...στην Εκπαίδευση;

«Το κράτος αποσύρεται από την παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης. Η εκπαίδευση καταντά εμπόρευμα και όχι αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε παιδιού».

Κοινή επισήμανση των Εκπαιδευτικών Οργανώσεων, της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (Δ.Ο.Ε.) και της Ομοσπονδίας Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (Ο.Λ.Μ.Ε.). Καταδεικνύει την οδυνηρή πραγματικότητα που επικρατεί στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, το οποίο χρόνο με τον χρόνο χειροτερεύει.

Το κράτος αποσύρεται, η εκπαίδευση υποχρηματοδοτείται. Όλοι (εκπαιδευτικοί, γονείς, κοινωνία) επιβάλλεται να δράσουμε και να αντιδράσουμε. Επιβάλλεται να οριοθετήσουμε, συνειδητά, ποια εκπαίδευση θέλουμε να παρέχουμε στα παιδιά μας. Επιβάλλεται να έχουμε πλήρη επίγνωση τού τι ακριβώς συμβαίνει. Επιβάλλεται να αποτρέψουμε εν τη γενέσει τους φανερές ή κρυμμένες και υφέρπουσες πρακτικές και πολιτικές που πλήττουν τα παιδιά μας.

Η σφαιρική και σε βάθος ενημέρωση των εκπαιδευτικών, των γονιών, της κοινωνίας βαραίνει πρωτίστως τις εκπαιδευτικές οργανώσεις. Για να είμαστε όλοι μαζί, σύμμαχοι και συναγωνιστές στην προσπάθεια θωράκισης του δημόσιου σχολείου.

Η κατάντια της εκπαίδευσης στην Ελλάδα συνοψίζεται, μεταξύ άλλων:
* Κανένας μόνιμος διορισμός τα τελευταία 5 χρόνια. Ούτε στις κενωθείσες (λόγω αφυπηρετήσεων) θέσεις.
* Μισθοί: Αρχίζουν από €600 τον μήνα. Εκπαιδευτικοί με περισσότερα από 30 χρόνια υπηρεσίας €1300 τον μήνα.
* Κάλυψη αναγκών στα σχολεία με αναπληρωτές. Συμβόλαια το πολύ για 8 μήνες.
* Δημοτική Εκπαίδευση: Από τους 20.000 αναπληρωτές το Υπουργείο Παιδείας θα προσλάμβανε φέτος μόνο 10.000 (δηλαδή 10.000 απολύσεις). Μέχρι σήμερα δεν έγιναν ακόμη οι προσλήψεις.
* Μέση Εκπαίδευση: 3.000 οι ελλείψεις αναπληρωτών την περσινή χρονιά.
* Αντιμετώπιση ελλείψεων: Απλώς, δεν γίνονται τα μαθήματα.
* Φέτος, για να μειωθούν οι ανάγκες, τα παιδιά αντί στις 2μ.μ. σχολνάνε στη 1:15μ.μ.
* Αύξηση διδακτικού χρόνου καθηγητών. Υποχρεώνονται να διδάσκουν και «παρεμφερή» μαθήματα: Οι Φιλόλογοι διδάσκουν και Θρησκευτικά, οι Φυσικοί και Μαθηματικά κ.ο.κ.

Η ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης συρρικνώνεται βίαια: Μείωση αριθμού εκπαιδευτικών. Αλλαγή όρων εργασίας. Μείωση προϋπολογισμού. Υποβάθμιση υποστηρικτικών δομών (ειδική εκπαίδευση, αναλφαβητισμός, ενισχυτική διδασκαλία, κ.ά.).
Πώς μπορούμε να αποτρέψουμε αυτές τις πρακτικές και τις πολιτικές; Έχουμε χρέος να αντισταθούμε σθεναρά. Με υπευθυνότητα και σοβαρότητα. Πείθοντας τους πάντες, πια, ότι το δημόσιο σχολείο κινδυνεύει. Τα παιδιά μας αντιμετωπίζονται ως στεγνοί αριθμοί. Η κοινωνία αποδομείται. Αναπαράγονται και διευρύνονται οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες. Οδηγούμε τα παιδιά στην «εκπαιδευτική φτώχια».

Δ.Ο.Ε. και Ο.Λ.Μ.Ε. πραγματοποίησαν πρόσφατα εικοσιτετράωρη απεργία. Προέταξαν όλα τα πιο πάνω και πολλά άλλα, που η ελληνική κοινωνία βιώνει καθημερινά. Η συμμετοχή από την πλευρά των εκπαιδευτικών στις απεργίες ήταν για τη Δ.Ο.Ε. στο 5% και για την Ο.Λ.Μ.Ε. στο 2%!!! 95 και 98 στους 100, αντίστοιχα, δεν έκαναν απεργία. Δεν ακολούθησαν την απόφαση των εκπαιδευτικών τους οργανώσεων.

Ο δρόμος προς τον επιδιωκόμενο σκοπό επιβάλλεται να αλλάξει. Η πρόκληση, σήμερα, για τις εκπαιδευτικές οργανώσεις είναι η εξεύρεση ή η επινόηση κατάλληλου τρόπου για να μπορέσουν πραγματικά να προστατεύσουν και να διασώσουν το δημόσιο σχολείο. Να διασφαλίσουν την παροχή δωρεάν ποιοτικής εκπαίδευσης σε όλα ανεξαίρετα τα παιδιά. Οι αποφάσεις που δεν επιφέρουν αποτελέσματα, που πλήττουν περισσότερο το δημόσιο σχολείο δεν μπορούν να είναι στις επιλογές μας.

Το να ξοφλούμε απλώς, κάνοντας «το καθήκον μας» χωρίς αποτελέσματα, δεν είναι λύση. Το δημόσιο σχολείο θα συνεχίσει την ελεύθερη καταστροφική πτώση. Εμείς είμαστε ταγμένοι να το προστατεύσουμε! Οφείλουμε να βρούμε τους τρόπους και στην ανάγκη να τους επινοήσουμε! Ώριμα, υπεύθυνα, συνετά και κυρίως αποτελεσματικά.

ΦΙΛΙΟΣ ΦΥΛΑΚΤΟΥ
Πρόεδρος ΠΟΕΔ