Θέλουμε να γυρίσουμε πίσω στις πατρογονικές εστίες, ελεύθεροι, χωρίς περιορισμούς, εγγυητές, σαν σύγχρονοι Ευρωπαίοι πολίτες

Από το 1974, για τον τερματισμό της παράνομης τουρκικής εισβολής, συνομιλούμε με λάθος ανθρώπους, για τον τερματισμό της. Έχουμε απέναντί μας τους Τουρκοκυπρίους, από τους οποίους ζητούμε να βρεθεί λύση στο πρόβλημα που δημιουργεί στη χώρα μας η Τουρκία. Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έπρεπε να έχουμε την Τουρκία, αυτή έκανε εισβολή στη χώρα μας και όχι οι Τουρκοκύπριοι. Άσε που οι ίδιοι λένε πως δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τις εγγυήσεις της «μητέρας» Τουρκίας. Βέβαια δεν μπορούν να ζήσουν και χωρίς το έγκλημα πολέμου, τους εποίκους, για αυτό και τους δίνουν αβέρτα «ιθαγένεια» στο παράνομο καθεστώς τους.

Για την απαλλαγή μας από την κατοχή και για την «επανένωση» της χώρας μας, που με αυτή την ιδεατή λέξη καμουφλαρίστηκε η De Jure διχοτόμηση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διεξάγει συνομιλίες. Απέναντί του έχει τον Μουσταφά Ακιντζί, τον ηγέτη των εποίκων, Τουρκοκυπρίων, και υπηρέτη του Ερντογάν. Οι συνομιλίες διεξάγονται σε συσκοτισμένες αίθουσες και, δυστυχώς, οι μόνες πληροφορίες για το τι μέλλει γενέσθαι βγαίνουν κυρίως από τουρκικές πηγές ή χείλη. Ενίοτε και ο Πρόεδρος προβαίνει σε κάποιες δηλώσεις, που άσχετα όσο ωραία επικοινωνιακά τα λέγει, μας τρομάζουν ακόμα περισσότερο. Να μου το θυμηθείς, Πρόεδρε, ό,τι γίνεται ή συζητείται μυστικά, στα σκοτεινά, δεν βγαίνει ποτέ σε καλό.

Σε αυτές τις συνομιλίες, αρχίσαμε να ακούμε κάτι για συναισθηματικό δεσμό του εποίκου ή Τουρκοκύπριου κλεπταποδόχου, σάμπως και τα πιθανά σαράντα δύο χρόνια των κλεπταποδόχων υπερτερούν των τριών χιλιάδων χρόνων των προγόνων μας. Συμφώνησες, λέει, να μπορεί να επιστρέψει ΜΟΝΟ όποιος έζησε στο σπίτι του στην κατεχόμενη γη μας μέχρι δέκα χρόνια. Μα τα παιδιά μας, Πρόεδρε, γεννήθηκαν στην προσφυγιά και δεν μπόρεσαν ούτε μια μέρα, όχι δέκα χρόνια, να ζήσουν στο σπίτι των γονιών τους. Μήπως συμφωνήθηκε αυτή η απάνθρωπη και αντιδημοκρατική πρόνοια γιατί η πλειοψηφία των γονιών μας που έζησαν, όχι δέκα χρόνια στο σπίτι και στη γη τους, αλλά την περισσότερή τους ζωή, έχουν πεθάνει; Και έτσι δεν θα αλλάξει η πλειοψηφία των εποίκων και Τουρκοκυπρίων στο εποικοτουρκοκυπριακό κράτος στη κατεχόμενη γη μας, όπως δήλωσε ο ΥΠΕΞ Γιαννάκης Κασουλίδης;

Πώς βαπτίστηκε ο έποικος, αυτό το έγκλημα πολέμου, σε χρήστη, με όλα τα δικαιώματα πάνω στο σπίτι και στη γη μας; Πρέπει να τρέξουμε, όπως λέει στα συμφωνηθέντα, πρώτοι σε μιαν επιτροπή να κάνουμε αίτηση για το σπίτι, τη γη μας, ύστερα από τη λύση. Μα ύστερα από τη λύση ποιος θα εφαρμόσει το δικαίωμά μας για επιστροφή; Ο Μουσταφάς, η αστυνομία του εποικοτουρκοκυπριακού κράτους ή ο τουρκικός στρατός των εγγυήσεων; Τo νόμιμο κοτσιάνι για τη γη των πατέρων μας είναι ένα και νόμιμο, εσύ, συνομιλητή μας, το έκανες είκοσι τρία κομμάτια με τις είκοσι τρεις κατηγορίες που συμφώνησες.

Ξέρουμε πως αν έρθει εκείνη ώρα θα μας πεις, όπως και τότε στο κούρεμα, για πιστόλια στον κρόταφο, και ότι αντί αρεστός θέλεις να φανείς χρήσιμος. Ένα σου λέω, Πρόεδρε, ανάκρουσε πρύμνη όσο είναι νωρίς, στάσου στο πούντο σου που έλεγε και η μακαρίτισσα η μάνα μου. Αφού διαπραγματεύεσαι, κάν' το καλά, διασφάλισε σωστά τα δίκαια του Ελληνισμού της Κύπρου και όλων των νομίμων κατοίκων. Θέλουμε να γυρίσουμε πίσω στις πατρογονικές εστίες, ελεύθεροι, χωρίς περιορισμούς, εγγυητές, σαν σύγχρονοι Ευρωπαίοι πολίτες.

Κυκλοφορεί η φήμη, Πρόεδρέ μου, πως αν βρεις λύση, οποιαδήποτε λύση, αυτούς δεν τους ενδιαφέρει αν θα είναι βιώσιμη, ούτε καν δίκαιη, πως θα σας δώσουν βραβείο Νόμπελ συνεταιρικό με τον Μουσταφά. Λένε πως σας φέρνουνε παράδειγμα τον Ανουάρ Σαντάτ της Αιγύπτου και τον Μπεναχέμ Μπεκίν του Ισραήλ για να σε ενθαρρύνουν. Κλείσε τα αφτιά σου σε αυτές τις ξένες σειρήνες, μην τους έχεις εμπιστοσύνη. Μην ξεχνάς πως μόλις πριν από λίγες μέρες, ο στρατηγικός μας εταίρος και φίλος Μπάιντεν πούλησε τους σύμμαχους του Κούρδους της Συρίας στον ισλαμοφασίστα Ερντογάν. Ό,τι και να σου έχουν τάξει οι ξένοι, φύγε το από το μυαλό σου, κοίταξε στα μάτια τις τρεις χιλιάδες χρόνια ελληνικής παρουσίας και ιστορίας σε αυτήν τη βραχονησίδα. Να τη διαφυλάξεις σαν κόρη οφθαλμού, να σε γράψει η Ιστορία μας με χρυσά γράμματα, και όχι μελανά…