Ενώ ο κόσμος καίγεται, ο Αρχιεπίσκοπος στοχεύει συγκεκριμένη ομάδα συμπολιτών μας και αρκετοί από αυτούς αντεπιτίθενται με χυδαίο τρόπο, διά μέσου των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας με τη συμπεριφορά τους τα ίδια αρνητικά συναισθήματα.

Σε μια περιοχή που στην εξώπορτά μας λαμβάνει μέρος ένα ολοκαύτωμα, εκτός των δικών μας κρίσιμων στιγμών στο Κυπριακό, με την ανεργία και την αγωνία της καθημερνής επιβίωσης μεγάλου μέρους του πληθυσμού, ο Αρχιεπίσκοπος επέλεξε να ασχοληθεί με τον σεξουαλικό προσανατολισμό συγκεκριμένης ομάδας πολιτών.

Οι κατά καιρούς διάφορες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου, όσο και οι ενθουσιώδεις «παρελάσεις περηφάνιας», καταλήγουν στο ότι και οι δυο έχουν «θέμα» και καλά κάνουν να το κοιτάξουν.

Θρησκόληπτους, ομοφυλόφιλους ή άτομα που κατατάσσονται σε διαφορετικές ομάδες, χρωματικές, εθνικές, πολιτικο-οικονομικές και άλλες, ποτέ δεν κατάφερα να τους διαχωρίσω μέσα στο κρανίο μου. Συναναστρέφομαι και σέβομαι κάθε άνθρωπο, αρνούμενος να τον κατατάξω σε «ομάδα», έστω και αν αυτός κατατάσσει τον εαυτό του.

Μου φαίνεται επιεικώς αστείο να χαρακτηρίζω άτομα σαν «ομοφυλόφιλα» ή αλλιώς, γιατί δεν μπορώ να μπω στη διαδικασία διαχωρισμού ανθρώπων. Η φιλία μου και η σχέση μου με ανθρώπους κρατά για χρόνια και ποτέ δεν υπήρξε ο παραμικρός ενδοιασμός στις κοινωνικές μας σχέσεις με αιτία τη διαφορετικότητα, γιατί στο μυαλό μου δεν υφίσταται.

Αν εγώ, ένα αθεϊκό αμαρτωλό τίποτα, αισθάνομαι έτσι, διερωτώμαι πώς ο Πανάγαθος Θεός και ο επί της Γης Αντιπρόσωπός του βρήκαν χώρο μέσα στη σοφία τους να κατακρίνουν, να καταδικάσουν ή να διαχωρίσουν σε ομάδες ανθρώπους.