάρτη της Κύπρου που θα χρησιμοποιούσα, να χαράξω τη γραμμή Αττίλα με κόκκινο χρώμα. Αναγκάστηκα, κάπως διστακτικά, να τον υπενθυμίσω ότι δεν μπορούσαμε να σύρουμε κόκκινες γραμμές, διότι η κυπριακή τηλεόραση ήταν ακόμα ασπρόμαυρη.

Σήμερα, μπορούμε να χαράσσουμε, και να προβάλλουμε, κόκκινες γραμμές. Το θέμα είναι να τις κρατούμε με επιμονή, χωρίς αμφιταλαντεύσεις, και χωρίς να τις ξεθωριάζουμε οι ίδιοι προκειμένου να πετύχουμε πάση θυσία μια οποιαδήποτε λύση, που θα ικανοποιεί μόνο τους τουρκικούς όρους.

Δυστυχώς έχουν ξεθωριάσει στις διαπραγματεύσεις αρκετές κόκκινες γραμμές και της διαδικασίας και της ουσίας. Δεν είναι πια σε κόκκινο χρώμα η εκ περιτροπής προεδρία, το δικαίωμα επιστροφής όλων των προσφύγων, η αποχώρηση των εποίκων, το δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης για όλους, το ένας άνθρωπος μία ψήφος, η κατάργηση των βέτο, και άλλα ακόμα. Έχουν μείνει ελάχιστες γραμμές με ζωηρό χρώμα, συγκεκριμένα η Μόρφου, η κατάργηση των εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων, και η αποχώρηση του συνόλου των κατοχικών στρατευμάτων.

Και διερωτάται ο Κύπριος πολίτης αν αυτές θα παραμείνουν κόκκινες μέχρι τέλους ή αν θα χάσουν και αυτές το χρώμα τους στη δίνη τού πάρε-δώσε, στο οποίο παρασυρόμαστε μετά τη συμφωνία του δείπνου της 1ης Δεκεμβρίου. Ένα πάρε-δώσε που θα διευκολύνεται από μια παράλληλη και διασταυρούμενη τελική διαπραγμάτευση της διεθνούς πτυχής και των εσωτερικών πτυχών του Κυπριακού, όπως άφησε να νοηθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στη συνέντευξη που παραχώρησε σε εκπομπή του «Σίγμα».

Γιατί, κακά τα ψέματα, πάμε σε μια «διάσκεψη για το Κυπριακό» - που ούτε διεθνή ούτε πολυμερή την αποκαλεί η ανακοίνωση η οποία εκδόθηκε μετά το δείπνο κατόπιν συμφωνίας και του Προέδρου της Δημοκρατίας - έχοντας πολλά ζητήματα ανοικτά, ενώ σε άλλα και σημαντικά θέματα, που υποτίθεται ότι έχουν συμφωνηθεί, δίνεται σήμερα διαφορετική ερμηνεία από κάθε πλευρά.

Οι εκκρεμότητες αυτές, στις οποίες θα περιλαμβάνονται εδαφικό, εκ περιτροπής προεδρία και άλλα ζητήματα, θα πέσουν στο τραπέζι τού πάρε-δώσε σε μια διάσκεψη, η οποία συγκαλείται, όπως ανακοινώθηκε, με τη συμμετοχή των δύο κοινοτήτων κα των τριών εγγυητριών, και άλλων… as needed.

Τώρα, τρέχουμε ασθμαίνοντας για να εξασφαλίσουμε από ξένους ειδικούς νομικά επιχειρήματα για να πείσουμε τον ΟΗΕ πως είναι εκ των ων ουκ άνευ η συμμετοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας (που ήταν κόκκινη γραμμή μας) στη «διάσκεψη των πέντε». Ο ειδικός σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ μάς είπε πως χρειάζεται για την υπογραφή μιας συμφωνίας και τέταρτη πένα, αυτή της Κύπρου (δεν αναφέρθηκε σε Κυπριακή Δημοκρατία) που θα την κρατεί η νέα, ομοσπονδιακή Κύπρος. Αποχαιρέτα την, την Κυπριακή Δημοκρατία που χάνεις…

Και τρέχουμε, επίσης, για να διασφαλίσουμε τη συμμετοχή των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (που ήταν επίσης κόκκινη γραμμή μας) ως «άλλων σχετικών μερών που είναι ανάγκη» να μετέχουν. Πώς θα μετέχουν, ποιο ρόλο μπορούν να έχουν, ούτε οι ίδιες δεν ξέρουν.

Την ίδια ώρα, καταβάλλεται από το Προεδρικό Μέγαρο και τον Δημοκρατικό Συναγερμό μια αγωνιώδης προσπάθεια να αποδεχθεί ο Κύπριος πολίτης πως η συμφωνία του δείπνου είναι ξεκάθαρη και καλύπτει τις κόκκινες γραμμές μας. Δεν ξέρω για τις άλλες, αλλά τις κόκκινες δεν τις βλέπει πια ο πολίτης, αφού δεν έχει απομείνει χρώμα...

ΘΕΜΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Αμμοχώστου (ΔΗΚΟ)