Η Άγκυρα διαμηνύει ότι συμφωνήθηκαν ήδη οι μεταβατικές περίοδοι και η παραμονή του 25% του κατοχικού στρατού «για απροσδιόριστο διάστημα», και ενδεχομένως ο στρατός αυτός να συγκεντρωθεί σε στρατιωτική βάση

Ακόμη ένα μύθευμα, ένα αφήγημα των λυσσολυσικών κατέρρευσε: Ο μύθος των πιέσεων των ΗΠΑ επί της Τουρκίας. Πιο καθαρός δεν μπορούσε να ήταν ο Αμερικανός Πρόεδρος. Όταν ρωτήθηκε τι θα πράξει η χώρα του στο Κυπριακό και αν θα στραφεί προς την Άγκυρα, αυτός απάντησε ότι το πρόβλημα είναι δικοινοτικό και οι «δύο ηγέτες έχουν τη βούληση να το λύσουν». Κι ακόμη, ότι η συζήτηση διεξάγεται μεταξύ «των δυο ηγετών», ότι στην Κύπρο υπάρχουν δυο λαοί και ότι η χώρα του θα στηρίξει ό,τι αποφασιστεί. Μα καλά, δεν μιλάει με τον στρατηγικό μας σύμμαχο κύριο Μπάιντεν;

Δήλωσε ακόμη ότι «θα υπάρξουν μεταβατικές περίοδοι». Ό εστί μεθερμηνευόμενον, θα παραμείνει στρατός κατοχής και εγγυήσεις για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα.
Η Άγκυρα διαμηνύει ότι συμφωνήθηκαν ήδη οι μεταβατικές περίοδοι και η παραμονή του 25% του κατοχικού στρατού «για απροσδιόριστο διάστημα», και ενδεχομένως ο στρατός αυτός να συγκεντρωθεί σε στρατιωτική βάση.

Άρα δεν θα υπάρξουν πιέσεις επί της Τουρκίας.

Πώς λοιπόν η Άγκυρα θα υποχωρήσει στην Ελβετία, ή και εν συνεχεία σε μια Πολυμερή για την Ασφάλεια, όταν από τώρα οι ΗΠΑ τηρούν ίσες αποστάσεις; Προφανώς, οι πιέσεις θα ασκηθούν προς τον αδύναμο. Προς εκείνον που έχει αποδείξει ότι είναι ευάλωτος και ευένδοτος. Τον έχουν δοκιμάσει τον Πρόεδρο. Τον έχουν ακτινογραφήσει. Τον έχουν ψυχολογήσει και αυτόν και τους συνεργάτες του από τις αποφάσεις για το κούρεμα, αλλά και μέσα από την πορεία των συνομιλιών. Ήδη η ρητορική του παρουσιάζει ρωγμές που δεν τις καλύπτουν οι φιλότιμες προσπάθειες του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Γι' αυτό άλλωστε τον θέλουν μόνο του στην Ελβετία, χωρίς το Εθνικό Συμβούλιο. Όμως, επειδή το θέμα δεν είναι εάν θα αναλάβει ή όχι ο Πρόεδρος τις ευθύνες για τα όσα θα έρθουν, εμείς έστω και την υστάτη τον καλούμε να κάνει την έκπληξη και το αυτονόητο. Να μην αποδεχθεί σε καμιά περίπτωση Πολυμερή, εάν δεν διασφαλίσει μέσω του ΓΓ του ΟΗΕ ότι η Τουρκία δεν θα επιμείνει σε εγγυήσεις.

Ο ίδιος ο κ. Μπαν Κι Μουν εξέφρασε την επιθυμία να εμπλακεί ενεργά. Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρόν. Αυτός είναι τρόπος να ξεκαθαρίσει το σκηνικό και να διευκρινιστεί μέσω του ΓΓ του ΟΗΕ, εάν η Τουρκία έχει πρόθεση για τερματισμό των εγγυήσεων και για πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων. Αφού μας λένε συνεχώς οι λυσσολυσικοί να μην ακούμε τι λέει ο Ερντογάν και ο Ακιντζί, ας διευκρινίσουν το ζήτημα μέσω του ΓΓ του ΟΗΕ.

Διαφορετικά, εάν συγκληθεί η Πολυμερής χωρίς την εκ των προτέρων γνώση των τουρκικών προσθέσεων, το αποτέλεσμα θα είναι οι μεταβατικές περίοδοι. Διότι εκεί και θηλιά στον λαιμό και πιστόλι στον κρόταφο θα βάλουν στον Πρόεδρο. Όχι μόνο στον Πρόεδρο, αλλά στον Ελληνισμό. Ακόμη και τώρα εμείς είμαστε έτοιμοι να τον στηρίξουμε, προκειμένου να αποφύγει και ο ίδιος και ο λαός μας τα νέα αδιέξοδα και τις νέες περιπέτειες.

Διότι, αυτό απαιτεί η υπεύθυνη πολιτική και στάση. Και απέναντι στον θεσμό του Προέδρου και προς την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία έχουμε ορκιστεί να υπερασπιστούμε μέχρις εσχάτων. Γιατί δεν είναι τυχαία τα όσα ακούμε από τον Ομπάμα και τον Γιούνκερ. Δεν είναι τυχαία η εξαφάνιση των όρων «Κυπριακή Δημοκρατία» και «Πρόεδρος της ΚΔ».
 

Όσο για τη γενναία απόφαση Τσίπρα, να μη λάβει μέρος σε πενταμερή-πολυμερή, παρά μόνο αν θα συζητηθούν αποκλειστικά τα ζητήματα της κατάργησης των εγγυήσεων και της απόσυρσης του στρατού κατοχής, ας μας επιτραπεί μια μαντεψιά: η Πολυμερής θα γίνει χωρίς τον Τσίπρα. Διότι η Πολυμερής δρομολογήθηκε από τη Νέα Υόρκη και διότι ο Τσίπρας είναι γνωστό πόσο πείσμων και σταθερός είναι στις αποφάσεις του.