Φθάνουμε, επιτέλους, στις αμερικανικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου 2016. Ύστερα από επικές μάχες, κυρίως στο εσωτερικό των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων, στα λεγόμενα «primaries», φάνηκαν οι δύο τελικοί μονομάχοι, η Χίλαρι Κλίντον και ο Ντόναλντ Τραμπ. Στις 8 Νοεμβρίου θα μάθομεν ποιος θα είναι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ για την επόμενη θητεία. Όπως έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα μου σ’ αυτήν τη στήλη, οι Αμερικανοί πολίτες δεν έχουν μεγάλη επιλογή σ’ αυτές τις εκλογές. Τι θα επιλέξουν;

Από τη μια μεριά, ο κ. Τραμπ, περισσότερο γραφικός αλλά ίσως περισσότερο προβλέψιμος. Ένας επιχειρηματίας, που φαίνεται ότι έχει κερδίσει αρκετά λεφτά, όπως δείχνουν τα γεγονότα, παρ’ όλο που οι αντίπαλοί του τού αμφισβητούν ακόμη και αυτό, λέγοντας ότι ο κ. Τραμπ ως επιχειρηματίας δεν αντιπροσωπεύει το «Αμερικανικό Όνειρο». Ανεξαρτήτως, όμως, της επιχειρηματικής του ικανότητας ή όχι, ο κ. Τραμπ είναι τελείως ξένος στην πολιτική και έχει εξτρεμιστικές ιδέες απέναντι π.χ. στους μετανάστες, στις γυναίκες, στους έγχρωμους, στους Μεξικάνους. Η σχέση του με τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι τόσο «φιλική».

Από την άλλη μεριά, οι Αμερικανοί ψηφοφόροι έχουν την κ. Χίλαρι Κλίντον, σύζυγο του πρώην Προέδρου κ. Μπιλ Κλίντον. Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, που δεν γνωρίζει κάποιος ποιες θα είναι οι αντιδράσεις της π.χ. στην εσωτερική πολιτική. Υπόσχεται στον κόσμο ελεύθερη παιδεία, πολλές «κοινωνικές παροχές» σε πάμπολλους τομείς.

Ο άμοιρος αμερικανικός λαός θα φορτωθεί αβάσταχτους φόρους για να πληρώσει τα όνειρα της κ. Κλίντον. Να χτυπήσομε τους πλουσίους, οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, χρηματοδοτούν την προεκλογική της εκστρατεία και, ίσως βέβαια, το Clinton Foundation. Όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική, τι θα κάμει η κ. Κλίντον;

H γαλλική εφημερίδα «Le Monde» στήριξε το κύριον άρθρο της στο ότι ο κ. Τραμπ στο τρίτο debate με την κ. Κλίντον δεν απάντησε αν θα σεβόταν το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών σε περίπτωση που θα έχανε. Η εφημερίδα αποκάλεσε αυτήν τη συμπεριφορά ως απάρνηση της Δημοκρατίας (Βλ. «Trump, ou la d?mocratie en berne», («Τραμπ, ή η δημοκρατία σε πένθος»), κύριον άρθρο, Le Monde, 21 Οκτωβρίου, 2016, σελ.23).

Εγώ δεν θα στεκόμουν πολύ εδώ, μπροστά στην όλη κατάσταση. Σοβαρή, βέβαια, η αποστροφή του κ. Τραμπ προς τις δημοκρατικές αρχές. Εκείνο, όμως, που είναι ακόμη πιο σοβαρό, είναι πως μια κοινωνία, η κοινωνία του πιο ισχυρού ίσως κράτους του κόσμου, αναδεικνύει αυτούς τους υποψηφίους για να την κυβερνήσουν και, κατ’ επέκταση, να επηρεάσουν τις τύχες των άλλων χωρών του πλανήτη. Τις τύχες όλων μας, που δεν έχουμε κανένα λόγο στην επιλογή τους.

ΔΡ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος,
Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών & Διεθνών Σχέσεων