Είμαι ένας από εκείνους που θεωρήσαμε τον εαυτό μας τυχερό, γιατί η συνειδητή ζωή μας -ως πολίτες- ξεκινούσε αντάμα με το νέο κράτος μας. Υπήρξε δικαιολογημένος ενθουσιασμός και ώριμη ελπίδα. Δεν είναι και λίγο να νιώθεις πως απαλλάσσεσαι την ξενοκρατία και αναλαμβάνεις να διαφεντέψεις τα του σπιτιού και της ζωής σου ο ίδιος.

Δυστυχώς, όμως, όπως σε «όνειρο θερινής νυκτός», ο ενθουσιασμός και η ελπίδα κόπασαν σύντομα και τους διαδέχτηκαν ή κατήφεια κι ο φόβος για το αύριο. Αυτό που ονειρευτήκαμε, ένα κράτος άξιο με φροντίδα προς τον πολίτη, άρχισε να μετατρέπεται σ’ ένα κρατικό σύστημα που δυναστεύει τον πολίτη και παρασιτεί, φθείροντας τον χαρακτήρα, τις αξίες, την περηφάνια, την αξιοπρέπειά του, μετατρέποντάς τον σ’ ένα σίγουρο φοροεισπρακτικό αντικείμενο.

Εξελίχτηκε σ’ ένα γραφειοκρατικό δόμημα της μίζας, του ρουσφετιού, της διαπλοκής, της ψευτιάς, της απάτης, της αισχροκέρδειας, της παραπλάνησης και της εξαπάτησης του πολίτη με ψεύτικες υποσχέσεις και δεσμεύσεις, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα.

Ένα κράτος, όπου οι «αντιπρόσωποι» του πολίτη ψηφίζουν νόμους αντιλαϊκούς, παράνομους μέχρι και αντισυνταγματικούς. Νόμους τέτοιους, που να ευνοούν το σύστημα, το κομματικό κατεστημένο εξυπηρέτησης οργανωμένων συμφερόντων. Με την ανοχή και την ενοχή των κομμάτων, μεθοδεύτηκε η άγρια εκμετάλλευση του πολίτη, χωρίς να του δίνεται αντίστοιχα η δυνατότητα εύκολης και ανεμπόδιστης πρόσβασης σε θεσμούς, ακόμα και στη Δικαιοσύνη για να προστατευτεί, οδηγώντας τον έτσι με σιγουριά στην εξάρτηση, στην απόγνωση, στη μιζέρια και στη δυστυχία.

Ένα μόρφωμα κράτους που μετατράπηκε σε μια προνομιούχα ελίτ, κι ένα καρτέλ κομμάτων που την βρίσκουν σε κοινά συμφέροντα και που, αντί κύτταρα, έγιναν παράσιτα της δημοκρατίας. Έντεχνα στρατολογούν με ψεύτικες υποσχέσεις τους πολίτες, με ελεημοσύνες εξάρτησης τούς μαντρίζουν σαν πρόβατα και τους ελέγχουν με μια στρατιά καλά εκπαιδευμένων και αδροπληρωμένων από τους φόρους του, κομματόσκυλων, για να μπορούν έτσι να λειτουργούν χωρίς παρενοχλήσεις και να διαιωνίζουν την παρουσία τους και την καταστροφική τους δράση.

Κόμματα που έγιναν μορφώματα της αναξιοκρατίας, της ημιμάθειας, με ηθοποιούς «ηγέτες» και ένα τσούρμο ομοίων τους να σαλιγκαρίζουν γύρω τους. Χωρίς επαρκείς γνώσεις, σοφία, επαγγελματισμό και αυτοπεποίθηση και με πλήρη έλλειψη φαντασίας, ικανότητας και κινήτρων να ερευνούν, να μελετούν, να παράγουν πολιτική και να δημιουργούν αντικειμενικά υγιείς συνθήκες και προϋποθέσεις προόδου και ευημερίας, η μόνη δεξιότητά τους είναι να μπορούν να ανεβαίνουν στον μέγιστο βαθμό της ανικανότητάς τους.

Και… ουαί ημίν…, αναμένουμε από αυτά τα κόμματα και αυτούς τους «ηγέτες» να βγάλουν, κατά δίκαιο τρόπο, τον τόπο και τους ανθρώπους του από τα αδιέξοδα της φτώχιας και της μιζέριας της οικονομικής καταστροφής, που οι ίδιοι προκάλεσαν, και να μας οδηγήσουν σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του εθνικού προβλήματος…

Για τη συντήρησή τους στην εξουσία, θα 'λεγα και στην ίδια τη συνέχεια της ύπαρξής τους, ο καθένας μας έχουμε και τες δικές μας ευθύνες και ας προβληματιστούμε θετικά και δημιουργικά με τη μελλοντική συμπεριφορά μας απέναντί τους.
Χρόνια πολλά και καλύτερα!

ΛΟΥΚΑΣ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ