Είναι τραγική διαπίστωση του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης, το γεγονός ότι επανερχόμαστε συχνά, εκφράζοντας την έντονη ανησυχία και τον προβληματισμό μας, για τον ανηλεή πόλεμο που δέχεται η ελληνική γλώσσα, στο ίδιο της το έθνος.

Είναι εξωφρενικό, αλλά η διανόηση του δυτικού κόσμου και άλλων πολιτισμών εκτιμά απεριόριστα και την κληρονομιά του ελληνικού πολιτισμού και την ελληνική γλώσσα. Από την άλλη ο περιβόητος Δυτικός πολιτισμός στόχο έχει την «υποκλοπή» της ελληνικής γλώσσας.

Η υπονόμευση, η δολιοφθορά της ελληνικής γλώσσας εκτυλίσσεται εντός των χωρών του ελληνικού έθνους, δηλαδή στην Κύπρο και την Ελλάδα.

Επικεντρωνόμαστε στα γεωγραφικά και πνευματικά όρια της ιδιαίτερής μας πατρίδας, η οποία, αν και μικρή, δυστυχώς έχει να επιδείξει μεγάλο αριθμό ανθελλήνων και «πλούτο» βρόμικων μεθοδεύσεων κατά της γλώσσας μας και κατ’ επέκτασιν κατά της ελληνικότητάς μας. Δόλια -και ύπουλα- συνωμοτικά και συστηματικά υπονομεύουν τις οποιεσδήποτε αντιστάσεις υπάρχουν υπέρ της Ελλάδας και του ελληνικού πολιτισμού.

Έχουμε επισημάνει πολλάκις τον τεράστιο κίνδυνο από την εισβολή των λεγομένων greekglish στην καθημερινότητα, ειδικά των παιδιών και των νέων μας. Ένας κίνδυνος που αυξάνεται εάν λάβουμε υπόψη την ευρύτατα διαδεδομένη χρήση της επικοινωνίας ατόμων μέσω του διαδικτύου, τα λεγόμενα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Δυστυχώς, η παιδεία μας, η οποία δεν είναι ελληνοκεντρική, δεν έχει εμφυσήσει στα παιδιά μας την αγάπη για την ελληνική γλώσσα, το ενδιαφέρον για τον πλούτο της, την περηφάνια για την καταγωγή της. Έτσι, οι νέοι βολεύονται με την ισοπεδωτική, τη μίζερη, τη λειψή σε πνεύμα και επιλογές, ευκολία της λεγόμενης λατινικής γραφής.

Αναφερόμενοι στην παιδεία, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε για μία ακόμα φορά τη ζημιά που προκαλεί το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Αυτό το νόθο και αμφιλεγόμενο ίδρυμα, που απομυζά τεράστια κρατικά κονδύλια για έρευνες, που δεν έχουμε δει, όχι μόνο επιδιώκει να αποκαθηλώσει την ελληνική γλώσσα, αλλά και προωθεί την Αγγλική.

Εξετάζοντας τον τομέα των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και ιδιαίτερα αυτόν των ηλεκτρονικών μέσων, αντικρίζουμε, χωρίς υπερβολή, τον βιασμό της γλώσσας μας. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες των ηλεκτρονικών Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας δεν ενδιαφέρονται για την ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος, αλλά για το χαμηλότερο κόστος παραγωγής και γι’ αυτό καταλήγουν να γίνονται δήθεν δημοσιογράφοι, άτομα χωρίς μόρφωση και στοιχειώδη γνώση της ελληνικής γλώσσας.

Άτομα χωρίς πρωτοβουλία και το υπόβαθρο να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη. Άτομα που υποτάσσονται στον εργοδότη και τα συμφέροντά του.

Αυτή η υπονόμευση της γλώσσας μας επεκτείνεται σε πολλούς επαγγελματικούς τομείς, όπως των υπηρεσιών, που για να μπορέσει να συνεννοηθεί κάποιος πρέπει να έχει σπουδάσει αγγλική φιλολογία, στον τομέα του τουρισμού, που λόγω της εργοδότησης αλλοδαπών πρέπει να μιλούμε αγγλικά στη ίδια μας τη χώρα, αλλά και στον τομέα της πνευματικής δραστηριότητας, όπως τις εκδόσεις, οι οποίες ταλαιπωρούν βάναυσα τη γλώσσα μας.

Το κυριότερο όμως είναι η ανοχή και η σιωπή όλων σχεδόν των πνευματικών ανθρώπων της Κύπρου και της Ελλάδος που βλέπουν την εθνική καταστροφή που έχει επέλθει και σιωπούν, χωρίς ίχνος ενοχής για την κατάντια του έθνους.

Όμως, σ’ αυτό το άρθρο θα καταπιαστούμε και με κάτι άλλο, που έχει φυσικά έχει σχέση με τη γλώσσα, αλλά παρουσιάζει πολιτικές και κοινωνικές προεκτάσεις.

Το πρόσφατο περιστατικό, με την απεχθή πράξη του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, Δημήτρη Χριστόφια, να μεταφράσει το βιβλίο του στην τουρκική γλώσσα και να το παρουσιάσει πρώτα στα κατεχόμενα, αποτελεί ένδειξη ότι οι λεγόμενοι αριστεροί, οι νεο-ψευτο-κουλτουριάρηδες, στην προσπάθειά τους να εξαλείψουν την ελληνικότητά μας, πλήττουν συνειδητά τη γλώσσα μας.

Θα έχετε παρατηρήσει ότι οι πλείστοι των στελεχών της λεγόμενης αριστεράς, επιδιώκουν να αναγάγουν την κυπριακή διάλεκτο σε γλώσσα. Και για να το επιτύχουν, χρησιμοποιούν όλα τα μέσα που διαθέτουν, θεμιτά και αθέμιτα, για να επιτευχθεί το «προπατορικό τους αμάρτημα», αυτό του εθνομηδενισμού. Θα αποτύχουν ακόμα μια φορά.

Από την άλλη, τα νέα φιλοβρετανικά αστικά φυντάνια της δεξιάς, χρησιμοποιούν την αγγλική τόσο πολύ, ωσάν να είναι η μητρική τους γλώσσα.

Και οι δύο πολιτικές τάσεις της κοινωνίας μας επικαλούνται ως επιχείρημα για το ανίερο έργο τους, ότι δήθεν πρέπει να υπάρξει γλώσσα επικοινωνίας με το τουρκικό στοιχείο.

Η γλώσσα είναι ακόμα ένα πεδίο, το οποίο χρησιμοποιούν οι μειοδότες, για να μεθοδεύσουν το ξεπούλημα της πατρίδας μας.
Γι’ αυτό και εμείς, που είμαστε, αλλά και νιώθουμε Έλληνες, εμείς που θέλουμε να κρατήσουμε την ελληνικότητα της Κύπρου και να την προσφέρουμε ως κληρονομιά στα παιδιά μας, πρέπει να παλέψουμε για να κρατήσουμε ζωντανή τη φλόγα της ελληνικής γλώσσας.

Γιατί αν χαθεί η γλώσσα, θα χαθεί ο τόπος, θα χαθεί το έθνος μας.
Υ.Γ. Αλήθεια, η παιδεία μας τι ρόλο παίζει;

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου