Έκφραση σοβαρότητας ή συναισθηματικής εκτόνωσης

Κατά περιόδους πραγματοποιούνται σε διάφορες χώρες σειρά δημοψηφισμάτων για εθνικά, οικονομικά, πολιτειακά, συνταγματικά και πολιτικά θέματα, που στόχο έχουν να εκφραστεί η θέληση και απόφαση του λαού για το θέμα που τίθεται σε γενική και καθολική ψηφοφορία με ένα «ναι» ή ένα «όχι», με το σκεπτικό ότι η κυβέρνηση της χώρας δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη για την κρισιμότατη απόφαση χωρίς την άμεση έγκριση από την πλειοψηφία του λαού.

Εκείνοι που αναλαμβάνουν τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα και γνησιότητα της λαϊκής έκφρασης μέσω της άμεσης ψηφοφορίας και δημοκρατίας.

Αυτή η κίνηση εκ πρώτης όψεως φαίνεται απόλυτα δημοκρατική, γιατί «οι πολίτες της χώρας αποφασίζουν για το μέλλον», παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτών έχουν μεγάλη ηλικία και ρίχνουν την ψήφο τους συναισθηματικά και η απόφασή τους εγκλωβίζει τις νεότερες γενιές για τα επόμενη χρόνια. Λόγω αυτού του γεγονότος η ψηφοφορία δεν επαναλαμβάνεται σε τακτές εκλογικές περιόδους.

Η διενέργεια τέτοιων δημοψηφισμάτων σκοπεύει στη μετάθεση της πολιτικής ευθύνης από τους ώμους των πολιτικών στον λαό, αφότου οι κυβερνώντες των χωρών αναλαμβάνουν την εξουσία για να επιλύσουν τα προβλήματά της με ορθολογισμό και διορατικότητα.

Εδώ θα πρέπει να τονισθεί ότι οι δημοκρατικές κοινωνίες είναι επιρρεπείς σε λάθη και πρέπει να πονηρευτούν, γιατί πολλές φορές η διεξαγωγή κάποιου δημοψηφίσματος περιέχει δόλο, ούτως ώστε οι κυβερνώντες να αποκτήσουν χρόνο για να διαχειρισθούν την απόφαση του λαού, κάποιου λάθους, ή να επιβάλουν νέα μορφή διακυβέρνησης.

Η πείρα απέδειξε πως όπου διεξάγεται ένα δημοψήφισμα, οι πολίτες εξωθούνται σ’ ένα είδος ακήρυκτου εμφύλιου πολέμου, επειδή λειτουργούν στη βάση συναισθηματικής εκτόνωσης και με μια μονολεκτική προτίμηση που περιορίζεται σε δύο ακραίες τοποθετήσεις, «ναι» ή «όχι», και που δεν είναι ειδήμονες για το θέμα που ψηφίζουν, ούτε γνωρίζουν όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες και επιπτώσεις που θα έχει το θέμα για τη χώρα όπου ψηφίζουν.

Τα πλείστα των δημοψηφισμάτων έβλαψαν την πορεία των λαών και έδωσαν άλλοθι και εξιλέωση στην ανικανότητα των κυβερνώντων να νίπτουν τας χείρας τους στην κολυμπήθρα, ντυμένοι μακιαβελικά, αφού χρησιμοποιούν τη δημοκρατία για να καλύψουν τις δικές τους αποφάσεις, επειδή στερούνται: όραμα, λογική, σύνεση, διορατικότητα, ορθολογισμό και ποντάρουν στα ελαττώματα του λαού, που τα κορνιζάρουν με κάποιες αρετές και αξίες που προέρχονται από το παρελθόν, και όχι για το μέλλον και στα ανοίγματα που θα πρέπει να γίνουν.

Παρά το γεγονός ότι τα δημοψηφίσματα συγκαταλέγονται στους συνταγματικούς χάρτες, πρέπει να ειπωθεί χωρίς περιστροφές ότι είναι καταφύγιο κάθε ανεύθυνης κυβερνητικής πολιτικής, αλλά και εφαλτήριο παραμονής στην εξουσία των κυβερνώντων χωρίς να αναλαμβάνουν πολιτικό κόστος.

Θα πρέπει να προβληματίσει σοβαρά κυβερνήσεις, Βρυξέλλες, Ευρωκοινοβούλιο και λαούς, γιατί τα πλείστα των δημοψηφισμάτων είναι επιπόλαια και επικίνδυνα για τις χώρες όπου διεξάγονται, καθ' ην στιγμήν σε όλες τις χώρες διεξάγονται κανονικές εκλογές και οι ψηφοφόροι έχουν μπροστά τους τα προγράμματα και τις αναλύσεις των κομμάτων για κάθε θέμα.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΕΡΑΚΛΗΣ