Την προηγούμενη βδομάδα έλαβε χώρα μια σειρά από συναντήσεις των κοινοβουλευτικών επιτροπών με την αντιπροσωπία της ομάδας φιλίας Γαλλίας-Κύπρου στη Γαλλική Γερουσία (26-29/9/2016). Ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της κυπριακής Βουλής όσο και οι υπόλοιποι βουλευτές εξέφρασαν ομόφωνα τους χαιρετισμούς τους για την ανέκαθεν υποστηρικτική στάση της Γαλλίας αναφορικά με το Κυπριακό.

Όπως ανέφεραν, είναι από τις λίγες χώρες που δέχτηκαν να προσφέρουν στρατιωτικό εξοπλισμό το 1974 και, όσες φορές χρειάστηκε, να ασκήσουν βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας υπέρ της Κύπρου, το έκαναν. Κοντά σ’ αυτά, αναφέρθηκαν στις, ανέκαθεν, άριστες σχέσεις των δύο χωρών, εξέφρασαν τη λύπη και συμπαράστασή τους για τις οδυνηρές τρομοκρατικές επιθέσεις που έπληξαν τη Γαλλία και αναφέρθηκαν στη συνεργασία της Κύπρου με την ΤΟΤΑL, η οποία ανέλαβε τη γεώτρηση στο τεμάχιο 11 της κυπριακής ΑΟΖ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκτός των ευφημισμών, διατυπώθηκε από κοινού η γενικότερη απογοήτευση και δυσαρέσκεια που υπάρχει στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της Ε.Ε, ένεκα της αποκέντρωσης από τους αρχικούς στόχους για τους οποίους ιδρύθηκε η ΕΕ, που δεν είναι άλλοι από την ισότητα, την αλληλεγγύη, την ειρήνη, την ασφάλεια.

Αναφορικά με το Κυπριακό, μια γενική τοποθέτηση της Επιτροπής είναι η ανάγκη υποστήριξης της κυπριακής πλευράς από τη Γαλλία και η άσκηση πίεσης εκ μέρους της ΕΕ προς την Τουρκία, ώστε να συμμορφωθεί με το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο, να σταματήσει την καταπάτηση των διεθνών συμβάσεων και των δικαιωμάτων του κυπριακού λαού, να τερματίσει τις δικαιοδοσίες της σε βάρος της κυπριακής πλευράς και να αποσύρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο, που αποτελεί ένα νόμιμο ανεξάρτητο κράτος σε ευρωπαϊκό έδαφος. Στόχος είναι η διεκδίκηση μια βιώσιμης και δίκαιης λύσης.

Η αντιπροσωπία της Γαλλικής Γερουσίας υπογραμμίζει ότι η προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ μπορεί να αποτελέσει μοχλό πίεσης προς αυτήν, αναφορικά με τη στάση της απέναντι στο Κυπριακό και το μεταναστευτικό, παρόλο που ενδόμυχα εκφράζεται η άποψη ότι η Τουρκία δεν επιθυμεί «διακαώς» να ενταχθεί. Συμμεριζόμενη τις ανησυχίες της κυπριακής πλευράς, επισημαίνει ότι προσδοκεί λύση και επανένωση με βάση τον σεβασμό των αρχών της ΕΕ.

Θα ήθελα όμως να σταθώ σε μια παραδοχή της αντιπροσωπίας παραθέτοντάς την αυτούσια, όπως διατυπώθηκε: «Δεν θα διαχειριστούμε την Τουρκία με διαφορετικό τρόπο και είναι οδυνηρό ότι αποδεχόμαστε από την Τουρκία ό,τι δε θα αποδεχόμασταν από άλλη χώρα».

Η αντιφατική αυτή δήλωση είναι εξαιρετικής σημασίας και αντικατοπτρίζει την πραγματική στάση όλης της ΕΕ απέναντι στο Κυπριακό και την τουρκική πλευρά. Η δήλωση αυτή περιλαμβάνει μια σοβαρή αντίφαση, ότι δηλαδή δεν θα διαχειριστούν την Τουρκία με διαφορετικό τρόπο, την ίδια ώρα που ήδη έχει τύχει διαφορετικής, ή μάλλον πιο ελαστικής και ευνοϊκής, μεταχείρισης. Πού είναι λοιπόν η Ευρώπη της ισότητας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ελευθερίας;

Αυτό το ιδεατό που μας δίδαξαν στα σχολεία και για το οποίο καλούμασταν να γράψουμε άπειρες εκθέσεις, ενστερνιζόμενοι αυτές τις πεποιθήσεις ως μαθητές, μετά το 2004. Μήπως τελικά μάς ξεγέλασαν οι δάσκαλοί μας και προσπάθησαν να μας «πουλήσουν» μια ιδεολογική τελειότητα, που στην πράξη δεν μπορεί να θεμελιωθεί;

Μήπως πρέπει η κυπριακή πλευρά, και η εκάστοτε Κυβέρνηση, να εγκαταλείψει τους ανελέητους συμβιβασμούς και να ξεκινήσει να τραβά και αυτή λίγο τα χαλινάρια, να διεκδικεί αυτό το οποίο της «έταξαν» με την ένταξή της στην ΕΕ, και δώδεκα χρόνια μετά έπρεπε να θεωρείται τουλάχιστον αυτονόητο; Μήπως πρέπει να σταματήσουμε ως λαός να σκύβουμε το κεφάλι και να δεχόμαστε αμάσητο ό,τι μας σερβίρεται, αλλά να ξεκινήσουμε να διεκδικούμε τα κεκτημένα μας, να πιέζουμε και όχι να μας πιέζουν, να ζητούμε και όχι να μας ζητούν, να θέλουμε και όχι να θέλουν μόνο;

Μήπως πρέπει να ξεφύγουμε λίγο από τις θεωρίες και τις ωραιολογίες και να προσανατολιστούμε στις πράξεις; Μιλάμε συνεχώς για βιώσιμη και δίκαιη λύση… Υπάρχει τελικά αυτή η λύση; Υπάρχει κανείς που να τη διεκδικεί και να τη διαπραγματεύεται πραγματικά;

ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ
Κοινοβουλευτικός Συνεργάτης ΕΔΕΚ