Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης έχει να περηφανεύεται για πολλά.
Ένα από αυτά όμως είναι ίσως το πιο σημαντικό: ποτέ δεν αποκρύβουμε την αλήθεια.

Η Κύπρος βρίσκεται ενώπιον του σοβαρότατου κινδύνου να καταστραφεί. Να αφανιστεί ο Ελληνισμός από το νησί.
Και αυτό δυστυχώς δεν είναι υπερβολή.

Η απειλή της καταστροφής που επικρέμαται πάνω από την Κύπρο έχει ως στόχο την Κυπριακή Δημοκρατία και τον κυπριακό Ελληνισμό.

Και η καταστροφή είναι κοντά. Γιατί πολλά είναι τ’ «αρπακτικά» που την περιτριγυρίζουν και την εποφθαλμιούν.
Συνυπεύθυνοι για τον κατήφορο είναι οι εκάστοτε κυβερνώντες, αλλά προεξάρχοντες οι Δημήτρης Χριστόφιας και Νίκος Αναστασιάδης, οι οποίοι, παρά τη φαινομενική, ψεύτικη, πλαστή αντιπαλότητα των κομματικών χώρων που εκπροσωπούν, βρίσκονται, στην ουσία σε αγαστή, άψογη συνεργασία και συνεννόηση για την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το κυπριακό πρόβλημα, σαράντα δύο και πλέον χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, έχει καταντήσει χειρότερο και από παζάρι ζώων του περασμένου αιώνα.

Από θέμα εισβολής, κατοχής και συνεχιζόμενης παραβίασης κάθε κανόνα του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου έχει μετατραπεί σε ένα λεγόμενο πάρε-δώσε, το οποίο είναι ουσιαστικά μόνο ένα «δώσε» της ελληνοκυπριακής πλευράς. Οι δημοκρατικοί και πολιτισμένοι Ευρωπαίοι, ως συνήθως, σ’ αυτές τις συγκρούσεις είναι θεατές και υπονομευτές.

Σημειώνουμε:
*Ο Χριστόφιας διαπραγματεύτηκε για πέντε χρόνια και προέβη σε τραγικές υποχωρήσεις στην πτυχή της Διακυβέρνησης, τις οποίες ο κ. Αναστασιάδης υιοθέτησε και προχώρησε ακόμα παραπέρα.

*Και οι δυο τους διέπραξαν ένα εγκληματικό διαπραγματευτικό λάθος: Για οκτώ και πλέον χρόνια συζητούσαν και υποχωρούσαν σε μια πτυχή, που ενδιαφέρει την τουρκική πλευρά, χωρίς να αγγίξουν καθόλου τις πτυχές που ενδιαφέρουν την πλευρά μας, δηλαδή το Εδαφικό και την Ασφάλεια.

*Έδωσαν τα πάντα στη Διακυβέρνηση και τώρα, που υποτίθεται ότι θα γίνουν διαπραγματεύσεις σ’ αυτά που αποτελούν φλέγοντα για μας θέματα, δεν έχουν τίποτα να δώσουν. Αφού, λοιπόν, η τουρκική πλευρά πήρε όσα ήθελε στη Διακυβέρνηση, γιατί τώρα να δώσει; Θα διεκδικεί συνέχεια και άλλα ο Αττίλας και κυριολεκτούμε.

*Σίγουρα όμως το δώσε και δώσε και παίξε το παιχνίδι του καλού παιδιού, χωρίς αντιστάσεις και οργάνωση της άμυνάς μας, άρχισε από την ίδρυση και την υπογραφή της συμφωνίας εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Ήταν δε και πολύ πιο πριν που είχε εγκαταλειφθεί ο στόχος της ενώσεως με τη Μητέρα Ελλάδα.

Οι υποχωρήσεις της πλευράς μας και επί Χριστόφια και επί Αναστασιάδη επέφεραν τέτοιες διευθετήσεις στην πτυχή της Διακυβέρνησης, που στην πραγματικότητα εμείς χαρίζουμε, και μάλιστα δωρεάν, το κράτος στην τουρκική πλευρά.
-Εκ περιτροπής προεδρία (και μην ακούτε ότι δήθεν δεν συμφωνήθηκε).
-Εκ περιτροπής, και μάλιστα μία με μία θητεία, σε όλους τους ανεξάρτητους αξιωματούχους της «ομοσπονδιακής κυβέρνησης», δηλαδή τον Γενικό Εισαγγελέα, τον Γενικό Ελεγκτή, τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, τον Επίτροπο Διοικήσεως.
-50 - 50 στα ένοπλα αστυνομικά τμήματα και 60 - 40 στο γραφειακό και διοικητικό προσωπικό της «ομοσπονδιακής αστυνομίας».
-66 - 34 στη δημόσια υπηρεσία της «ομοσπονδίας».
-50 - 50 στη μια Βουλή και 60 - 40 στην άλλη.
-Εφαρμογή της μεθόδου της κλήρωσης όταν υπάρχει αδιέξοδο.

Με τα πιο πάνω και άλλα τόσα, που δεν γνωρίζουμε επισήμως, παρά μόνο από διαρροές, κυρίως στον τουρκοκυπριακό Τύπο, από την επόμενη στιγμή της συμφωνίας, η λύση θα κρέμεται από μια κλωστή και θα είναι έρμαιο στις τουρκικές ορέξεις.
Είμαστε οι χαμένοι αν δεν επέλθει το «θαύμα» της αλλαγής πορείας και αγωνιστικότητας.

Τίποτα από αυτά που θεωρούνται ως συγκριτικά πλεονεκτήματα για μας δεν αξιοποιήσαμε. Από το 1960 αλληλοτρωγόμαστε, αλληλοσφαζόμαστε, αλληλοσπαραζόμαστε και επιχαίρει και κερδίζει ο βάρβαρος Τούρκος.

Υποχωρήσαμε εγκληματικά, αλλά η τουρκική πλευρά δεν δίνει έδαφος και επιμένει στις εγγυήσεις και στην παρουσία τουρκικού στρατού στην Κύπρο μετά τη «λύση».

Ηττηθήκαμε και στη διαπραγμάτευση. Ούτε το παιγνίδι της επίρριψης ευθυνών δεν μπορούμε να παίξουμε, καθώς εμείς με τα πανηγύρια, τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τις θεατρικές παραστάσεις και με τις δηλώσεις μας, αναγορεύσαμε τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί ως τον «διαλλακτικό» πολιτικό, που «θέλει» λύση.

Χριστόφιας και Αναστασιάδης πήραν τη σκυτάλη από τους προηγούμενους ηγετίσκους μας και μας καταβαράθρωσαν.
Είναι όλοι τους ανάξιοι να ονομάζονται ηγέτες μας και Πρόεδροί μας.

Ο νυν Πρόεδρος πρέπει να κατανοήσει τι έχει κάνει και να απαλλάξει τον τόπο από την εξουσία του.
Και το μεγάλο και βασανιστικό ερωτηματικό είναι:
Τόσο ανεπαρκείς ήταν και οι δύο, που διέπραξαν τόσα λάθη ή συμβαίνει κάτι άλλο;
Το αφήνουμε στην κρίση σας.

Όμως πόσο απαθείς, διεφθαρμένοι και ανεπαρκείς είμαστε και εμείς οι απλοί πολίτες; Πόση και πότε δείξαμε μετά το 1960 αγάπη γι' αυτά τα χώματα που μας κράτησαν στη ζωή βιολογικά, εθνικά και πολιτιστικά; Πρέπει να παραδεχθούμε το ρητό ότι ένας λαός έχει και «ξεπουλιάζει» τους ηγέτες που του αξίζουν.

Εμείς τελικά πλάθουμε την κοινωνία. Εμείς τη μεγαλώνουμε και την αναπτύσσουμε σωστά ή λάθος. Ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας και ας ανανήψουμε και να δείξουμε επιτέλους λίγη «αγάπη» για τα ιερά χώματα της πατρίδας μας.

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου