Οι τρέχουσες εξελίξεις των διαπραγματεύσεων καταδεικνύουν πως όση διάθεση και αν υπάρχει σε όλες τις γενιές για επιστροφή στις πατρογονικές εστίες και ειρηνική συμβίωση με την άλλη κοινότητα, η τελική έκβαση του Κυπριακού θα κριθεί σε λεπτομέρειες. Λεπτομέρειες οι οποίες πάντα εμπεριείχαν το δράμα της διεθνούς διπλωματίας, την τραγωδία των υπαναχωρήσεων ή την ατολμία των πολιτικών ελίτ.
Την περασμένη εβδομάδα βρέθηκα με χιλιάδες συμπολίτες μου -πολλούς Αμμοχωστιανούς- στη νεκρή ζώνη για να ενώσω τη φωνή μου αλλά και την ουσία της υποψηφιότητάς μου με την προοπτική της λύσης και επανένωσης της πατρίδας μου. Την επομένη των όσων έλαβαν χώρα στην Ελβετία ήθελα να ξανακατέβω… Αλλά μόνος μου;
Σκέφτηκα λοιπόν το αυτονόητο: Με ή χωρίς λύση οι πολίτες της Αμμοχώστου πρέπει να σταθούν στην πρωτοπορία. Και να επιστρέψουν, οργανωμένα, μαζί Ε/κ και Τ/κ, για να ξαναστήσουν την πόλη στο μεγαλείο της. Να δείξουμε σε όλους ότι αν χρειαστεί κάποιοι από την Κύπρο να λύσουν το Κυπριακό, αυτοί θα πρέπει να είναι οι Αμμοχωστιανοί. Να γίνουμε το παράδειγμα για όλους. Πρώτοι!
Στο προεκλογικό μου πρόγραμμα έχω ξεκάθαρες θέσεις για αυτή την «εκ των κάτω» προσέγγιση για την Αμμόχωστο ως την αιχμή του δόρατος της επίλυσης του Κυπριακού:
*Ψηφίσματα 550 (1984) και 789 (1992) του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το ψήφισμα 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας προνοεί τη μεταβίβαση της περιοχής των Βαρωσίων στον ΟΗΕ. Το ψήφισμα 789 προνοεί επιπλέον σειρά Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Οφείλουμε να διεκδικούμε τα Ψηφίσματα αυτά, με σκοπό η περιοχή να έλθει κάτω από τον έλεγχο του ΟΗΕ, κάτι που θα διευκολύνει τα μέγιστα το έργο της προετοιμασίας της πόλης πριν από την επιστροφή της. Αυτό προϋποθέτει ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ όλων μας.
*Στο πλαίσιο της προσπάθειας για τόνωση των καλών σχέσεων με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας, η έλλειψη εκμάθησης των δύο γλωσσών και από τις δύο κοινότητες δυσχεραίνει την προσπάθειά μας. Οφείλουμε να εγκαθιδρύσουμε τον θεσμό της εκμάθησης των δύο γλωσσών από κοινού και σε εθελοντική βάση.
*Rainbow Project: Με το άνοιγμα της οδού Δερύνειας, η διέλευσή μας θα γίνεται μέσα από το κατεστραμμένο μικρό μας χωριό, την Κάτω Δερύνεια. Στρατηγικά ασήμαντο, προκαλεί στεναχώρια. Τι μπορούμε όλοι μαζί να κάνουμε; Μπορούμε να ζητήσουμε την υιοθέτηση του κάθε ενός σπιτιού από μία από τις 193 χώρες του ΟΗΕ, προς επιδιόρθωση και μίσθωση σε μη κυβερνητικούς οργανισμούς, για να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον πλούσιο σε δραστηριότητες και όχι μόνο. Διπλωματικά οφέλη προς όλους είναι ότι αυτό συνάδει με τα ψηφίσματα του Σ.Α. 550 και 789.
*Τα ονόματα των χωριών έχουν αλλάξει, έτσι τα ξέρει πλέον ο κόσμος από εκεί. Η σύγχυση και η στεναχώρια που αρκετοί νιώθουμε κυκλοφορώντας στη Μεσαορία, στην Καρπασία και γενικά στην επαρχία Αμμοχώστου, εν μέρει προκύπτει από την έλλειψη σηματοδότησης των χωριών. Οφείλουμε να ζητήσουμε τα χωριά να σηματοδοτηθούν ευπρεπώς και με το όνομα που γνωρίζουμε. Δεν κοστίζει τίποτε, και θα προλειάνει τη διαδικασία επιστροφής.
To να είσαι δήμαρχος Αμμοχώστου και να διεκδικείς επί 42 χρόνια την επιστροφή στην πόλη σου αόριστα και… περιμένοντας είναι αποδοχή ήττας. Εγώ δεν διεκδικώ να παίξω τον ρόλο του διακοσμητή. Επιθυμώ να δουλέψω για να πραγματοποιήσω την ουσιαστική επίλυση του Κυπριακού με την Αμμόχωστο του 21ου αιώνα ως παράδειγμα μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πόλης, κοινής για όλους τους νόμιμους κατοίκους της, αλλά και ανοικτής προς όλους τους ανθρώπους.
Μιας πόλης που θα κυματίζει περήφανα τη σημαία της συνεργασίας, της βιωσιμότητας και της παράδοσής της - ενταγμένης στον χρόνο όχι μόνο του ένδοξου παρελθόντος της αλλά ενός παρόντος γεμάτου προκλήσεις και όρεξη για δουλειά και ενός μέλλοντος λαμπρού. Οι πολίτες λύνουν τα προβλήματα. Κι εγώ σας ζητώ να γίνουμε πρώτοι το παράδειγμα αυτό και να ξαναζήσουμε στην πόλη μας.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΡΔΟΣ
Ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος Αμμοχώστου
