Ανησύχησαν όλοι με τις δηλώσεις του Ερντογάν του Μεγαλοπρεπούς, οι οποίες ευθέως αμφισβητούνε τη Συνθήκη της Λωζάννης, ως αν και επρόκειτο για κεραυνό εν αιθρία. Αναρωτιέμαι, για πόσο βλάκες μάς θεωρούν (ή πράγματι είμαστε), για να προσποιούμαστε ότι αυτό είναι κάτι καινούργιο; Η Τουρκία, με πράξεις, συστηματικά αμφισβητεί και παραβαίνει τη Συνθήκη της Λωζάννης, ενώ τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάς περιορίζονται σε χλιαρές μέχρι ανύπαρκτες αντιδράσεις.

Οι Έλληνες της Πόλης, της Ίμβρου και της Τενέδου, βάσει της Συνθήκης, απολάμβαναν εκτεταμένες ελευθερίες και δικαιώματα, τα οποία προστάτευαν την εθνική και θρησκευτική τους οντότητα. Η Ίμβρος και η Τένεδος μάλιστα, ενώ ανήκαν μεν στην Τουρκία, απολάμβαναν καθεστώς αυτοδιοίκησης.

Με πρόφαση την προβοκατόρικη ενέργεια της τουρκικής κυβέρνησης, να τοποθετήσει βόμβα στο πατρικό του Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, τον Σεπτέμβρη του 1955, ο τούρκικος όχλος έκαψε, λεηλάτησε τα ελληνικά σπίτια και καταστήματα, βεβήλωσε νεκροταφεία και εκκλησίες και σπέρνοντας τον φόβο εξανάγκασε τους Έλληνες να φύγουν. Η πραγματική αιτία του πογκρόμ ήταν η Κύπρος και ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ.

Στη συνέχεια το 1964 με το σταδιακό κλείσιμο των ελληνικών σχολείων στην Ίμβρο και Τένεδο και τη δημιουργία ανοικτών φυλακών, δημιούργησε ένα κλίμα τρομοκρατίας, το οποίο εξανάγκασε τους κατοίκους σε φυγή και τους αντικατέστησε με Τούρκους εποίκους.

Η Τουρκία αμφισβητεί τη Συνθήκη, με τη συχνή, τακτική και συστηματική παραβίαση του ελληνικού και κυπριακού εναέριου χώρου καθώς και των χωρικών υδάτων. Ευθαρσώς αμφισβητεί την κυριαρχία της Ελλάδος στα νησιά και τις βραχονησίδες του Αιγαίου (ας θυμηθούμε τα Ίμια και όχι μόνο) και τις «αβλαβείς διελεύσεις», κατά τον ΠτΔ, του Μπαρμπαρός και της Καλλίπολης στην κυπριακή ΑΟΖ. Αλλά οι πρώτες που παραβίασαν τη Συνθήκη της Λωζάννης ήταν η Αγγλία και η Ελλάς.

Με τη Συνθήκη η Τουρκία παραιτείτο άπαξ και διά παντός επί των δικαιωμάτων της, στην τότε (όπως και τώρα) αγγλοκρατούμενη νήσο Κύπρο. Τόσο η Μεγάλη Βρετανία όσο και η Ελλάς αθέτησαν και αναίρεσαν τις υπογραφές τους, προσκαλώντας την Τουρκία να έχει λόγο και ρόλο στην Κύπρο, για να προστατευτούν τα συμφέροντα των, μέχρι τότε, μουσουλμάνων πολιτών της βρετανικής αποικίας της Κύπρου.

Χωρίς να θέλω να μειώσω τη σημασία της επίσημης, από το στόμα του Τούρκου Προέδρου, αμφισβήτησης της Συνθήκης, βρισκόμαστε ως Κύπρος μπροστά σε ένα βασανιστικό δίλημμα. Με αυτούς τους Τούρκους και με αυτή την Τουρκία θα υπογράψουμε, καλή τη πίστει, τη διά-λυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτοί που δεν σεβάστηκαν ποτέ, μα ποτέ, την υπογραφή τους θα τη σεβαστούν τώρα;

Και όταν δεν θα υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία να μας προστατεύσει, ή τουλάχιστο να έχει κάποιο λόγο στα διεθνή φόρα να διεκδικήσει το δίκαιό μας, ποιος θα το κάνει; Αυτοί που μας εγγυηθήκαν το 1960. Όπως το έκαναν το 1974; Η αναφορά στην Ελλάδα αφορά τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις και όχι τον αδελφό ελληνικό λαό, που πολλάκις μάς συμπαραστάθηκε και πότισε με το αίμα των παιδιών του τα άγια χώματά μας.

Τόσο οι δημοκρατικά εκλεγμένες όσο και οι μη ελληνικές κυβερνήσεις διαχρονικά φάνηκαν κατώτερες των περιστάσεων όσον αφορά την Κύπρο. Για αυτές η Κύπρος ήταν ένας βραχνάς, ένα αγκάθι στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, που έπρεπε όπως-όπως να ξεφορτωθούν. Ποτέ δεν κατάλαβαν ότι η Τουρκία δεν είναι μόνο την Κύπρο που ορέγεται, αλλά και το Αιγαίο και τη Θράκη. Και αυτό άρχισε να γίνεται ορατό.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Τόσο η Ευρώπη όσο και η Τουρκία γνωρίζουν ότι ποτέ, μα ποτέ, δεν θα μπορέσει η Τουρκία να ενταχθεί στην ΕΕ ως πλήρες και ισότιμο μέλος. Στην καλύτερη περίπτωση θα είναι μια ειδική σχέση. Και όταν θα έρθει η ώρα, η Μεγάλη Τουρκία να «καϊλήσει» σε μία ειδική σχέση (και όχι πλήρη ένταξη) θα ζητήσει αντάλλαγμα Κύπρο, Αιγαίο και Θράκη.

Και οι Ευρωπαίες εταίρες μας και υπερατλαντικοί σκούντροι μας θα στέρξουν να την ικανοποιήσουν γιατί, όπως η Ελλάδα (και εμείς), επιτρέψαμε τη σταδιακή ενοχοποίηση των τουρκικών εγκλημάτων της εισβολής και καταγάγαμε το Κυπριακό σε πρόβλημα ενδοκοινοτικό, έτσι επιτρέψαμε, διά της γκριζοποίησης του Αιγαίου και εκτουρκισμού της Θράκης, σταδιακά η Τουρκία να εμπεδώνει διεθνώς ότι έχει να παίρνει από την Ελλάδα.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΙΒΙΤΑΝΙΔΗΣ
M.Sc., B.Sc., Εκπρόσωπος Τύπου, Ε.Ε. ΔΗ.ΚΟ. Πάφου