Γιορτάσαμε πανηγυρικά πριν από λίγες μέρες την 56η επέτειο της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως είθισται, με στρατιωτική παρέλαση, δοξολογίες, επετειακές εκπομπές στα ΜΜΕ και εκδηλώσεις. Η σημασία της ημέρας της ανεξαρτησίας οποιασδήποτε χώρας είναι μεγάλη, εξού και απολαμβάνει ιδιαίτερων εορτασμών. Στην περίπτωση της χώρας μας, η σημασία είναι ακόμη πιο μεγάλη αφού, από της δημιουργίας της, η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκεται υπό συνεχή αμφισβήτηση, υπόσκαψη και πολιορκία. Πρωτοστάτης αυτής της αμφισβήτησης, υπόσκαψης και πολιορκίας είναι η Τουρκία, που από το 1956, πριν δηλαδή τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας, στοχοθέτησε επακριβώς τις επιδιώξεις της σε σχέση με αυτήν και ανέπτυξε συγκεκριμένη στρατηγική για υλοποίησή τους.
Τα κράτη αυτοπροσδιορίζονται στο παγκόσμιο πολιτικό στερέωμα από μία σειρά ποιοτικών και ποσοτικών παραμέτρων που τα χαρακτηρίζουν. Η δημοκρατικότητα του πολιτεύματος, η ποιότητα ζωής των πολιτών, η ευρωστία και το μέγεθος της οικονομίας, η έκταση, ο πληθυσμός, η γεωγραφική θέση και ο πολιτισμός αποτελούν τις βασικές παραμέτρους. Κάποιες από αυτές, όπως η γεωγραφική θέση και η έκταση, είναι σταθερές αφού δεν είναι δυνατόν να μεταβληθούν. Οι πλείστες, όμως, είναι μεταβλητές και εξαρτώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τον ανθρώπινο παράγοντα.
Οι διεθνείς αξιολογήσεις της ευημερίας και ανταγωνιστικότητας των κρατών της υφηλίου καταδεικνύουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, το γεγονός ότι η διεθνής καταξίωση ενός κράτους εξαρτάται ελάχιστα από την έκτασή του. Για παράδειγμα, την τελευταία 10ετία, η μικρή Σιγκαπούρη των 719 τ.χλμ., με πληθυσμό 5,4 εκ., φιγουράρει συστηματικά στις πρώτες θέσεις των παγκόσμιων αξιολογήσεων, ενώ η Νιγηρία των 923.768 τ.χλμ., με πληθυσμό 173,6 εκ., κατατάσσεται μονίμως στον πυθμένα της λίστας. Οι αξιολογήσεις αυτές καταδεικνύουν μία ευθέως ανάλογη σχέση μεταξύ της ποιότητας του πολιτεύματος, της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και της ευημερίας των πολιτών και μία αντιστρόφως ανάλογη σχέση των πιο πάνω παραμέτρων με τη διαφθορά.
Η πατρίδα μας τα τελευταία 8 χρόνια διέρχεται μία εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Οι δύο τελευταίες διακυβερνήσεις Χριστόφια και Αναστασιάδη κατάφεραν να ευνουχίσουν και να αποδομήσουν την Κυπριακή Δημοκρατία από όλες τις πλευρές. Πολιτικά, με την αναβάθμιση του ψευδοκράτους σε εν δυνάμει συνιστώσα πολιτεία του κυοφορούμενου ομόσπονδου κράτους. Θεσμικά, με τη διαφθορά, την ατιμωρησία, τη συγκάλυψη, την αναξιοκρατία και την απαξίωση των πολιτών.
Οικονομικά, με τη φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού μέσα από ερασιτεχνικούς χειρισμούς και προσχεδιασμένες, προδοτικές, αχρείαστες, παράνομες και πρωτοφανείς αποφάσεις που διέλυσαν το τραπεζικό σύστημα, έριξαν την οικονομία σε βαθιά ύφεση και ξεπούλησαν την περιουσία του λαού στους ξένους.
Κοινωνικά, με τη διάλυση της δημόσιας υγείας, την υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας, τον εξευτελισμό της κοινωνικής μέριμνας, την ανεργία, την εξαναγκαστική μετανάστευση του εργατικού δυναμικού και την εισοδηματική ανισότητα. Στρατιωτικά, με τη διάβρωση του αξιόμαχου της Εθνικής Φρουράς.
Τελευταία γίνεται ευρεία αναφορά στη σημασία συνέχισης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περίπτωση λύσης του κυπριακού προβλήματος και διαφύλαξής της ως κόρης οφθαλμού, αφού αποτελεί τον μέγιστο συντελεστή ισχύος της ελληνοκυπριακής πλευράς και του κυπριακού λαού γενικότερα. Πολύ ορθά, κατά την ταπεινή μου άποψη. Σπανίως, όμως, γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία υπόκειται σε συνεχή ακρωτηριασμό και ευνουχισμό εκ των έσω. Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το ευρύτερο διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο.
Η μέγιστη τιμή που μπορεί να προσφέρει ο οποιοσδήποτε στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι ο σεβασμός της. Ιδιαίτερα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που έχει ορκιστεί να την προασπίζεται. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ανάγκη από έργα και όχι λόγια. Ακούμε καθημερινά τον Πρόεδρο, τους Υπουργούς και τους πολιτικούς να εκστομίζουν πύρινους λόγους, δεσμεύσεις και υποσχέσεις σε σχέση με την προάσπιση και συνέχισή της. Ταυτόχρονα, όμως, βιώνουμε τον ευνουχισμό και την αποδόμησή της με τις πράξεις τους. Τη διαφθορά, την ιδιοτέλεια, την αδικία, την παρανομία, την ατιμωρησία, τη συγκάλυψη, το ψέμα, τον ερασιτεχνισμό και την υπόσκαψη.
Ο λαός έχει ευθύνη να προασπιστεί την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο καθένας από εμάς τους απλούς πολίτες αυτού του τόπου έχουμε ιστορική ευθύνη να γίνουμε εγγυητές και φύλακές της και να την προστατεύσουμε από όλους αυτούς που την υποσκάπτουν, την αποδομούν και την ευνουχίζουν. Εντός και εκτός. Εσκεμμένα και άθελα.
ΑΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ
