Δεκέμβρης σημαίνει χειμώνας όσο δεν πάει άλλο. Σημαίνει όμως και γιορτές. Σημαίνει τα δυο μας πόδια σ’ ένα παπούτσι! Σημαίνει άγχος, σημαίνει «αχ, Θεέ μου, θα προλάβω να φτιάξω το δέντρο;». Σημαίνει «πρέπει να μετρήσω τα κουκκιά μου να δω αν έχω τα χρήματα να πάρω ένα δώρο έστω για τα παιδιά, μόνο»... Δεκέμβρης σημαίνει η τελευταία στροφή για τούτη τη χρονιά... Η δωδέκατη! Δεκέμβρης σημαίνει τρελό rewind, μια αναδρομή όλων αυτών που ζήσαμε εφέτος, αν και για κάποιο λόγο κυρίως εστιάζουμε σε αυτά που θα θέλαμε να ζήσουμε αλλά δεν τα ζήσαμε, δεν τα καταφέραμε...
Δεκέμβρης σημαίνει λίγο περισσότερο κρύο, αλλά και χριστουγεννιάτικη μουσική σε όλα τα καταστήματα... Ευτυχώς, ευτυχώς, ευτυχώς τούτη η μουσική επιτέλους αντέχεται... Για ένα μήνα, λοιπόν, επιτέλους λίγη αποχή από τα σκυλάδικα σε χώρους καταστημάτων! Εκτός από το ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες η χριστουγεννιάτικη μουσική, προκαλεί ηρεμία. Γι' αυτό η αγορά των δώρων γίνεται αργά, ήρεμα, με πολλή σκέψη! Να του πάρω ένα τρακτέρ ή ένα σούπερμαν του γιου μου;.. Χμ…
Πάνω απ’ όλα, όμως, τούτος ο μήνας είναι υπόθεση στολιδιών! Πώς φροντίσαμε να φορτώσουμε όλα τα στολίδια μιας ολόκληρης χρονιάς σε ένα μήνα, ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω… Κι όταν μιλάμε για στολίδια, εννοούμε στολίδια πολλά! Στολίδια παντού! Στολίδια στο πλαστικό μας χριστουγεννιάτικο δέντρο, το οποίο έντεκα μήνες βρίσκεται σε αυστηρή τιμωρία σε μια σοφίτα ή σε μια αποθήκη σε πλήρη συσκότιση!.. Στολίδια!.. Στους δρόμους, στα καταστήματα, στα σαλόνια μας, στα καφενεία, στα σχολεία, στα λεωφορεία, στα περίπτερα. Στολίδια περιμένοντας την ημέρα των Χριστουγέννων, στολίδια περιμένοντας το πρώτο δευτερόλεπτο της νέας χρονιάς. Κι είναι πανέμορφα αυτά τα στολίδια που να πάρει!.. Λατρεύω τα ηλεκτρικά, αγαπώ τα λαμπάκια… Αχ, και πιο πολύ λατρεύω τα στολίδια που βγάζουν ήχους και μουσικούλες…
Να δούμε όμως και για τα άλλα στολίδια μια σταλίτσα; Να πούμε για κάποια στολίδια που δεν φαίνονται; Να πούμε για κάποια περιτυλίγματα που δεν έρχονται ούτε σε χρυσαφί ούτε σε ασημί; Να πούμε για κάποια στολίδια που δεν έχουν σχήμα μπάλας, που δεν φωτίζονται, που δεν φαίνονται; Να πούμε για τα στολίδια που ακούνε στο όνομα “αγκαλιά”, “φροντίδα”, “γενναιοδωρία”, “φιλανθρωπία”; Να δούμε όλα αυτά που ολόχρονα ίσως ξεχάσαμε μέσα στη καθημερινότητά μας; Αυτά τα στολίδια είναι τα στολίδια που μένουν ολόχρονα. Είναι τα στολίδια που δεν επιστρέφουν σε κιβώτια για αποθήκευση. Δεν χρειάζονται ρεύμα. Ούτε γυαλίζουν. Δεν χρήζουν σκηνοθεσίας.
Είναι η αγάπη! Το “στολίδι” που ζει και βασιλεύει. Είναι το στολίδι με τις “άλλες” κορδέλες, αυτές που φωλιάζουν μέσα στην ψυχή. Είναι όλα τούτα που κουβαλά ο άνθρωπος και εκφράζεται με ένα βλέμμα, με μια κίνηση, με μια επίσκεψη σε αυτόν ή σε αυτήν που έχει ανάγκη. Είναι το αντίδοτο της μοναξιάς…
Καλώς ήρθες, Δεκέμβρη! Πάμε ολοταχώς για την τελική ευθεία. Πάμε για να συναντήσουμε τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά, ό,τι ο καθένας ονειρεύεται στο τέλος αυτής της διαδρομής. Με χαρά, με άγχος, με βιασύνη. Με ψώνια ή χωρίς! Πάμε, λοιπόν! Είναι φορές που μόλις πατήσει το πόδι του ο Δεκέμβρης σαν να μπαίνουμε στην πρίζα! Να προλάβουμε. Να προλάβουμε τι; Όπως κι αν είναι, ας είναι όμορφα. Την έχουμε, ναι, την έχουμε την ανάγκη να προσμένουμε σε “κάτι” στο τέλος του δρόμου.
Σε “κάτι” στο τέλος του χρόνου. Άλλοι το λέμε Χριστούγεννα. Άλλοι το λέμε “πρώτη του χρόνου”. Ό,τι και να 'ναι, θα το φτάσουμε! Θα το πιάσουμε. Θα το ζήσουμε! Κι απ’ την αρχή!..
