Οι χωρίς ουσία συζητήσεις και τα εκατέρωθεν λιβανίσματα δεν έχουν θέση στον σοβαρό συνδικαλισμό

Αναφέρομαι σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Πολίτης», ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου, με τίτλο «Συγκλίσεις ΔΗΣΥ με ΣΕΚ για ΓεΣΥ και Ταμεία Προνοίας», στο οποίο περιγράφονται τα συμπεράσματα πρόσφατης συνάντησης των ηγεσιών ΔΗΣΥ - ΣΕΚ. Βάσει του δημοσιεύματος, μετά το πέρας της εν λόγω συνάντησης και κατόπιν σχετικού ερωτήματος δημοσιογράφου για τα ζητήματα στα οποία υπήρξαν συγκλίσεις, ο κ. Νεοφύτου απάντησε ότι για το ΓεΣΥ συμφώνησαν ότι πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στον ασθενή να έχει την επιλογή του γιατρού της προτίμησής του.

Αμάν συμφωνία! Μήπως ΔΗΣΥ - ΣΕΚ τη θεωρούν και ως κατόρθωμα; Μόνο αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική παράταξη και η μεγαλύτερη συνδικαλιστική οργάνωση του τόπου μας στο μόνο που κατέληξαν για το ΓεΣΥ (μετά από δεκαετίες συζητήσεων και μελετών) είναι ότι ο ασθενής θα πρέπει να έχει δικαίωμα επιλογής του γιατρού της προτίμησής του. Μια παράμετρος που θεωρείται από όλους αυτονόητη και, ούτως ή άλλως, συμπεριλήφθηκε εξαρχής στους σχεδιασμούς.

Με τέτοιες δηλώσεις ΔΗΣΥ και ΣΕΚ ουσιαστικά υποτιμούν τη νοημοσύνη του απλού πολίτη. Παράλληλα, υποβαθμίζουν τη σημασία της πρόσφατης εξαγγελίας του Προέδρου Αναστασιάδη ότι το ΓεΣΥ θα εφαρμοσθεί στη βάση των υφιστάμενων σχεδιασμών και θα εφαρμοσθεί το αργότερο μέχρι το 2020. Μια εξαγγελία ιστορικής σημασίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι προέκυψε μετά από συμφωνία (υπό μορφή εθνικής στρατηγικής) μεταξύ του Προέδρου της Δημοκρατίας και των αρχηγών όλων των πολιτικών κομμάτων.

Είναι δηλαδή ωσάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εξήγγειλε την αγορά συγκεκριμένου μοντέλου αυτοκινήτου με όλες τις λεπτομέρειες του εξοπλισμού (αισθητήρες, δερμάτινα καθίσματα, ζάντες αλουμινίου κ.λπ.) και από την άλλη, οι κύριοι Νεοφύτου και Μάτσας να δηλώνουν χαρούμενοι ότι συμφώνησαν, κατόπιν «εποικοδομητικού» διαλόγου, πως το συγκεκριμένο αυτοκίνητο θα πρέπει να έχει τιμόνι! Μα καλά, πιστεύουν πραγματικά ότι με τον τρόπο αυτό παράγουν έργο και εξυπηρετούν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της κυπριακής κοινωνίας;

Δεν θα σχολιάσω τη στάση του κ. Αβέρωφ. Είναι εμπειρικά προφανές ότι η μόνη έγνοια του είναι πώς θα διασφαλιστούν τα συμφέροντα των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών.

Για τη ΣΕΚ όμως περιμέναμε κάτι παραπάνω. Η απειρία δυστυχώς του κ. Μάτσα, νέου Γενικού Γραμματέα, να διαχειριστεί τις κουτοπονηριές του κ. Αβέρωφ, ίσως να οδήγησε σε αυτό το ολίσθημα. Υπενθυμίζουμε όμως στον κ. Μάτσα ότι ηγείται μιας οργάνωσης που ταυτίστηκε με τους αγώνες της εργατιάς και που ευτύχησε να διοικηθεί από ηγέτες (βλ. Κεττένης, Μωυσέως) που δεν δίστασαν, όταν οι περιστάσεις το απαιτούσαν, να συγκρουστούν ακόμη και με πολιτικούς αρχηγούς της, συγγενικής ιδεολογικά, δεξιάς παράταξης.

Οι χωρίς ουσία συζητήσεις και τα εκατέρωθεν λιβανίσματα, στο πλαίσιο δήθεν διατήρησης των καλών σχέσεων με τους εκάστοτε πολιτικούς, δεν έχουν θέση στον σοβαρό συνδικαλισμό και ποτέ δεν ωφέλησαν τον τόπο μας.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Λέκτορας Οικονομικών