Οι τεκμηριωμένες και στέρεες διαφωνίες συνιστούν πολιτικά εφόδια για έναν Πρόεδρο, φτάνει να επιθυμεί να το αξιοποιήσει και όχι να τα θεωρεί αβάσιμες φοβίες

Ο Πρόεδρος είχε αφετηρία τη δέσμευση (!) προεκλογικά για κάτι συγκεκριμένο: το όποιο σχέδιο λύσης δεν θα κινείται στη φιλοσοφία, δομή ή περιεχόμενο του Σχ. Ανάν, αλλά σε κάτι εντελώς διαφορετικό και σαφώς βελτιωμένο. Περάσαμε από τις διακηρύξεις για διαγώνιες συνομιλίες (εισάγοντας Ελλάδα και Τουρκία), ώστε η ε/κ πλευρά να γωνιάσει την Τουρκία, έλεγαν! Τελικά, μοίρασε εξίσου την κυριαρχία και το ψευδοκράτος μπαινοβγαίνει στα γραφεία Ευρωπαίων αξιωματούχων και άλλων. Δυστυχώς, η τουρκική κατοχή της Κύπρου και ο εποικισμός μετεξελίχθηκαν σε διαφορά ανάμεσα στις δύο κοινότητες… Η Τουρκία εμπλέκεται στη «διεθνή πτυχή» (ή εξωτερική) που αφορά τρίτες χώρες, που θα ρυθμιστεί μέσω διεθνούς διάσκεψης. Στην πραγματικότητα, η «εξωτερική πτυχή» είναι η ουσία του προβλήματος.

Παρεμπιπτόντως, οι τεκμηριωμένες και στέρεες διαφωνίες συνιστούν πολιτικά εφόδια για έναν Πρόεδρο, φτάνει να επιθυμεί να το αξιοποιήσει και όχι να τα θεωρεί αβάσιμες φοβίες. Το πρόβλημα είναι με εκείνους που προσδίδουν στην Τουρκία δικαιώματα, επειδή αυτό βολεύει τις επικοινωνιακές κινήσεις εξαπάτησης που στήνονται από τώρα. Ειδικά σε σχέση με το καθεστώς των επεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας σήμερα, οι κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδας έπεισαν μετά το 1974 τη διεθνή κοινότητα ότι η Τουρκία απώλεσε τυχόν τέτοια δικαιώματα, εφόσον δεν εκπληρώνει τις ελάχιστες υποχρεώσεις της στο πλαίσιο των συμφωνιών και συνεχίζει την παράνομη κατοχή μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία δεν αναγνωρίζει καν.

Το θέμα των εγγυήσεων στην Κυπριακή Δημοκρατία είχε προκύψει από τον Ν. Αναστασιάδη στο Σχ. Ανάν, που θεωρούσε τότε ότι η Τουρκία είχε «και σήμερα αλώβητο το επεμβατικό της δικαίωμα βάσει των συμφωνιών του 1960». Στο Σχ. Ανάν νεκρανάστησαν επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία, ώστε τα επεμβατικά δικαιώματα που το Σχ. Ανάν παραχωρούσε στην Τουρκία να εμφανιζόταν ότι δεν άλλαζαν προς το χειρότερο την κατάσταση. Σήμερα, εν έτει 2016, καθώς η Τουρκία έχει διασφαλιστεί μέσω της συγκυριαρχίας στο όποιο κράτος προκύψει, ο Αβ. Νοεφύτου πρωτοστατεί στην ίδια γραμμή, προσδίδοντας επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία και ΣΗΜΕΡΑ. Ο καθένας μπορεί να υπολογίσει γιατί επιμένει σε αυτή τη θέση.

Μοναδικό επιχείρημα που προβλήθηκε έκτοτε ήταν πως, χωρίς τουρκικές εγγυήσεις, αυτόματα καταργείται και η Κυπριακή Δημοκρατία! Τέτοια ανόητα επιχειρήματα προβάλλονται τη στιγμή που η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της ΚΔ είναι άλλη από τη Συνθήκη Εγγυήσεων, είμαστε στην ΕΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας/ΟΗΕ επιβεβαίωσε ομόφωνα ότι η νέκρωση/κατάργηση επιμέρους προνοιών των συμφωνιών του 1960 (όπως η αποχώρηση των Τουρκοκυπρίων από το κράτος) δεν συνιστούν κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία συνεχίζει έκτοτε να αναγνωρίζεται.

Πρόσφατα άκουσα εκπρόσωπο της ίδιας γραμμής να προβάλλει το εξής: Στο πλαίσιο της όποιας λύσης, η διατήρηση των αγγλικών βάσεων διασφαλίζει τη μετεξέλιξη της ΚΔ. Δεν ξέρω αν με τέτοια μυαλά θα συμμεριστούν και τη θέση του Ερντογάν, ότι με τα επεμβατικά δικαιώματα θα μας προστατεύει από το Ισλ. Κράτος και την τρομοκρατία. Αυτό ομολογώ ότι δεν το σχολίασε ο εκπρόσωπος του Αβ. Νεοφύτου, αλλά διερωτώμαι μέχρι πού θα φτάσει η παραπλάνηση.

Το 2004 είχε πρωτοστατήσει ο Ν. Αναστασιάδης στην… «τολμηρή» άποψη την οποία μετά υιοθέτησε και ο Αβ. Νεοφύτου, που επαναλαμβάνει σήμερα. Ας ρωτήσει τον Πρόεδρο αν συνεχίζει στην ίδια γραμμή. Πάντως, ο ΥπΕξ της Κυβέρνησης Γ. Κασουλίδης έχει άλλη άποψη που εξέφρασε πρόσφατα, όταν αναφερόμενος στις τουρκικές εγγυήσεις, επεσήμανε ότι έχουν εδώ και δεκαετίες καταρρεύσει. Δεν μπορεί η Τουρκία να έχει επεμβατικά δικαιώματα στην Κυπριακή Δημοκρατία σήμερα, επειδή συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του 1960, ενώ έκτοτε η Τουρκία έχει καταπατήσει ήδη όλες τις υποχρεώσεις της και συνεχίζει την κατοχή και τον εποικισμό στην Κυπριακή Δημοκρατία, που δεν αναγνωρίζει καν.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D) -
[email protected]