Αν και το θέμα αυτό αφορά αποκλειστικά τις γυναίκες, δεν παύει από του να ενδιαφέρει, σε μεγάλο μάλιστα βαθμό, και τους άνδρες. Ίσως, κάποτε, περισσότερο απ’ ό,τι του αξίζει. Αλλ’ αυτό είναι άλλο ζήτημα.

Θα μου πείτε: Ποια η διαφορά, αν ενδιαφέρονται γι’ αυτό το θέμα οι γυναίκες ή αν ενδιαφέρονται γι’ αυτό οι άνδρες; Εμ, πώς να το κάνουμε; Αλλιώς αντιλαμβάνεται την εμφάνιση μιας γυναίκας ένας άνδρας, κι αλλιώς μια γυναίκα. Αλλιώς θα κοιτάξει ένας άνδρας μια κοπέλα στην παραλία ντυμένη με μπουρκίνι από την κορυφή μέχρι τα νύχια, κι αλλιώς θα κοιτάξει ο ίδιος μια κοπέλα με μπικίνι αλά Μπριζίτ Μπαρντό. Ε, και;

Δηλαδή, αυτό είναι το πρόβλημα που έχει ανακύψει με τη χρήση του μπουρκίνι; Όχι, βέβαια. Ή μήπως, ορισμένοι ενοχλούνται από το ότι το μπουρκίνι συνδέεται με τη θρησκευτική μουσουλμανική αντίληψη, που απαγορεύει την έκθεση του γυναικείου σώματος σε κοινή θέα; Αυτή όμως η θρησκευτική αντίληψη διαρκεί εδώ και μερικούς αιώνες, αν δεν απατώμαι. Γιατί να ενοχλεί ορισμένους τώρα;

Ποιος είναι επιτέλους ο λόγος που το μπουρκίνι έχει δημιουργήσει τόσους εχθρούς στον δυτικό κόσμο; Φαίνεται πως το πρόβλημα προκλήθηκε, καλώς ή κακώς, από τον φόβο που δημιουργήθηκε σαν αποτέλεσμα των τρομοκρατικών κτυπημάτων των εξτρεμιστών μουσουλμάνων τζιχαντιστών, πράγμα που έδωσε πρόσφορο έδαφος σε ανθρώπους με ρατσιστικά συναισθήματα να τα εκδηλώσουν και να τα διαδώσουν σε φοβισμένους από τα τρομοκρατικά αυτά κτυπήματα συνανθρώπους τους.

Με τη σειρά τους, ήλθαν και ορισμένοι πολιτικοί που, για να εξασφαλίσουν τις ψήφους των φοβισμένων ψηφοφόρων τους, μιλούν ανοιχτά εναντίον του μπουρκίνι ωσάν αυτό να ήταν μια από τις κύριες αιτίες της τρομοκρατίας, μέχρι που, σε ορισμένες δυτικές χώρες, η κατάσταση έφτασε στο κωμικοτραγικό εξτρεμιστικό αποτέλεσμα να απαγορευθεί το μπουρκίνι ή να μελετάται η απαγόρευσή του διά νόμου.

Ευτυχώς, όμως, που υπάρχουν και δικαστήρια για ν’ ανατρέπουν τέτοιες αυθαιρεσίες. Έτσι, στις 26 περασμένου Αυγούστου, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Γαλλίας, μετά από αίτηση οργανωμένων ομάδων προασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανέτρεψε την απαγόρευση του μπουρκίνι που είχε επιβληθεί στο μεσογειακό παραθαλάσσιο θέρετρο Villeneuve-Loubet (Βιλνέβ-Λουμπέ) (δείτε σχετικά άρθρα στο περιοδικό «Τhe Economist» 3-9 Σεπτεμβρίου 2016, σελ.13 και 21).

Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο δήμαρχος του εν λόγω θερέτρου δεν είχε αποδείξει την ύπαρξη οποιουδήποτε κινδύνου από το μπουρκίνι εναντίον της δημόσιας τάξης και ότι η απαγόρευση του ολόσωμου αυτού ενδύματος κολυμβήσεως για τις γυναίκες αποτελούσε «καταφανώς παράνομη παραβίαση των θεμελιωδών ελευθεριών των γυναικών».

Και στην Κύπρο; Πώς αντιμετωπίζεται το μπουρκίνι; Θα ΄λεγα, με σχετική αδιαφορία. Άλλωστε, στα παλιά χρόνια ήταν συνηθισμένο το θέαμα χανούμισσων να παίρνουν το θαλάσσιο μπάνιο τους σε απόμερες παραλίες, φορώντας καφτάνια μέχρι τους αστραγάλους, χωρίς αυτό να ενοχλεί κανένα. Τώρα, αν το καφτάνι ή το διάδοχό του μπουρκίνι είναι καλαίσθητο ή όχι, αυτό είναι άλλο θέμα. Παρά όμως τις επικρίσεις που δέχεται από μεγάλο μέρος της δυτικής κοινωνίας, πιθανόν το μπουρκίνι ν’ αποτελέσει λύση για ορισμένες γυναίκες με πλαδαρό και καθόλου καλλίγραμμο σώμα… Σε τελευταία ανάλυση, «ουδέν κακόν αμιγές καλού»!
*Δικηγόρος, τ. Εισαγγελέας της Δημοκρατίας