Ένας Τουρκοκύπριος, ο Ozger Yasin, σε άρθρο του, που αναδημοσίευσε στον «Φιλελεύθερο» στις 30.10.2016 ο Δρ Τουρκολογικών/Μεσανατολικών Σπουδών Νίκος Μούδουρος, επαίρεται γιατί, λέγει, τυχερός διπλά στάθηκε τόσο γιατί είναι Τούρκος αλλά και Τ/κύπριος. Κάποτε, λέγει, αισθανόταν υπερήφανος που ήταν Τούρκος. Τώρα, λέγει, αισθάνεται διπλά υπερήφανος που είναι Τουρκοκύπριος.

Να συγχαρούμε πρέπει τον συμπατριώτη υπερεξτρεμιστή και του συνιστούμε να 'ναι όχι απλώς περήφανος, αλλά εξαιρετικά, σε βαθμό παμμέγιστο, περήφανος που είναι Τούρκος! Και τούτο γιατί η μητέρα πατρίδα του έχει τα μέγιστα στο πολιτιστικό γίγνεσθαι συμβάλει! Κι όχι σαν την Ελλάδα, που έξι από τους δέκα σημαντικότερους άντρες της υφηλίου των τελευταίων έξι χιλιάδων χρόνων (όπως αποφάνθηκαν διεθνείς δημοσκοπήσεις από τα εγκυρότερα ΜΜΕ) είναι Έλληνες!

Οι Τούρκοι, αγαπητέ Τουρκοκύπριε συμπατριώτη, μια παγκόσμια πρωτιά στις γενοκτονίες, στις εθνοκαθάρσεις, στις καταστρατηγήσεις συμπεφωνημένων και άλλες ευγενικότατες πρακτικές έχουν να επιδείξουν στα 700 περίπου χρόνια της παρουσίας τους στον ευρωπαϊκό χώρο - και συγκεκριμένα από την εκρίζωσή τους από τους Μογγόλους στο β’ μισό του 13ου μ.Χ. αιώνα από το περσικό Χορασάν ώς το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, όταν σφάγιασαν στο κατακτητικό τους πέρασμα Σέρβους, Μαυροβούνιους, Κροάτες, Έλληνες, Βούλγαρους, Ρουμάνους, αλλά κι Αυστριακούς, ακόμα κι άλλους.

Στα τελευταία δε εκατόν και περισσότερα χρόνια έχουν να επιδείξουν μιαν επονείδιστη κατακτητική διεθνή συμπεριφορά, συμμαχούντες στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο με το γερμανικό φασιστικό κράτος των Κάιζερ, μαζί του επιδιώκοντας την παγκόσμια επικαρπία κι επικηδεμόνευση, ενώ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο παρέμειναν «οι επιτήδειοι ουδέτεροι» των τραγικών τεκταινομένων, όταν οι Σέρβοι και κατ’ εξοχήν οι Έλληνες -χαρακτηριστική η δήλωση του Χίτλερ στην ίδια τη γερμανική καγκελαρία μέσα ότι: «Απ’ όλους τους λαούς μόνο οι Έλληνες μάς πολέμησαν με κατ’ εξοχήν γενναιότητα»- έστηναν σπονδές και πυραμίδες αιμάτινες του παγκόσμιου χρέους για την ελευθερία.

Όταν η μητέρα-πατρίδα σας, φίλε Ozger, περίμενε επιτηδείως ουδέτερη για να δει προς τα πού η πολεμική θα έκλινε πλάστιγγα, για να συστοιχηθεί μαζί της και να επικαρπωθεί τα νικητήρια πολεμικά κέρδη -και τελικά η Τουρκία το έπραξε κηρύσσοντας «ηρωικότατα» τον πόλεμο κατά του Χίτλερ ένα δεκαπενθήμερο πριν από την ολοκληρωτική του συντριβή!- κάποιοι στην αντίπερα της Ιωνίας/της Μικρασίας όχθη γινόντουσαν ολοκαυτώματα, στήνοντες αναχώματα τα κορμιά τους στον φασιστικό οδοστρωτήρα, οδηγούντες τον αποκληθέντα «αρχιτέκτονα» της νίκης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τον Βρετανό Πρωθυπουργό Ουίστον Τσόρτσιλ, να διακηρύξει με φωνή στεντόρεια το επιγραμματικό, πως «μελλοντικά δεν θα λέμε πως οι Έλληνες πολεμούν ως ήρωες, αλλά πως οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».

Αλλά κι εσείς εδώ στην Κύπρο έχετε να επιδείξετε πρόσφατα -δεν σας μιλάμε για τις τριάντα χιλιάδες αμάχους που σφαγιάσατε στη Λευκωσία στα 1570 με τον Λαλά Μουσταφά Πασά, ούτε για την εκδορά του θρυλικού υπερασπιστή της Αμμοχώστου και των άλλων αξιωματούχων Βενετσιάνων και Ελληνοκύπριων, που μαζί τους συνθηκολογήσατε παραβιάζοντες τις συνθήκες ανίερα- τη λαμπρή συνεργασία σας με τους Βρετανούς στρατοκράτες, όταν οι Ελληνοκύπριοι συμπατριώτες σας γράφανε τα έπη στον Μαχαιρά και στο Δίκωμο, στο Λιοπέτρι και τη Βάβλα, στα ικριώματα των Κεντρικών Φυλακών και στο Μαύρον Όρος, χωρίς να επισημαίνουμε την πρόσφατη συνεργασία σας με τους βασιβουζούκους της Άγκυρας το ’74 στην εθνοκάθαρση/γενοκτονία και στο ξεκλήρισμα δεκάδων χιλιάδων Ελληνοκύπριων αμάχων!

Και βέβαια πρέπει να 'στε όχι απλά, αλλά διπλά περήφανος, φίλε Ozger, και για την τουρκική καταγωγή σας αλλά και για την τουρκοκυπριακή σας ιθαγένεια!

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ