Η προσφορά του κατά του ρατσισμού, της πολιτικής του φυλετικού διαχωρισμού, όπως και η συμβολή του στην καθιέρωση Κράτους Δικαίου, έπρεπε να ετύγχανε της προσοχής, αναγνώρισης και αξιοποίησης ως πηγή άντλησης γνώσεων από το επίσημό μας Κράτος

Η Σχολή των Κοινωνικών Επιστημών και Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Κύπρου είχε την εξαίρετη πρωτοβουλία, που εκπέμπει πολλά καίρια μηνύματα σε μια εξαιρετικά λεπτή, αλλά και επικίνδυνη φάση των συνομιλιών για λύση του Κυπριακού, να τιμήσει έναν διεθνούς φήμης για τους αγώνες του υπέρ των ατομικών ελευθεριών Δικηγόρο, ελληνικής καταγωγής, της Νοτίου Αφρικής.

Μια τελετή σεμνή με γεμάτη σεβασμό προς τον άνθρωπο, αγωνιστή και δικηγόρο. Τιμή προς τον φίλο και δικηγόρο του Nelson Mandela από το 1950 και όχι μόνο. Μια τελετή αναγνώρισης μιας μακράς, ακούραστης προσφοράς ως μαχητής της ελευθερίας και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χωρίς διακρίσεις. Η προσφορά του κατά του ρατσισμού, της πολιτικής του φυλετικού διαχωρισμού, όπως και η συμβολή του στην καθιέρωση Κράτους Δικαίου, έπρεπε να ετύγχανε της προσοχής, αναγνώρισης και αξιοποίησης ως πηγή άντλησης γνώσεων από το επίσημό μας Κράτος.

Δεν συνέβη όμως τούτο. Ήταν απόλυτη η απουσία (λέγε ίσως αδιαφορία ή απαξίωση), από πλευράς και των τριών εξουσιών του Κράτους (Κυβέρνηση - Βουλή - Δικαιοσύνη). Ακατανόητη και προκαλούσα προβληματισμό στάση, ιδιαίτερα όταν προ ολίγων μηνών διευθετήθηκε η μετάβαση στη Νότιο Αφρική των δύο διαπραγματευτών για το Κυπριακό ζήτημα, για άντληση ιδεών και προς υποβοήθηση των διαπραγματεύσεων!! Διαπραγματευτές που θα έπρεπε να ενημερωθούν για τα όσα προβλήματα υπήρξαν εκεί μέχρι -αντί ομοσπονδίας μεταξύ λευκών και μη- να εγκαθιδρυθεί η κατά τη δημοκρατική αρχή της ισότητας του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ, «ένας άνθρωπος - μια ψήφος».

Με την εδώ παρουσία του κ. Μπίζου είχε ή μπορούσε να έχει η Πολιτεία και όλοι οι θεσμοί της την καλύτερη δυνατή πληροφόρηση από μία μεγάλη νομική φυσιογνωμία, που το κύρος του σε παγκόσμια κλίμακα αναδείχθηκε μέσα από τους αδιάκοπους και πολύ δύσκολους νομικούς αγώνες του με αντίδικους βασανιστές και δολοφόνους, του τότε ρατσιστικού συστήματος.

Εάν οι τρεις εξουσίες του Κράτους τον τιμούσαν με την παρουσία αξιωματούχων και πολύ περισσότερο εάν τον συνεβουλεύοντο, θα αποτελούσε μορφή έμπνευσης και εμπλουτισμού σε επιχειρήματα για τη δίκαιη διεκδίκησή μας.

Μήπως ο λόγος της συνολικής απουσίας και των τριών εξουσιών δεν ήταν τυχαίο γεγονός; Μήπως δεν χρειαζόμαστε τη δική του ανθρώπινη και νομική επιτυχή διαχρονική στάση, που υπηρέτησε με συνέπεια και πέτυχε να αναδείξει ότι η διακυβέρνηση των ολίγων κατά φυλετική διάκριση, αποτελεί φαινόμενο απαράδεκτο σε σχέση με λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία, τη Δημοκρατία και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Μας είναι, προφανώς, χωρίς αξία η εμπειρία του, γιατί ήδη δυστυχώς εγκαταλείψαμε αυτή την πορεία από χρόνια, υπό την ψευδαίσθηση ότι η Τουρκία από παράνομος κατακτητής, που επέφερε παράνομο εποικισμό και τη δημογραφική αλλοίωση σε βάρος της Κύπρου, θα λειτουργήσει κατά το δίκαιο.

Εκπληκτική όμως και επίσης ακατανόητη ήταν και η απουσία των ΜΜΕ και των δικηγόρων (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων). Έτσι χάθηκε μια εξαιρετική ευκαιρία για ευρύτερη πληροφόρηση του λαού, που ίσως σύντομα κληθεί σε νέο δημοψήφισμα. Ελπίζω η ίδια η κοινωνία των πολιτών, κατά την κυρίαρχη δύναμή της, να μην αφεθεί να συρθεί προς λύση, που ο τιμηθείς Επίτιμος Διδάκτορας Γεώργιος Μπίζος θα την πολεμούσε, ως άδικη και ρατσιστική.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος