Τηρώντας την παράδοση, που θέλει τους Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας να εξευτελίζονται από τoυς Τουρκοκύπριους ηγέτες κατά τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων, ο Νίκος Αναστασιάδης σύρθηκε στο Μον Πελεράν από τον φίλο του Μουσταφά Ακιντζί, πεπεισμένος ότι θα εισπράξει στο εδαφικό αντίδωρο για τις απαράδεκτες υποχωρήσεις του στα τέσσερα κεφάλαια που προ-συζητήθηκαν και αντ’ αυτών αντιμετώπισε έναν μεταλλαγμένο άνθρωπο και εισέπραξε διά μέσου του την προδηλωμένη άκρα αδιαλλαξία της Τουρκίας. Παρ' όλες τις εκπτώσεις και εκλιπαρήσεις του Νίκου για έστω και ελάχιστη διαλλακτικότητα, ο Μουσταφά ήταν ανένδοτος.
Η τουρκική τακτική που παρακολουθήσαμε στον πρόσφατο γύρο διαπραγματεύσεων δεν είναι καινούργια. Αντίθετα, έχει εφαρμοστεί στις πλείστες φάσεις της διαπραγματευτικής διαδικασίας των τελευταίων 42 χρόνων. Η Τουρκία υλοποιεί την πάγια στρατηγική της για ροκάνισμα του χρόνου, αποενοχοποίησή της, παγίωση των κατοχικών δεδομένων, αναγνώριση του ψευδοκράτους, απόσπαση συνεχών υποχωρήσεων από την ελληνοκυπριακή πλευρά και ψυχολογική κόπωσή της.
Γνωρίζοντας την ευκαμψία της ελληνοκυπριακής πλευράς και τη μετακίνησή της από τις αρχές του διεθνούς δικαίου, σέρνει την ελληνοκυπριακή ηγεσία σε ατέρμονες διαδικασίες, παίρνοντας κάθε φορά και κάτι με τη μέθοδο του σαλαμιού. Αφού πάρει αυτά που θέλει και έρθει η στιγμή να δώσει, προκαλεί αδιέξοδο και έτσι τσιμεντώνει τις παραχωρήσεις μας.
Η απογοήτευση του Νίκου Αναστασιάδη ήταν αναμενόμενη, αφού εθελοτυφλούσε και κώφευε αγνοώντας την καταγεγραμμένη στρατηγική της Τουρκίας και την αρνητική ρητορική του Ταγίπ Ερντογάν. Η μανία για λύση του Νίκου Αναστασιάδη ήταν πρωτοφανής. Σε τέτοιο βαθμό, που δεν μπορούσε καν να διακρίνει την καταστροφική ρητορική της τουρκικής ηγεσίας. Επανειλημμένα τους τελευταίους μήνες, ακόμη και στα τελευταία δύο διαγγέλματά του προς τον κυπριακό λαό, αναφερόταν στη «θετική ρητορική της Τουρκίας», τονίζοντας εμφατικά ότι αν η Τουρκία τη μετουσιώσει σε πράξη, τότε θα έχουμε λύση.
Είναι άξιον απορίας πού βρήκε ο Πρόεδρος τη θετική ρητορική της Τουρκίας. Στο ότι διακηρύττει κατηγορηματικά ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκλιπούσα, ότι δεν τίθεται θέμα εξάλειψης των τουρκικών εγγυήσεων, ότι κανείς έποικος δεν θα φύγει από την Κύπρο, ότι η εκ περιτροπής προεδρία είναι κόκκινη γραμμή και ότι δεν υπάρχει περίπτωση επιστροφής της Μόρφου; Εν πάση περιπτώσει, η Τουρκία, ως συνήθως, μετουσίωσε σε πράξη τη ρητορική της και έτσι επιβεβαιώθηκε για άλλη μία φορά ότι εννοεί και υλοποιεί αυτά που διακηρύττει.
Η αντίδραση του Προέδρου Αναστασιάδη στο αδιέξοδο ήταν επίσης μία απογοητευτική επανάληψη αυτής των προκατόχων του. Δεν υπάρχει Σχέδιο Β. Εμμένουμε σε αυτά που κάνουμε με αρνητικό αποτέλεσμα τα τελευταία 42 χρόνια. Στον ατέρμονα και άκαρπο διάλογο, στην πολιτική του ηττοπαθούς καλού παιδιού, στο καλόπιασμα της Τουρκίας, στην απεμπόληση των βασικών ελευθεριών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου, στη νομιμοποίηση του εποικισμού, στη ρατσιστική Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι αντιδράσεις των ομόκαπνων του Πρόεδρου Αναστασιάδη στο αδιέξοδο ήταν επίσης προβλεπτές και αντίστοιχες των αντιδράσεων σε προηγούμενα αδιέξοδα. Προσπάθησαν να δώσουν άλλοθι στην Τουρκία και την τουρκοκυπριακή ηγεσία, φτάνοντας στο σημείο να αποδώσουν ευθύνη στον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών και κατ’ επέκταση την ελληνική κυβέρνηση, για τις ξεκάθαρες και διεθνώς νομιμοποιημένες θέσεις τους στο θέμα της κατάργησης των εγγυήσεων και της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων.
Το έργο που παρακολουθούμε εδώ και 42 χρόνια μάς έχει κουράσει. Το τίμημα που πληρώνουμε για να το παρακολουθούμε είναι τεράστιο. Ο σεναριογράφος έχει ξεφτίσει. Οι ηθοποιοί έχουν ξεπέσει. Οι θεατές έχουν κουραστεί. Φτάνει πια. Χρειαζόμαστε νέο σεναριογράφο, νέο σενάριο και νέους ηθοποιούς.
AΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ
