...γεννούν ευτέλεια και παθογένειες
Στις μέρες μας ζούμε την πιο ακραία και αποκρουστική κατάληξη της πολιτικής που έχει διαστραφεί σε ένα λυσσαλέο άνευ όρων πόλεμο εντυπώσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, επειδή η πολιτική έχει πάψει προ πολλού να αναμετράται με προγράμματα, προτάσεις διαχείρισης κοινωνικών αναγκών, επιδιώξεων και αντιμαχομένων ιδεολογικών πεποιθήσεων.
Σήμερα η πολιτική μάχη διεξάγεται στο πεδίο εντυπώσεων, της υποκλοπής με απρόβλεπτα τεχνάσματα, της ψυχολογίας, στους νόμους του μάρκετινγκ και των επαγγελματιών διαφημιστών.
Ζούμε στην εποχή του ολοκληρωτισμού της ελευθερίας της αγοράς, όπου η εξουσία αγοράζεται και πωλείται με το κλεμμένο χρήμα, αφού χρησιμοποιείται η κάθε μορφή γκανγκστερισμού, εκβιασμού και πειθαναγκασμού της υγιέστερης μερίδας του κοινωνικού σώματος, όπου παίζουν σε βάρος της τα κάθε μορφής παιχνίδια από τους μανιακούς της εξουσίας.
Η σημερινή θηριωδία της διεθνούς απάνθρωπης ελεύθερης αγοράς του χρήματος, του χρηματοπιστωτικού και γεωπολιτικού συστήματος, καθώς επίσης και νεοφιλελευθερισμού, έφεραν την κατάρρευση της κοινωνίας και των κοινωνικών δομών και κοινωνικής πρόνοιας, που ήταν το δέσιμο των ανθρώπων και του κοινού καλού που υπέφεραν πολύ από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και από τον άδικο φασισμό, σύμφωνα με τον σύγχρονο σκηνοθέτη Κεν Λόουτς.
Αυτή η συνειδησιακή βαρβαρότητα εξαπλώνεται μαζί με τον λαϊκισμό στη βάση της κοινωνίας και των ηγεσιών, που στηρίζεται στο βασικό αξίωμα ότι «ο λαός έχει πάντα δίκαιο» και καταργούνται οι θεσμοί και όλες οι σχετικές διαδικασίες περί ανοικτής κοινωνίας, ανεκτικότητας, πλουραλισμού, πολυπολιτισμικότητας κ.λπ., όπου δημοκρατία και ανοικτή φιλελεύθερη κοινωνία χάνουν έδαφος.
Αυτά όλα προήλθαν από τις διευρυμένες κοινωνικές ανισότητες, του τρόπου λειτουργίας της παγκοσμιοποίησης, την οικονομική κρίση, τη φτωχοποίηση της ευρύτερης κοινωνίας, την απόρριψη των πολιτικών παραδοσιακών δυνάμεων των Elite και συνέβαλαν στην αύξηση των εξω-συστηματικών δυνάμεων και ηγεσιών, καθώς επίσης στην αναζήτηση της θαλπωρής στο εθνικό κράτος και της επαναβεβαίωσης των εθνικών ταυτοτήτων και του αποκλεισμού του άλλου (πρόσφυγα μετανάστη, έγχρωμου και του διαφορετικού θεού).
Αυτή η αντιφατικότητα δημιουργεί τον εξοργισμένο ψηφοφόρο, το ζήτημα της ταυτότητας, τον αντι-ελιτισμό, τον αντι-συστηματισμό και τους πολλαπλούς κοινωνικούς διχασμούς. Η απουσία ευκαιριών δημιουργεί τον εχθρό (φτωχό, μετανάστη, τον περιθωριοποιημένο ομοφυλόφιλο, ναρκομανή, κλπ. αλλά και την ταυτότητα που νομιμοποιεί ψυχολογικά και ιδεολογικά τον πολιτικό και κοινωνικό διχασμό).
Η μεταβίβασή μας από την κοινωνία των παραγωγών στην κοινωνία των καταναλωτών, κατά τον Μπάουμαν, δημιούργησε διαφορετικές κοίτες που είναι ένα κίνημα αντιπολιτικής και αντιδημοκρατίας, που αμφισβητεί τη φιλελεύθερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία.
Η πορεία της παγκοσμιοποίησης, οικονομικής ανάπτυξης, διαχείρισης πλούτου και της ανοιχτής φιλελεύθερης κοινωνίας θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με εμπλουτισμένα αναλυτικά εργαλεία, διαμέσου μιας διεπιστημονικής προσέγγισης, με στοχευόμενες πολιτικές και κοινωνικές δράσεις, που θα απαντούν σε συγκεκριμένα προβλήματα, ούτως ώστε να επανέλθουμε στις ανθρώπινες αξίες και στην ανοικτή φιλελεύθερη κοινωνία, όπου θα συμβάλει στη μεγιστοποίηση της κοινωνικής ευημερίας, για να τεθεί τέρμα στη γενικευμένη ανασφάλεια και αβεβαιότητα που διακατέχει ολόκληρες περιοχές του πλανήτη μας, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο πολιτικός πολιτισμός έχει εξαντληθεί και η εποχή μας δεν έχει βρει τις ισορροπίες της, δοκιμάζεται από την οικονομική κρίση, την αποδυνάμωση του πολιτισμού και των νοοτροπιών και θεσμών, που οικοδομήθηκαν από τα εθνικά κράτη.
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ
