(Χαιρετισμός της Προέδρου της Επιτροπής Κοινωνικής Πρόνοιας της Βουλής των Γερόντων κατά την 8η Θητεία της Παιδοβουλής)
Πώς θα μπορούσε κανείς, των παιδιών μας παιδιά, της ζωής μας διπλές αγάπες να χαιρετίσει την παρουσία σας εδώ, προσπερνώντας τον πόνο της Βιρίνα που, έχοντας έρθει από την πατρίδα της μωρό βίωσε εδώ την εκμετάλλευση, την απόρριψη, την ξενοφοβία, τη σκληρότητα, τον ρατσισμό. Ναι, στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια ζουν παιδιά κατώτερων θεών, που εσείς, που έχετε στέρεες βάσεις, αξίζει να αγκαλιάσετε και να στηρίξετε με αγάπη.
Γιατί μόνο αυτή θα τα οδηγήσει να βάλουν και αυτά το λιθαράκι τους για μια κοινωνία που θα περιέχει εσάς και τα παιδιά σας. Αυτή την κοινωνία που εμείς φιλοδοξούσαμε να την κάνουμε καλύτερη απ’ ό,τι τη βρήκαμε και παλέψαμε μέσα στην άγνοια και χωρίς δυνατότητες και διευκολύνσεις, που εμάς μας φαίνονται αδιανόητες σήμερα.
Παλέψαμε κάτω από συχνά τραγικές συνθήκες και πετύχαμε πράγματα θαυμαστά, που καταστρέψαμε με τα λάθη μας και καλείστε να πληρώσετε εσείς, αλλά και οι γονείς σας, η γενιά της παραγωγικής ηλικίας, η ανάμεσά μας. Εκείνοι έχουν να παλέψουν με την ανεργία, τις περικοπές μισθών, τις δυσκολίες για να ικανοποιήσουν τις δικές σας ανάγκες, κάποτε και τις δικές μας.
Είμαστε, ξέρετε, οι δύο πόλοι του προβλήματος που λέγεται ηλικιακός ρατσισμός. Γι’ αυτούς εσείς είσαστε ανώριμοι, ανεύθυνοι, αχόρταγοι, εμείς εγωιστές, ένοχοι, παρωχημένοι. Ναι, γερνάμε οι άνθρωποι, το γήρας με την πρόοδο της επιστήμης παρατείνεται κι αυτό κοστίζει και ενίοτε τιμωρείται.
Η φθορά φέρνει μαζί της τα μύρια όσα. Γι’ αυτό για πρώτη φορά φέτος, το Διεθνές Δίκτυο Παρεμπόδισης της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων και ο ΟΗΕ θέσπισαν Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Κακομεταχείρισης των Ηλικιωμένων. Παγκόσμιο φαινόμενο η άσκηση βίας, η αύξηση της επαιτείας, οι θάνατοι από παραμέληση και στρες, οι αυτοκτονίες.
Η κρίση στερεί από εσάς το μέλλον που θα θέλατε και από εμάς το δικαίωμα σε αξιοπρεπές τέλος. Αλλά, κι αυτό εσείς δεν το ξέρετε, όσο η σάρκα φθείρεται τόσο η ψυχή θεριεύει. Μεγάλη αντινομία που όμως δίνει καρπούς. Ηλικιωμένοι με θαλερή ψυχή δίνουν μαθήματα αντοχής, αγάπης, στηρίζουν, μοιράζονται, νοιάζονται. Γιατί η μνήμη που αφήνει κανείς φεύγοντας είναι σκοπός ζωής για πολλούς ηλικιωμένους.
Εμείς δεν είμαστε για πολλά ξανοίγματα. Εσείς έχετε το δικαίωμα να ονειρεύεστε, να σκέφτεστε, να αμφιβάλλετε, να αμφισβητείτε, να ζητάτε απαντήσεις στα προβλήματα που αφορούν τη ζωή σας. Κι εσείς κι εμείς χρειαζόμαστε ενθάρρυνση, αποδοχή, χώρους για επικοινωνία, ψυχαγωγία, διάλογο. Δράση που να δίνει δυνατότητες για κοινωνική ευημερία για όλους, με συμμετοχή στις αποφάσεις που επηρεάζουν όλους, να μην αποφασίζουν άλλοι πριν από εσάς και εμάς, για εσάς και εμάς. Σε μια τέτοια κοινωνία, τα προβλήματα που έφερε η οικονομική κρίση μπορούν να αντιμετωπιστούν, υπάρχουν τρόποι.
*Να καταπολεμηθεί η υπογεννητικότητα που μας έκανε κράτος γερόντων.
*Να αναχαιτιστεί το κύμα μετανάστευσης νέων ανθρώπων.
*Να αναπτυχθεί ο τομέας της εργασίας για να μην καταφεύγουν οικογένειες για στήριξη στις μειωμένες συντάξεις των παππούδων.
*Να στηριχθεί η τρίτη ηλικία με ψυχολογική βοήθεια και αξιοποίηση ανθρώπων, που με τις γνώσεις και την πείρα τους μπορούν να προσφέρουν έργο σημαντικό στους νεότερους.
Ελάτε να δώσουμε μια κλοτσιά στα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις, τη στενομυαλιά, την καχυποψία, αλλά και τα κούφια πρότυπα που προβάλλουν τα ΜΜΕ και προσβάλλουν την ανθρώπινη υπόσταση. Να φτιάξουμε μια κοινωνία βασισμένη σε βαθιά αγάπη, σαν αυτή που νιώθουμε για σας, με αρχές και αξίες εφαρμοσμένες, όχι θεωρίες.
Μια κοινωνία που να γεφυρώνει το περίφημο χάσμα γενεών που ήταν πάντα πρόβλημα, μα τώρα έγινε χάος με τις τόσες αλλαγές που μας ξεπερνούν. Με έμβλημά της ανθρώπινη μεταχείριση, ισότητα, σεβασμό στην ατομικότητα και διαφορετικότητα.
Και μια ευχή: Σαν έρθει η ώρα να πείτε και εσείς εκείνο το περίφημο «Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα ’ρθεις», να ’χετε ζήσει όσα ονειρευτήκαμε, να ’χετε χαρεί όσα δεν χαρήκαμε.
Καλό κουράγιο στον αγώνα σας.
ΑΛΕΚΑ ΓΡΑΒΑΡΗ-ΠΡΕΚΑ
Πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής, Πρόνοιας της Βουλής των Γερόντων
