Εθίγη ο έγκριτος νομικός Νίκος Κλεάνθους και εις εκ των συμβούλων του Προέδρου της Δημοκρατίας, διότι ο γράφων είχε υποστηρίξει από ραδιοφώνου, όπως και γραπτώς, το αυτονόητο. Ότι, δηλαδή, το αντάλλαγμα για το όποιο έδαφος είναι πιθανό να μας δώσει η Τουρκία, σε περίπτωση ομοσπονδιακής λύσης, θα είναι το εξής: Ο Βορράς να είναι εσαεί τουρκικός.

Και εξηγήσαμε και εξηγούμε: Έχει δοθεί το κατάλοιπο της εξουσίας στα κρατίδια στη λογική, όπως πολλάκις τονίσαμε, του πρωτογενούς δικαίου, ενώ ταυτοχρόνως έχουν παραχωρηθεί χωριστές εξουσίες για διεθνείς εμπορικές συμβάσεις, που δημιουργούν συνθήκες προσάρτησης του Βορρά στην Τουρκία και προβλήματα στην εφαρμογή των τεσσάρων βασικών ελευθεριών, καθώς και στη λειτουργία του ίδιου του ομοσπονδιακού κράτους και της ΕΕ.

Κλασικό παράδειγμα είναι το πρόβλημα που προκάλεσε το «όχι» της Βουλής των Βαλλόνων στην ΕΕ, σχετικά με τη Συνθήκη Ελεύθερου Εμπορίου με τον Καναδά. Και ρωτούμε: Από πότε απαγορεύεται να μιλούμε, να αξιολογούμε και να ασκούμε κριτική στα όσα συμβαίνουν στις συνομιλίες;

Δεν παραχωρήθηκαν όλες αυτές οι εξουσίες σε Τουρκοκυπρίους και εποίκους, δηλαδή διοίκηση, έδαφος, πληθυσμός και κυρίως κυριαρχικά δικαιώματα, και μάλιστα κατά τρόπον αποκλειστικό; Ακόμη και η ρύθμιση αγοράς και πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα ανήκει, κατ' απόκλιση των αρχών και αξιών της ΕΕ, στο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος, για να εμπεδωθεί εκτός της πληθυσμιακής και η εδαφική πλειοψηφία στον Βορρά;

Γιατί ενοχλούνται είτε ο κ. Κλεάνθους είτε άλλοι, όταν λέγονται όλα αυτά δημόσια, στην παρουσία τους; Μακάρι να διαφωνούν εσωτερικά και να πουν στον λαό ευθέως την άποψή τους, όπως έπραξε ο κ. Πόλυς Πολυβίου. Βεβαίως, υπάρχει και άλλη επιλογή: Θα μπορούσαν, για λόγους αρχής, όσοι διαφωνούν να αποχωρήσουν από τις συνομιλίες.

Εκείνο, όμως, που δεν δικαιούνται και δεν μπορούν να πράξουν σε μια δημοκρατία, διότι ακόμη δεν είμαστε ομοσπονδιακό τσιφλίκι του Ερντογάν, είναι να μας φιμώσουν και να θέλουν να μας βάλουν δήθεν «ττερπιέν». Αυτή και αν είναι αλαζονεία όσων νομίζουν ότι μπορούν να ασκούν εξουσία.

Αντί τη διαφορετική άποψη, ας βάλουν «ττερπιέν» την τουρκική επεκτατικότητα. Μαζί τους. Καλή, λοιπόν, επιτυχία στον κ. Κλεάνθους, τον οποίο συμπαθούμε και του οποίου τις απόψεις σεβόμαστε -ακόμη και αν διαφωνούμε- καθώς και στα λοιπά μέλη της ομάδας στήριξης του Προέδρου, που μεταβαίνουν στην Ελβετία. Και με τη νίκη!