Διαχρονικά εφαλτήριο γι’ αυτές τις σκέψεις απετέλεσαν τα όσα διαδραματίζονται προκλητικά γύρω από δύο θέματα ποιότητας για την Κύπρο: Την Παιδεία και την Εξωτερική Πολιτική. Κάποιοι ίσως θα τις βρουν -περιφρονητικά - παρατραβηγμένες και υπερβολικές. Αλλά και έτσι να είναι δικαιολογούνται, γιατί το διακύβευμα είναι μεγάλο.

Για το σημερινό (και διαχρονικό) μπάχαλο στον χώρο της Παιδείας και της Εξωτερικής Πολιτικής του καμουφλαρισμένου ραγιαδισμού, πρωταρχικές είναι οι ευθύνες των κατά καιρούς -και αναλλοίωτα- κυρίαρχων κομμάτων συνεξουσίας που κυβερνούν αλληλοδιαδόχως, π.χ. οιηματική συμπεριφορά, περιφρόνηση της νοημοσύνης και της θέλησης των πολιτών, προπαγανδιστική χυδαιότητα, εξωραϊσμός της ημι-ικανότητας και της μετριότητας, η αναγνώριση του ρόλου παρακεντέ και κομπάρσου, ακόμα - και προπαντός στο ακόμα εθνικό μας θέμα, προκλήσεων τ' απόγειο.

Περί Παιδείας ούτε λόγος αφού έγιναν πειθήνεια οργανέτα διαβρωτικών απαιτήσεων, θεωριών ή ψευδοπροτύπων, που μολύνουν ήδη κάποιες αναλλοίωτες αξίες του πνεύματος, της γλώσσας, του πολιτισμού και της θρησκείας!

Και όλα τούτα -ενδεικτικά- από ανθρώπους που, φορώντας τον μανδύα της «λογικής και της φρόνησης», ταυτίζουν ανιστόρητα την υποχωρητικότητα και τους συμβιβασμούς, την ειρήνη και την ψιμυθιωμένη υποτέλεια με… υπερήφανη εθνική στρατηγική !
 

Όσο όμως συνεχίζουν να λειτουργούν και να υφαρπάζουν την ψήφο της πλειοψηφίας και να φαλκιδεύουν τη λαϊκή θέληση (και θεσμικά εκφρασμένη) οι εκ περιτροπής και απολύτως τις τύχες της Κύπρου θα διαχειρίζονται άνθρωποι σχεδόν συμπλεγματικοί, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον - αλλά με επαγγελματικό, γραφειοκρατικό οίστρο και μόνο - ό,τι μας ανήκει ιστορικά και χωρίς θέληση για νίκη.

Με παγιωμένο το σύνδρομο της ευπείθειας και της υποταγής προς τους ισχυρούς επειδή «η Κύπρος είναι πολύ μικρή χώρα…», εφευρίσκουν δικαιολογίες για να εξηγούν την αχρεία συμπεριφορά των Τούρκων και να κατευνάζουν τις κατακτητικές αξιώσεις τους και την πλεονάζουσα θρασύτητά τους. Και την Παιδεία ακόμα παραχαράσσοντας και υπονομεύοντάς την.

Και αυτά, σε μια προσπάθειά τους να αποενοχοποιηθούν (αυτοί και το έθνος ολάκερο) από τη διαπραγματευτική κατολίσθηση που εν ψυχρώ ακολουθείται και από την πονηρή αφέλειά τους να αιτούνται συνεχώς μεσολάβησης τρίτων, οι οποίοι έχουν διακεκηρυγμένη φιλοτουρκική προσέγγιση στις… διαφορές μας!! Διαφοροτρόπως εκφραζόμενοι.

Για τούτο και εφ’ όσον οι συνθήκες παραμένουν οι ίδιες, η πατρίδα θα συνεχίσει να ακροβατεί μεταξύ ζωής και φυτικής κατάστασης. Όθε παρακμής ανάσχεση δει. Προ παντός όταν «ελληνοκύπριοι» καθηγητάδες διδάσκουν ανερυθρίαστα - και πληρώνονται - σε κατοχικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, προς απόδειξη και δόξα των πνευματικών εφιαλτών που ανέκαθεν λειτουργούν ωσάν ασπάλακες στα σπλάχνα της συνείδησης ενός καθημαγμένου λαού, ο οποίος αρνείται να αντισταθεί και να τιμωρήσει. Δυστυχώς.

Υ.Γ. Και κατά Σεφέρη: «Η γλώσσα μας και η Παιδεία μας δεν μπορεί να γίνει πανδοχείο ιδεών. Και όποιος σβήνει ένα κομμάτι από το ιστορικό παρελθόν του Έθνους, σβήνει ταυτόχρονα και ένα κομμάτι από το παρόν και το μέλλον».

ΑΝΔΡΕΑΣ ΦΡΥΔΑΣ
Πρώην Δήμαρχος Μόρφου