«Την επιδιαιτησία επέβαλαν στον Τάσσο οι Αναστασιάδης-Χριστόφιας-Η Ιστορία δεν γράφεται με μισές αλήθειες, φίλε Αβέρωφ. Και όντως λίγη σεμνότητα δεν βλάπτει...».

Κύριε Κωστάκη Αντωνίου,

Τα πιο πάνω είναι ο τίτλος και ο υπότιτλος του άρθρου σας 16 Σεπτεμβρίου στη «Σημερινή». Και επειδή και εγώ είμαι κάποιας ηλικίας, όπως και εσείς (στο ίδιο σχολείο, την ίδια εποχή πηγαίναμε εξάλλου…) και έχω ακόμα ακέραιη τη μνήμη, σας λέγω πως και εσείς τη μισή αλήθεια λέτε! Και έχετε εσείς και ένα τεράστιο πλεονέκτημα:

Έχετε μπροστά σας τα αρχεία της «Σημερινής»! Θα μπορούσατε λοιπόν να ανατρέξετε σε αυτά και να υπενθυμίσετε στον «φίλο» σας (εγώ θα ντρεπόμουν να έχω τέτοιο φίλο….), τον πάρα πολύν Αβέρωφ, με κάθε λεπτομέρεια, τα όσα έπραξαν οι δύο ομοϊδεάτες, ο πρώην και ο νυν, Πρόεδροι.

Και εγώ βασιζόμενος απλά στη μνήμη μου θυμάμαι πως αυτοί οι δύο, ο μεν σαν πρόεδρος του ΔΗΣΥ και ο άλλος σαν ΓΓ του ΑΚΕΛ και πρόεδρος της Βουλής, άσκησαν αφόρητη καθημερινή πίεση, με άρθρα και δηλώσεις τους, στον τελευτήσαντα Τάσσο, πρώτα να απευθύνει τη γνωστή επιστολή προς Ανάν και να τον εκλιπαρεί να ενδιαφερθεί ξανά για το Κυπριακό, όταν εκείνος μουλάρωσε και δήλωνε πως αν δεν του φιλήσουμε τα πόδια και δεν του το ζητήσουμε γραπτώς δεν θα ξαναενδιαφερόταν, επειδή ήμασταν κακοκέφαλοι, και μετά όταν ο εν λόγω Κόφι «ενδιαφέρθηκε», οι δύο αυτοί «κύριοι» μαζί με τα άλλα εξαπτέρυγα, ακολουθώντας κατά πόδας τον Τάσσο, μήπως και παραδράμει των ντιρεκτίβων τους, πήγαν μαζί του στη Νέα Υόρκη και εκεί ξεδίπλωσαν τις αρετές τους!

Μέχρι του σημείου που όταν ο μακαρίτης αρνιόταν να δεχτεί την επιδιαιτησία, ο Χριστόφιας, του οποίου το κόμμα είχε αναδείξει στην Προεδρία τον Τάσσο και ήταν και συνεταίρος του στη διακυβέρνηση, απαίτησε από τον Τάσσο να παραιτηθεί για να αναλάβει ο ίδιος ο Χριστόφιας -όντας, όπως είπαμε, Πρόεδρος της Βουλής- την Προεδρία της Δημοκρατίας και να δεχτεί! Και ποιος εξ Ελλάδος ήταν εκεί και συνέδραμε τους δύο φωστήρες; Μα ο Γιωργάκης Παπανδρέου, ΥπΕξ τότε της Ελλάδος! Του οποίου την παθιασμένη στάση υπέρ του σχεδίου ουδείς ξεχνά…

Και βεβαία ουδείς ξεχνά και τη συνέχεια των ελεεινών προσπαθειών τού από τότε και έκτοτε συνασπισμού του ΔΗΣΥΑΚΕΛ, για την επιβολή του Σχεδίου. Με εκβιασμούς, εκφοβισμό και αισχρές απειλές!

Και σας υπενθυμίζω και δύο χαρακτηριστικά του ήθους του νυν Προέδρου, του οποίου σε όλα αυτά είναι σταθερός συμπαραστάτης και συναγωνιστής ο «φίλος» σας Αβέρωφ.

Πρώτον, όταν ρωτήθηκε κατά την προεκλογική περίοδο πριν από τις Προεδρικές, στις οποίες ο νοήμων κυπριακός λαός τον ανέδειξε Πρόεδρο, γιατί δεν απολογήθηκε για τη στάση του έναντι του σχεδίου Ανάν, εκείνος απάντησε πως «δεν οφείλει καμία συγγνώμη, επειδή το Σχέδιο δεν εφαρμόστηκε και απέτυχε, για να αποδειχτεί πως εκείνος είχε άδικο»(!) και,

Δεύτερο, όταν δημοσιογράφος του υπενθύμισε πως για την επιδιαιτησία που αποδέχτηκε, ύστερα από δικές του πιέσεις ο Τάσσος, ευθυνόταν ο ίδιος, εκείνος με θράσος χιλίων πιθήκων απάντησε: «Δεν ήμουν εγώ Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Εγώ μπορεί να εισηγούμουν οτιδήποτε, αλλά είναι ο Πρόεδρος που έλαβε την απόφαση»!!!

Αυτό είναι το ήθος του ανθρώπου! Και της περί αυτόν ομοχειρίας… Το εξοργιστικό είναι που για να γίνει ο Φώτης Φωτίου και ο Κυριάκος Κενεβέζος υπουργοί, αυτός ο «κύριος» έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας… Και «διαπραγματεύεται» (λέμε τώρα!!!), τη συνέχεια του Ελληνισμού στην Κύπρο!!

Με την εκτίμησή μου

Ανδρέας Τ. Λουκάς
Από το Αγριδάκι της Κερύνειας
Πρόσφυγας από το Πικρό Νερό Καραβά.
Τηλ.: 99352874

Υ.Γ. Αν δεν γνωρίζετε ποιος είμαι, ρωτήστε τον Σάββα Ιακωβίδη…

Απάντηση
Φίλε Ανδρέα. Παρακολουθώ τα γραφόμενά σου και τα άρθρα σου, και συμφωνώ στις πλείστες περιπτώσεις με τις θέσεις σου. Σε διαβεβαιώ ότι ποτέ δεν έγραψα μισές αλήθειες. Αν δεν περιέλαβα, στο συγκεκριμένο άρθρο μου, όσα εσύ αναφέρεις για τη στάση Αναστασιάδη-Χριστόφια, είναι επειδή περιορίστηκα σε απάντηση προς τον Αβέρωφ Νεοφύτου για όσα ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ είχε δηλώσει σχετικά με την επιδιαιτησία και την προσπάθειά του να φορτώσει στον Τάσσο την πλήρη ευθύνη της αποδοχής εκείνης της καταστροφικής απόφασης του Κόφι Ανάν.

Δεν παρέλειψα όμως να αναφέρω και την ευθύνη του Τάσσου Παπαδόπουλου, επειδή ως Πρόεδρος και εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος του κυπριακού Ελληνισμού, να αποφασίσει για το εθνικό θέμα, υπέκυψε στις πιέσεις της ηγεσίας των δύο μεγάλων κομμάτων και αποδέχθηκε την επιδιαιτησία. Μισές αλήθειες δεν είπε μόνο ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Μισές αλήθειες λένε και όσοι αποκρύβουν τις ευθύνες του Τάσσου.

Απ' εκεί και πέρα, ναι, θεωρώ τον Αβέρωφ Νεοφύτου φίλο μου. Φίλο θεωρώ και τον Νίκο Αναστασιάδη και τον Άντρο Κυπριανού και τον Δημήτρη Χριστόφια και όλους τους ηγέτες της αντιπολίτευσης. Δεν θεωρώ εχθρούς όσους διαφωνώ μαζί τους.

Ούτε πρώην ούτε νυν Προέδρους και πολιτικούς ηγέτες. Και σε όλη τη δημοσιογραφική μου σταδιοδρομία, από τον «Παρατηρητή» του ΑΓΩΝΑ, ώς σήμερα στη ΣΗΜΕΡΙΝΗ, δεν αντιμετώπισα κανέναν ως εχθρό. Αλλά ούτε πριν ούτε σήμερα έχω φεισθεί «φιλίας» για να τους κρίνω με αυστηρότητα και πολλές φορές με σκληρότητα, όταν έκρινα και κρίνω ότι οι θέσεις και αποφάσεις τους προκαλούν ζημία στην εθνική υπόθεση.

Συνέχισε να αρθρογραφείς. Οι γνώσεις και οι θέσεις σου είναι υποβοηθητικές για όσους σε διαβάζουν.
Κωστάκης Αντωνίου