Όταν παρασιωπάται η αλήθεια φανερώνει πως δεν έχουμε πολιτικά διεκδικητικά αιτήματα, ούτε δικά μας προγράμματα
Διαχρονικά στην Κύπρο κινούμαστε μέσα από ελλείμματα, πάθη, αντεγκλήσεις, κατηγορίες, ανεκπλήρωτους οραματισμούς, ύβρεις, που στη διάρκεια του χρόνου μένουνε μετέωρα, αμφίθυμα και παράλυτα, ένεκα πολιτικών συγκρούσεων που έγιναν αγώνες, ακτιβιστικές δράσεις και πολιτική δράση, με πανουργία και ετσιθελισμό, και στερούν δικαιώματα και ελευθερία έκφρασης.
Μείναμε αιχμάλωτοι του εαυτού μας και της τυφλότητας, που αμφότερα περικλείουν αδιαφορία, όπως επισημαίνει ο Πίτερ Μπρουκ, και δεν παίρνουμε το σμιλάρι, κατά τον Αϊνστάιν, να σμιλεύσουμε «εκεί έξω» και να ανταποκριθούμε στο πανανθρώπινο μήνυμα της «Αντιγόνης».
Η τελευταία τονίζει: «Γεννήθηκα για ν’ αγαπώ και όχι για να μισώ», που ακούσθηκε πριν από λίγες μέρες στο αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας, για να σμιλεύσει τα αισθήματα και τις καρδιές των Κυπρίων προς την ειρήνη, η οποία ανακόπηκε από τα τραγικά γεγονότα του 1963, ενώ από τη γέννηση της Κυπριακής Δημοκρατίας την απαξιώσαμε επανειλημμένα, ούτε επιδείξαμε προς αυτήν τον απαιτούμενο σεβασμό από αμφότερες τις πλευρές.
Παραμείναμε προσηλωμένοι στην αχαλίνωτη σύγκρουση και επιθετικότητα, που τροφοδοτήθηκαν από τον φόβο, τις εμμονές, το μίσος και την εκδίκαση, η οποία εκπορευόταν από το παρελθόν και τον μεγάλο ιδεαλισμό.
Αυτά όλα χωρίς περιστροφές έφεραν αίμα, συγκρούσεις, ακραίες πολιτικές θέσεις και γεγονότα, κοινωνική, οικονομική, εδαφική ανακατάταξη και πολιτειακή ισοπέδωση, την κυπριακή τραγωδία και μια ημικατοχή, εξαφάνιση του ενιαίου κράτους, κομματικές συγκρούσεις και τις μετέπειτα οικονομικές και κοινωνικές ισοπεδώσεις που ακολούθησαν μετά το 1974, λόγω μιας σειράς αυθαιρεσιών, διαφθοράς, απληστίας και ροπής προς το χρήμα, αντί για απελευθέρωση της πατρίδας μας και δημιουργία κράτους με αξιώσεις και σεβασμό.
Δυστυχώς η αδράνεια, η απουσία προσανατολισμού και απόφασης για το μέλλον στήριξαν όλες τις δυνάμεις που αγαπούν, στηρίζουν και προστατεύουν την απραξία να δράσουν και να εκφράσουν πολιτική αδυναμία και συνειδητή απεμπόληση, για αναζήτηση κάθε κινητήριου νοήματος, για χάραξη γραμμής για το μέλλον και επανένωση της μοιρασμένης πατρίδας.
Αυτό το κενό παρουσίασε, αλήθεια, μόνιμη πορεία και απάρνηση ευθύνης για επιβίωση και μια ροπή στο παρελθόν και στην ταυτότητά μας, λόγω της συνδρομής του αρχαίου ελληνικού κόσμου στην Αναγέννηση και του Διαφωτισμού στην Ευρώπη, επειδή αυτά δεν μεταφυτεύθηκαν στις μάζες και έμειναν εγκλωβισμένα στους κόλπους των διανοουμένων μας, ούτε πέρασαν για να ριζώσουν στην παιδεία μας και μέσα στον ψυχισμό μας.
Εάν συνέβαιναν αυτά, θα αξιοποιούσαμε τη λογική για να λύσουμε τα προβλήματα μέσα από την έρευνα, την ανάλυση των γεγονότων και δεδομένων και την αναβίωση των ριζών μας, που θα κινούνταν διαρκώς προς το μέλλον, επειδή ως άνθρωποι είμαστε όντα υπό αδιάλειπτη αλλαγή και μεταμόρφωση.
Αυτό θα μεταβάλλεται όταν είμαστε ελεύθεροι πολίτες και οι ρίζες εξακολουθούν να κρατούν βαθιά μέσα στη γη που γεννηθήκαμε, σύμφωνα με τον Άραβα Αλί Αχμάντ Σαΐντ Εσμπέρ, γεννημένο στη Συρία, που διεκδικεί το Βραβείο Νόμπελ και που καταλήγει «ότι η ταυτότητα δεν έρχεται από το παρελθόν» και ότι «η ταυτότητα των λαών της Μεσογείου είναι το άνοιγμα προς τον Άλλο».
Γι’ αυτό, όλοι εμείς πρέπει να διαχειρισθούμε με μεθοδικότητα τα προβλήματα του τόπου και την επιβίωσή μας, αφού ντυθούμε με το ένδυμα της αλήθειας, που θα καλύψει όλες τις πολιτικές και το απέραντο λιβάδι της κυπριακής κοινωνίας προς το μέλλον. Όταν παρασιωπάται η αλήθεια φανερώνει πως δεν έχουμε πολιτικά διεκδικητικά αιτήματα, ούτε δικά μας προγράμματα.
Με το να επιμένουμε σε πολιτικές συγκρούσεις, μας εξασθενούν ποικιλότροπα και δεν μας επιτρέπουν να αντικρίσουμε ρεαλιστικά τα πράγματα, με αισιοδοξία προς το μέλλον και με συλλογική δράση.
Αυτό θα επιτευχθεί μονάχα όταν κατανοήσουμε πως «όσο μικρός και αν είναι ο τόπος μας και ασήκωτος ο βράχος, αυτόν μπορεί να τον φάμε με τα νύχια μας», σύμφωνα με τον Θεοδόση Πιερίδη, φτάνει να κάνουμε μια αντικειμενική ανάγνωση των κινδύνων που μας βρήκαν και πώς μπορούμε να τους ξεπεράσουμε.
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ
