Πρέπει να εστιαστεί η προσοχή μας στις πιέσεις που πιθανόν να ασκήσει ο Ερντογάν, ενδεχομένως και ο Νίκος Αναστασιάδης στον Αλέξη Τσίπρα, για εξουδετέρωση των θέσεων Κοτζιά που έχουν εκφρασθεί μέσω Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών

Τελείωσαν οι συνομιλίες στο Μον Πελεράν και τώρα ήρθε η ώρα για να γίνει το ταμείον, κατά τη γλώσσα του παζαριού. Ο γράφων τα περί της λύσης του Κυπριακού, με μια κατάσταση win - win, τ' ακούει βερεσέ. Σε κάθε περίπτωση που δυο διαπραγματεύονται κάτι είναι λογικό, θεμιτό και ορθόν να επιδιώκουν το μέγιστο δυνατό κέρδος επ’ ωφελεία τους. Μετά τα τακτικίστικα μέσα και τις δηλώσεις των δύο πλευρών, οφείλουμε να σταθούμε στα ακόλουθα.

1. Η ελληνική πλευρά έδωσε, σχεδόν, τα πάντα στην τουρκική πλευρά από την Κύπρο, μάλιστα στα θέματα της διακυβέρνησης και των εξουσιών, δηλαδή αυτά με τα οποία η τουρκική πλευρά του 18 τοις εκατόν εξισώνεται πλήρως με την ελληνική του 82 τοις εκατόν. Δηλαδή η τουρκική πλευρά πήρε ό,τι ήθελε, ενώ η ελληνική ήλπιζε στην τουρκική γενναιοδωρία να πάρει στο εδαφικό το 28,2 τοις εκατόν. Οι φωστήρες κολαούζοι του Προέδρου της Δημοκρατίας, εάν είχαν στοιχειώδεις γνώσεις περί διαμεσολάβησης-διαπραγμάτευσης, όφειλαν να γνωρίζουν ότι άμα διαπραγματεύεσαι, δεν παραχωρείς τα πάντα και να αναμένεις στο τέλος, που ο αντίπαλος πήρε όσα επιζητούσε, να είναι διαλλακτικός και χουβαρντάς.

2. Τουναντίον η τουρκική πλευρά, η οποία στην ουσία είχε πάρει σχεδόν ό,τι επιδίωκε, έμενε ανυποχώρητη στις θέσεις της επί των επιδιώξεων των Ελλήνων, με σκοπό να οδηγηθούν οι συνομιλίες σε ναυάγιο και να επωμιστεί την ευθύνη η ελληνική πλευρά, ή να υποταχθεί πλήρως στους τουρκικούς όρους.

3. Η ελληνική πλευρά κακώς πήγε σε αυτές τις πολύ προχωρημένου σταδίου συνομιλίες, με κίνδυνο σε περίπτωση λύσης του Κυπριακού να μείνουν πολλά ανοικτά θέματα, τα οποία ά????????πουργοαρχust illigalhi κιωποημacay, by Major Generalause of the civil war, the Turkish invation andfrom must illigalhiσίγουρα θα έκλειναν εις βάρος των Ελλήνων. Ήτοι, το θέμα της διεκδίκησης της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία δυτικά των χωρικών υδάτων της Κύπρου, στην πλευρά της Πάφου, και άλλα έχοντα σχέση με την ΑΟΖ και το φυσικό αέριο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τα θέματα των διμερών συμφωνιών Τουρκίας-Ψευδοκράτους, των εγγυήσεων κ.ά.

4. Είναι πολύ ενθαρρυντική η αλλαγή της στάσης της ελληνικής κυβέρνησης και προεξάρχοντος του Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ο οποίος στην ουσία εξώθησε την εξωτερική πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας να εμμένει στην κατάργηση των εγγυήσεων. Προφανώς η Ελλάδα συνειδητοποιεί ότι ο έλεγχος της Κύπρου από την Τουρκία θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις και στα συμφέροντα της Ελλάδας, στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο (Καστελόριζο κλπ).

Ο κ. Κοτζιάς, με τη θέση που πήρε η Ελλάδα, απέδειξε περίτρανα ότι ασχολήθηκε με το Κυπριακό, κάτι που οι προκάτοχοί του (Πάγκαλος, Γιωργάκης, Ντόρα και Μολυβιάτης) δεν έπραξαν, καθιστάμενοι κατώτεροι των περιστάσεων, εφαρμόζοντας το «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάς συμπαρίσταται».

Τώρα πρέπει να εστιαστεί η προσοχή όλων στις πιέσεις που πιθανόν να ασκήσει ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενδεχομένως και ο Νίκος Αναστασιάδης στον Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, προκειμένου ο τελευταίος να εξουδετερώσει τις θέσεις Κοτζιά που έχουν εκφρασθεί μέσω Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Τυχόν υπαναχώρηση από τις θέσεις Κοτζιά θα οδηγήσει πιθανώς σε μεγάλη «πρόοδο» στο Κυπριακό, με μια διαφαινόμενη πιθανή προοπτική λύσης που στην ουσία θα καθιστά την Κύπρο πλήρως ελεγχόμενη από την Τουρκία, και την Ελλάδα χώρα που θα υποστεί πλήγμα κατά των συμφερόντων και του ρόλου της στην περιοχή.

ΑΝΤΗΣ ΛΟΪΖΟΥ