Αγώνες για ανέφικτους στόχους, ιδέες και ψεύτικα λόγια, σχολικά βιβλία, προπαγάνδα που κατέληγε σε γεγονότα που συντηρούσαν τη ρατσιστική διαφορετικότητα διαχρονικά, διαχωρίζοντας απλούς ανθρώπους σε κοινότητες, θρησκείες και εθνικότητες, που κατέληγαν σε τραγωδίες, εμπλουτίζοντας ξανά την ιστορία, την αντιπαράθεση και το μίσος.

Από τη γέννησή μας μέχρι τα γηρατειά μας, μας φορτώνουν με ταφόπλακες την ψύχη και το μυαλό, πλακώνοντας βίαια κάθε ελπίδα συνύπαρξης με ψευδαισθήσεις, όπως «ελευθερία», «δημοκρατία», «μητέρες πατρίδες», «εγγυήτριες δυνάμεις», που αντί να μας ωθούν να δώσουμε τα χέρια για ένα καλύτερο αύριο, μας κρατούν στον σκοταδισμό, με ένα ντουφέκι ο ένας απέναντι από τον άλλον, σε μια ασταμάτητη παραγωγή ηρώων.

Όταν οι ταφόπλακες έχουν στοιβαχτεί στην ψυχή και στο μυαλό, είναι δύσκολο να τις αποβάλεις και να δεις ξεκάθαρα τι είσαι και όχι τι σου λένε ότι είσαι, γιατί τότε μόνο είσαι ελεύθερος.

Δεν χρειάζονται 1.000 εκκλησιές και τζαμιά για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, ούτε η «επιβολή» από τα χρόνια της αθωότητας της εθνικής μας μοναξιάς, καλλιεργώντας το μίσος για άλλες εθνικότητες.

Οι ίδιοι που μας χώρισαν και μας έβαλαν τα όπλα στα χέρια αντί κλάδου ελαίας, αυτοί που μας δίδαξαν το μίσος αντί την αγάπη και συνύπαρξη, την οπισθοδρόμηση αντί την πρόοδο, ήρθαν σαν εγγυητές για να μας κρατήσουν σκλάβους και διχασμένους, και όχι να μας βοηθήσουν να κάνουμε τα πρώτα βήματα σαν μια νέα δημοκρατία. Η «υποταγή» ονομάστηκε «εγγύηση». Τα αποτελέσματα, γνωστά.

Η απελευθέρωση από τα «δεσμά» των εγγυήσεων ήρθε πριν από καιρό από τον Ν. Κοτζιά, που δήλωνε ότι η Ελλάδα δεν επιθυμεί να είναι εγγυήτρια δύναμη, έτσι η σημερινή ελληνική κυβέρνηση διόρθωσε ένα μεγάλο λάθος του περασμένου αιώνα.

Δεν φαίνεται να υπάρχει από την άλλη πλευρά άνδρας με την ίδια τόλμη και αντίληψη. Οι κατακτητές μεταμφιέζονται σε «εγγυητές», χρησιμοποιώντας τους συμπατριώτες μας Τουρκοκυπρίους σαν «δούρειο ίππο», επεκτείνοντας έτσι τον σκοταδισμό και τη βία που επιβάλλουν στον τουρκικό λαό. Υπό αυτές τις συνθήκες, η συνύπαρξή μας σε μια ενωμένη πατρίδα θα παίρνει τραγικές αναβολές.

Είναι και οι «ελληνόφωνοι» που όλα τους «βρομάνε» και το μονοδιάστατο μυαλό τους, κρυμμένο πίσω από μια οθόνη, κρίνει, ειρωνεύεται, σπέρνει ηλιθιότητα, διχόνοια και μίσος, «ευνουχίζοντας» όλους τους άλλους, για να πείσουν για τον ελληνισμό τους.

Έλληνας είσαι γιατί έτσι νιώθεις, γιατί σκέφτεσαι ελληνικά, σκάβεις τη γη και βρίσκεις ένα κομμάτι από πήλινο αγγείο που γίνεται μάρτυράς σου, βλέπεις έναν απέραντο πολιτισμό γεμάτο φως και θέλεις να προέρχεσαι από αυτούς τους προγόνους. Ιδανικά σου, η ελευθερία του λόγου και η δημοκρατία. Χαίρεσαι να μοιράζεσαι τη γνώση και τον πολιτισμό σου. Το μυαλό σου έχει ανοίγματα όπως του Παρθενώνα, και όχι σκοτεινές τρύπες και κλειστά πέτρινα δωμάτια, όπως τα μεσαιωνικά.

Έλληνας ποτέ δεν θα είσαι γιατί κάποιος σου το έγραψε σε ένα κομμάτι χαρτί.