(Σχόλιο επί άρθρου του Κωστάκη Αντωνίου)
Αγαπητέ κ. Αντωνίου,
Στην εποχή μας, και βεβαίως δεν γνωρίζω αν ακόμη εξακολουθεί να γίνεται και σήμερα με τον ίδιο τρόπο, όταν ο δάσκαλος μάς δίδασκε από την Ελληνική Μυθολογία τους άθλους του Ηρακλή, σε κάποιο σημείο μάς έλεγε πως η θεά τού έδειξε τους δύο δρόμους: Εκείνον του καλού και εκείνον του κακού.
Τον δύσκολο και τον εύκολο τουτέστιν δρόμο της ζωής. Και αν ακολουθήσει κάποιος τον δύσκολο δρόμο θα κοπιάσει για να αποκτήσει τα καλά, δηλαδή τη γνώση, τον πλούτο, την αρετή κ.λπ. και αν ακολουθήσει τον εύκολο, δηλαδή εκείνον του κακού, «εύκολα» θα αποκτήσει κάποια «καλά», αλλά θα είναι πρόσκαιρα και θα καταλήγουν στη δυστυχία.
Αναφέρεστε λοιπόν σε άρθρο σας στις 9 Νοεμβρίου 2016 στη «Σημερινή», με τίτλο «ΑΚΕΛ: Η λιποταξία από την πολυπεριφερειακή στη διζωνική…», στα κατορθώματα της σημερινής ηγεσίας του εν λόγω κόμματος. Στην πλήρη δηλαδή υποστήριξη που παρέχει στον Αναστασιάδη για την επίτευξη του κοινού στόχου του ΔΗΣΥΑΚΕΛ, της ΔΔΟ και στην απόκρυψη από τους δυστυχείς οπαδούς του της ρήξης του με το ΚΚΕ, με αφορμή την απόρριψη της ΔΔΟ από το ΚΚΕ.
Και εάν μεν, κ. Αντωνίου, πιστώναμε με ξεχωριστή ευφυΐα την ηγεσία του ΑΚΕΛ, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε πως αυτή κάνει ακριβώς ό,τι έκανε και ο ΔΗΣΥ πριν από τις εκλογές του 2008, δηλαδή όταν οδήγησε τον εντελώς ακατάλληλο Χριστόφια στην προεδρία της δημοκρατίας, πριμοδοτώντας τον με διατεταγμένες ψήφους Συναγερμικών εναντίον του αείμνηστου Παπαδόπουλου, ακόμα και εναντίον του δικού τους Κασουλίδη, για να τον αποδομήσει στη διάρκεια της θητείας του και να οδηγηθεί «φυσιολογικά» ο Αναστασιάδης στην εξουσία το 2013.
Δηλαδή, ας πούμε πως σήμερα η ηγεσία του ΑΚΕΛ παρέχει πλήρη υποστήριξη στον Αναστασιάδη για να τον οδηγήσει σε υπογραφή της ΔΔΟ, για να στρέψει τον λαό εναντίον του και να επανέλθει το 2018 το ΑΚΕΛ θριαμβευτικά στην εξουσία! Με λυμένο ή άλυτο το Κυπριακό… Για τη «Συνιστώσα Ελληνοκυπριακή Πολιτεία», αν λυθεί! Ή ακόμα και της Ομόσπονδης ΚΔ με τις ενισχυμένες ψήφους και των «αδελφών» τους…
Αλλά, επειδή δεν μπορούμε να πιστώσουμε με τέτοια ευφυΐα την εν λόγω ηγεσία, επειδή τα μέλη της δεν ακολούθησαν ΠΟΤΕ τον δρόμο της Αρετής και η θέση που κατέχουν στην ηγεσία του κόμματος είναι αποτέλεσμα ίντριγκας, γλειψίματος, εκδουλεύσεων και υποταγής προς την ηγεσία, τρικλοποδιών σε άλλους και γενικά «κακίας», το σίγουρο είναι πως υποστηρίζουν τον Αναστασιάδη και τη ΔΔΟ από αγραμματοσύνη, άγνοια, μίσος για τον Ελληνισμό και τουρκολαγνεία.
Και το δυστύχημα είναι που το σύνολο των οπαδών τους είναι άνθρωποι οι οποίοι (διαπιστωμένο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας…) έχουν εναποθέσει τη λειτουργία της σκέψης στο Κόμμα. «Ό,τι πει το κόμμα»! Και καταναλίσκουν απροβλημάτιστα τα σκουπίδια του «ετοιμοφαγείου» άποψης και σκέψης του κόμματος.
Προσωπικά διαπίστωσα από χρόνια αυτό το γεγονός. Και μάλιστα, όταν τελευταίως υπέδειξα σε ΑΚΕΛικό, ο οποίος απάγγελλε τα γνωστά ποιηματάκια που απαγγέλλουν όλοι οι ΑΚΕΛικοί περί καλών και αδελφών Τουρκοκυπρίων, πως η γνώση της Ιστορίας είναι μια επίπονη και μακροχρόνια διαδικασία μελέτης πηγών και μελετών και όχι ευκολοχώνευτων και καλά σχεδιασμένων μπροσούρων του Κόμματος, ο εν λόγω με κατέταξε έκτοτε στην κατηγορία των «φασιστών» και με αποφεύγει συστηματικά… Εξ ου και από τότε να μην μπορώ να κλείσω μάτι από τη στεναχώρια….
Και αναφερόμενος σε πηγές και μελέτες, ξαναδιάβαζα μόλις πρόσφατα το βιβλίο της δόκτορος κ. Νταϊάνας Μαρκίδου, με τίτλο «Κύπρος 1957-1963» και εκείνο του δημοσιογράφου Μάνου Ηλιάδη, με τίτλο «Το απόρρητο ημερολόγιο της (Ελληνικής) ΚΥΠ για την Κύπρο», στα οποία περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο οι Τ/κ και η Τουρκία μεθόδευσαν την πραξικοπηματική κατάρρευση της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1963. Και η οποία μεθόδευση άρχισε και πριν ακόμα υπογραφούν οι Συνθήκες της Ζυρίχης και του Λονδίνου.
Τα εν λόγω βιβλία λοιπόν τα συστήνω στην ηγεσία προπάντων του ΑΚΕΛ και σε κάποιους άλλους, όπως ο Μ. Παπαπέτρου. Για να μην μας περνούν όλους για ΑΚΕΛικούς και να προσπαθούν να μας φορτώσουν ενοχές για το εγγλέζικο «ευφυολόγημα» που υιοθέτησαν και οι ίδιοι ασμένως, των «poor Τurks» και τα γεγονότα του 1963-64.
Με την εκτίμησή μου
Ανδρέας Τ. Λουκάς
