Είναι γεγονός ότι οι πλείστες των περιπτώσεων των μεγάλων άσχημων γεγονότων που συμβαίνουν στον τόπο μας, δεν γίνονται μάθημα για τους αρμοδίους. Έτσι και η πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στη Σολέα. Δεν με απασχολούν στο άρθρο αυτό τα αίτια ή η εξέλιξη των γεγονότων, ούτε και αν αποδόθηκαν οι ευθύνες και πού.

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το γεγονός ότι η μεγάλη πυρκαγιά δεν αποτέλεσε μάθημα για τους αρμοδίους, για την πυροπροστασία άλλων δασικών περιοχών.

Έχουμε την ευλογία να ζούμε σε περιοχές κοντά σε δασική γη, πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα. Όλα αυτά που ακούγαμε σε πιο μικρές ηλικίες για προστατευόμενα είδη πουλιών, ερπετών και φυτών, εμείς τα ζούμε, τα έχουμε δίπλα μας, όπως δίπλα ήταν και στα χωριά της Σολέας.

Δυστυχώς η πολιτεία, για άλλη μια φορά, δεν παίρνει προληπτικά μέτρα για την προστασία αυτών των δασικών περιοχών. Αντιθέτως, τα δάση μας παραμένουν εκεί, χωρίς επίβλεψη και προστασία. Δεν υπάρχουν καθ’ όλην τη διάρκεια του 24ώρου πυροσβεστικά οχήματα ούτε και ανθρώπινο δυναμικό, έτοιμο για να ανταποκριθεί σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Υπάρχουν χωριά τα οποία είναι περικυκλωμένα από δασική γη, αλλά ακόμη και αυτός ο παράγοντας για προστασία των ανθρώπινων ζωών δεν θεωρείται σημαντικός από κάποιους.

Ευτυχώς όμως κάποιες κοινότητες των ορεινών περιοχών είναι ευαισθητοποιημένες στο θέμα αυτό και, με δράσεις τους,
καλούν την πολιτεία να πάρει μέτρα και να παράσχει κάθε δυνατή βοήθεια για την πυροπροστασία των δασικών περιοχών που γειτνιάζουν μαζί τους. Ο λόγος για τις κοινότητες Λουβαρά και Αψιούς, της επαρχίας Λεμεσού, όπου το Σάββατο 22 Οκτωβρίου έστειλαν το δικό τους μήνυμα για την ανάγκη λήψης μέτρων για την πυροπροστασία του κρατικού Δάσους του Κακομάλλη.

Ο Κακομάλλης αποτελεί την κοντινότερη στην πόλη της Λεμεσού δασική περιοχή. Έτσι επιβάλλεται άμεσα η εμπλοκή των αρμοδίων και η λήψη αποφάσεων για πυροπροστασία της δασικής αυτής περιοχής. Πριν να είναι αργά και πριν μάθουμε με τον χειρότερο τρόπο τη δασική αυτή περιοχή, ας τη γνωρίσουμε και ας κάνει ο καθένας ό,τι μπορεί για να ληφθούν άμεσα αποφάσεις. Φτάνει πια, ας μάθουμε από τα λάθη μας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να έχουμε άπειρες δασικές περιοχές. Επιτέλους, αυτές που έχουμε ως κράτος, ας τις προστατέψουμε!!

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΧΑΗΛ