Ο οτρηρός - σύγχρονος κυναίγειρος της κυπριακής γραμματείας, που διακονεί επάξια για δεκάδες χρόνια τώρα τα απέθαντα ελληνικά μας γράμματα, ο συγγραφέας Κώστας Σωκράτους, επανεξέδωσε τη σημαντική τραγωδία του «Αντιγόνη και Πολυνείκης».

Το έργο, που συνάπτεται με τη γνωστή αρχαιοελληνική τραγωδία, που ο Σοφοκλής μετέφερε σκηνικά με το έργο του «Οιδίπους τύραννος», που από πολλούς θεωρείται το αριστουργηματικότερό του έργο, αλλά και με τις επέκεινα δραματικότατες εξελίξεις (με τον θάνατο των παιδιών του αυτοτυφλωθέντος, ύστερα από τη μαντική, από τον μάντη Τειρεσία, αποκάλυψη της ακούσιας αιμομικτικής πορείας του, Οιδίποδα) συνάπτεται ευστοχότατα από τον συγγραφέα με τη σύγχρονη τραγωδία της Κύπρου.

Το έργο, με τα αδέλφια Ετεοκλή και Πολυνείκη, παιδιά του πολύπλαγκτου Οιδίποδα, που θ’ αποδυθούν σε μια θανάσιμη περί της εξουσιαστικής αρχής διαπάλη, από την οποία θα βγούν κι οι δύο θανάσιμα τραυματισμένοι, αντικατοπτρίζει τη σχετικά πρόσφατη δραματική πορεία του κυπριακού λαού. Μια πορεία που ακολούθησε την οδυνηρή εμφύλια διαπάλη και που τελικά οδήγησε στην καταστροφή της Κύπρου με τη τουρκική εισβολή και κατοχή του 1974.

Το έργο του Σωκράτους -συγκείμενο από 94 σελ. και κάπου 2.500 στίχους- γραμμένο μ’ ένα πλουσιότατο λεκτικό ύφος, επισημαίνει ορθά, δίκαια και παραστατικά τους μέγιστους κινδύνους που προέκυψαν όχι μονάχα από την εκτυλιχθείσα τραγωδία, αλλά και για την επερχόμενη/τη διαγραφόμενη οριστική εκθεμελίωση του κυπριακού Ελληνισμού από τις πανάρχαιες, πολυχιλιετείς ελληνικές του ρίζες.

Ο ίδιος ο συγγραφέας, προλογίζοντας την έκδοσή του, σηματοδοτεί: «Μάταια η φρόνηση ζητά να βρει μια θέση. Πού να τη βρει; Στη ματαιοδοξία και στον κατήφορο που είχαμε πάρει;

Μάταια η Αντιγόνη, η ίδια η Κύπρος, ζητά συμφιλίωση από τα δύο αδέλφια. Μάταια η σωφροσύνη με το στόμα του σοφού μάντη Τειρεσία προλέγει το κακό και ζητά να σταματήσει ο αδελφοκτόνος σπαραγμός. Έτσι, οι τραγικοί γιοι του Οιδίποδα οδηγούνται στην αλληλοσφαγή. Ο διχασμός κυλάει μόλυνση μέσα στο αίμα της, αυτό που η φοβερή αιμομιξία το παραλύει. Τούτη η αιμομιξία είναι οι πολιτικές διαφορές, ιδεολογικές και κομματικές που σέρνουν τον λαό μας στον κατήφορο του πάθους».

Τα τραγικά στην Κύπρο γεγονότα είχαν προηγηθεί όταν παρουσιάστηκε το έργο. Όμως ο συγγραφέας απευθύνει στην ύστατη στιγμή προ του οριστικού, του απύθμενου χάους, τη δραματική του έκκληση για ενότητα και ομοψυχία. Γιατί άλλα περιθώρια αυθυπαρξίας μας, αν η διαπάλη συνεχισθεί -και προ παντός επιταθεί- δεν υπάρχουν!

Νά ’σαι καλά, φίλτατε Κώστα, να διακονείς για χρόνια πολλά ακόμα την αθάνατη ελληνική μας γραμματεία και την ιστορική παρουσία των Ελλήνων της Κύπρου στη γη των προγόνων μας!

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ