...«προσηλυτισμός» και το πνεύμα της εποχής

Πώς μπορεί ένας «δόλιος» μητροπολίτης να τον «παρασύρει»; Και σε τι, σε ναρκωτικά, ανήθικες καταστάσεις, να του κλέψει χρήματα;

Δικάζεται ο Μητροπολίτης Αθανάσιος για προσηλυτισμό «ανηλίκου» σαράντα τριών χρονών στον μοναχισμό. Σχήμα οξύμωρο. Επίσης οξύμωρο είναι ότι καλείται σε δίκη, φυσικά όχι από τον μοναχό, αλλά από τους γονείς τού μοναχού. Και επίσης παράξενο, ότι βρέθηκε δικηγόρος που όλα αυτά θα τα υποστηρίξει στο δικαστήριο για να δικαιωθούν οι γονείς που «προστατεύουν» το παιδί τους, χωρίς τη συγκατάθεση του παιδιού τους.

Και ακόμη πιο περίεργο ότι ζητούν αποζημίωση δύο εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς λογική αιτιολογία που ο απλός άνθρωπος να μπορεί να την καταλάβει. Τα δύο εκατομμύρια είναι για ψυχική οδύνη, για τιμωρία, για αντιστάθμισμα του παιδιού τους, που απλώς έγινε μοναχός;

Και προχωρώ πιο κάτω με τον συλλογισμό μου. Εάν τελικά όντως κερδηθεί η δίκη και υποχρεωθεί να πληρωθεί το ποσόν των δυο εκατομμυρίων, το σαραντατριάχρονο «παιδί» θα υποχρεωθεί να φύγει από τη μονή; Φυσικά όχι. Τότε προς τι όλη η φασαρία και τα δικαστήρια και τα άρθρα με κατηγορίες;

Όλα εις μάτην. Και ακόμη παραπέρα, σκέφτηκαν οι, κατά τα άλλα, συμπαθείς γονείς ότι φυσικά και δεν έχει στην τσέπη του ή σε προσωπικό λογαριασμό, λόγω ας πούμε μισθού, δύο εκατομμύρια ευρώ ο Μητροπολίτης Αθανάσιος για να τους τα δώσει ως «αντιστάθμισμα» για το παιδί τους που έγινε μοναχός;

Από πού θα τα βρει να τα πληρώσει; Μα, φυσικά, από τα χρήματα που αποδεδειγμένα η Μητρόπολη Λεμεσού δίνει καθημερινά για σιτισμό εκατοντάδων απόρων στον περίβολο του μητροπολιτικού ναού, από το πρόγευμα που προσφέρει εδώ και 4 χρόνια καθημερινά σε εκατοντάδες άπορους μαθητές της Λεμεσού.

Από τις οικονομικές βοήθειες προς άτομα που δεν έχουν να πληρώσουν ούτε το ρεύμα, το νερό, από απόρους φοιτητές που ουσιαστικά η Μητρόπολη τούς σπουδάζει. Ακόμη και ο πιο άσχετος με τα εκκλησιαστικά καταλαβαίνει ότι τα χρήματα θα τα στερηθούν φτωχοί συμπολίτες μας. Και ας μην πει κάποιος ότι έχει λεφτά η Εκκλησία με τους μεγάλους πολυελαίους και τα δήθεν χρυσά καντήλια, γιατί αυτά προέρχονται από δωρεές πιστών κατά το πλείστον. Άσε που δεν νομίζω να δέχονται αντί των μετρητών πληρωμή σε είδος, ήτοι πολυελαίους.

Πραγματικά με λύπη αντίκρισα αυτήν την είδηση. Λύπη για το υλιστικό και ακατανόητο πνεύμα του κόσμου από τη μια, και από την άλλη για τη στεναχώρια που περνούν οι γονείς (που για εμένα δεν δικαιολογείται). Ο μοναχός είναι σαράντα τριών χρονών με πτυχία και διδακτορικό.

Άρα συνειδητοποιημένο άτομο και έξυπνο. Πώς μπορεί ένας «δόλιος» μητροπολίτης να τον «παρασύρει»; Και σε τι, σε ναρκωτικά, ανήθικες καταστάσεις, να του κλέψει χρήματα; Γιατί διάλεξε, ας πούμε, αυτόν και όχι κάποιον άλλο να τον «παρασύρει»; Και τι να του τάξει;

Αγρυπνίες, έγερση από τον ύπνο κάθε ημέρα στις τρεις το πρωί, τρεις φορές την εβδομάδα φακές με το ξύδι; Γιατί άλλοι γονείς δεν διαμαρτύρονται και μάλιστα είναι υπερήφανοι για την επιλογή του παιδιού τους; Νομίζω δεν χωρεί αμφιβολία ότι ένας ενήλικας μπορεί να κάνει τις επιλογές του και δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να του επιβάλει τι να πράξει.

Διάβασα ότι πριν πάει να γίνει μοναχός, είχε μια σχέση με μια κοπέλα και σχεδίαζαν πιθανόν να παντρεύονταν. Χωρίς να είμαι απόλυτος, πιστεύω ότι αν η επιλογή του δεν άρεσε στους γονείς, μπορεί και όσα τραβάει τώρα ο μητροπολίτης Αθανάσιος να τα τράβαγε η κοπέλα, σε διαφορετικό στυλ φυσικά, έξω από δικαστήρια.

Ας με συγχωρέσουν οι γονείς για τις απόψεις μου για ένα προσωπικό τους θέμα, αλλά από τη στιγμή που επέλεξαν να το δημοσιοποιήσουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τότε πλέον δεν είναι προσωπικό αλλά καθίσταται «δημόσιο» και μπορεί ο καθένας να το σχολιάσει.

Εύχομαι στο τέλος οι γονείς να αποδεχθούν το δικαίωμα του παιδιού τους να επιλέξει αυτό που θέλει (όπως και αυτοί έκαναν στη ζωή τους), καθώς και το δικαστήριο (είμαι σίγουρος γι’ αυτό) να επιβεβαιώσει και δικαστικά το δικαίωμα του καθενός ενήλικα να επιλέγει αυτό που θέλει στη ζωή του αλλά και να απαλλάξει και τον μητροπολίτη από μια χωρίς βάση κατηγορία, για να μπορέσει να ασχοληθεί με το πνευματικό του έργο και με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας μας.

ΝΕΑΡΧΟΣ ΠΑΝΑΓΗ
Ορθοδοντικός