Το αδιέξοδο που προέκυψε στο Μον Πελεράν λανθασμένα χαρακτηρίσθηκε ως το «ναυάγιο» των συνομιλιών. Όπως άλλωστε είχα γράψει σε προγενέστερο άρθρο μου, προέβλεπα πως ήταν θέμα χρόνου η συνέχιση της προσπάθειας για λύση του θέματός μας. Άλλωστε οι ίδιες οι εξελίξεις προδιαγράφουν ξεκάθαρα την πορεία των πραγμάτων, αλλά και την κατάληξη του ίδιου του κυπριακού προβλήματος.

Δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια κανενός, για να μας πει «τι είναι αυτό που κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια» και επομένως να αντιληφθούμε ότι οι επόμενες εβδομάδες θα αποτελούν την κορύφωση μιας μακράς πορείας διαπραγματεύσεων, με το Κυπριακό όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

Δεν χρειάζεται, βέβαια, να τονίσω ότι ως κυπριακός Ελληνισμός είμαστε οι πρώτοι που θέλουμε τη λύση του εθνικού μας προβλήματος. Μια λύση που θα απελευθερώνει την κατεχόμενη γη μας, θα επανενώνει τη νήσο μας και θα καθιστά την Κύπρο μας μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, στην οποία θα κυριαρχεί η ειρήνη, η ασφάλεια και η δικαιοσύνη.

Χωρίς περιστροφές εκφράζω τις σοβαρότατες διαφωνίες μου για τα πισωγυρίσματα και τις αλλοπρόσαλλες προσεγγίσεις των πολιτικών μας ηγεσιών τις τελευταίες δεκαετίες, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουμε δεδομένα και αποφάσεις που δύσκολα μπορούμε να ανατρέψουμε.

Ωστόσο, τώρα δεν είναι η ώρα των μεταξύ μας αντιπαραθέσεων και της αλληλοεπίρριψης ευθυνών. Είναι η ώρα του χρέους και της ευθύνης της πολιτικής μας ηγεσίας, και πρώτιστα του Προέδρου της Δημοκρατίας!

Συνετά, ψύχραιμα και υπεύθυνα, όλοι μαζί καλούνται να καθίσουν σε ένα κοινό τραπέζι, να βάλουν στο περιθώριο τις όποιες κομματικές διαφορές υπάρχουν μεταξύ τους, να προβληματισθούν σοβαρά και υπεύθυνα, και να δουν τι περισώζεται, ή άλλως πως τι περισσότερο και καλύτερο μπορούμε να πετύχουμε στη Γενεύη.

Και τούτο, γιατί, λέγω και πάλι, οι ίδιες οι εξελίξεις, μπροστά στις οποίες εκόντες-άκοντες βρισκόμαστε, προδιαγράφουν ήδη ξεκάθαρα την πορεία και την κατάληξη του θέματός μας! Ιδιαίτερα, γιατί οι μεγάλοι και ισχυροί θα είναι εκεί. Και αυτήν τη φορά δεν είναι πιστόλι, αλλά πολυβόλο που θα βάλουν στον κρόταφό μας!

Ιδιαίτερα, και πολύ σεμνά, καλόπιστα με κάθε ειλικρίνεια, αλλά και με πολλή αγωνία για τη σωτηρία της πατρίδας μας, και σίγουρα όχι αντιπολιτευτικά, απευθύνομαι προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, για να του πω ότι, όταν εκεί στη Γενεύη θα καλείται να πάρει τις μεγάλες αποφάσεις, καλό είναι να θυμάται τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο και τη θέση που αυτός διατύπωσε. Ότι δηλαδή είναι δυνατό να αποδεχθούμε μια λύση που, έστω, να μην είναι δίκαιη. Ζητούμενο, όμως, τουλάχιστον είναι η λύση να είναι βιώσιμη!

ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ
Δικηγόρος, Δημοτικός Σύμβουλος ΔΗΚΟ Αγλαντζιάς